Hammi: The Norwegian Forest Cat – Our pets are gifts from God – Abbot Tryphon, WA, USA

http://usaofmyheart.wordpress.com

USA OF MY HEART

16.jpg

Hammi: The Norwegian Forest Cat

Our pets are gifts from God

Source:

https://blogs.ancientfaith.com/morningoffering/

https://blogs.ancientfaith.com/morningoffering/2017/02/hammi-norwegian-forest-cat/

ANCIENT FAITH

MORNING OFFERING

Every evening I try to spend an hour or so in the library, sitting in front of the fire place. Our beloved Norwegian Forest Cat, Hammi, sleeps in the library/community room every night. Hammi is most happy when the entire monastic brotherhood is gathered together with him. He’s an important member of our community, loved by all of us, and is the only cat I know who has his own facebook fan page, started by a woman who’d met him on a pilgrimage to the monastery (if my memory be correct).

I first met Hammi, a large male cat, as I was walking between our old trailer house (now gone) and my cell, some seventeen years ago. We startled one another, but as I reached down with extended hand, he came to me. When I picked him up he began purring immediately, so I opened a can of salmon, and he never left. A month after his arrival we Continue reading “Hammi: The Norwegian Forest Cat – Our pets are gifts from God – Abbot Tryphon, WA, USA”

Advertisements

Ο Άγιος Φίνταν (St Fintan Munnu) ο ηγούμενος της Μονής του Taghmon της Ιρλανδίας & οι ήμεροι λύκοι (+635) – 21 Οκτωβρίου

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

wolves_0.jpg

219217.p

Άγιος Φίνταν (St Fintan Munnu)

ηγούμενος της Μονής του Taghmon της Ιρλανδίας (+635)

21 Οκτωβρίου

Γιος Ιρλανδού βάρδου, ο Όσιος Φίνταν (St Fintan) εγκατέλειψε τη φύλαξη των κοπαδιών του πατέρα του για να πάει να διδαχθεί γράμματα και την Αγία Γραφή κοντά σε έναν ερημίτη και ιερέα· κατά τη διάρκεια της απουσίας του δύο λύκοι φύλαγαν ήμεροι τα κοπάδια.

Πήγε κατόπιν στη Μονή του Bangor για να γίνει υποτακτικός του Αγίου Κόμγκαλλ (St Comgall) [τιμάται 10 Μαΐου], ο οποίος του ενέπνευσε με ακρίβεια τις αρχές του ασκητικού βίου. Στη συνέχεια πήγε να προσκυνήσει στη νήσο Αϊόνα, όπου ο Άγιος Κολούμπα (St Columba) [τιμάται 9 Ιουνίου], που μόλις τότε εκοιμήθη, είχε προφητεύσει ότι ο νεαρός που θα παρουσιαζόταν δεν είχε κληθεί για να εγκαταβιώσει στη Μονή αλλά για να γίνει ποιμένας ψυχών.

Ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) εγκαταβίωσε για κάποιο διάστημα σε ένα νησάκι, τον ενοχλούσε όμως ο θόρυβος των πολεμιστών και γι’ αυτό συνέχισε την περιοδεία του εμπιστευόμενος τη Θεία Πρόνοια. Θεράπευσε το άρρωστο κοπάδι ενός πλουσίου κτηνοτρόφου, ο οποίος από ευγνωμοσύνη του προσέφερε ένα κομμάτι γης όπου έκτισε τη Μονή του Taghmon. Εκεί έλαμψε ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) με τα θαύματά του: ανέστησε μία από τις αδερφές του που πέθανε την ώρα που ερχόταν να τον επισκεφθεί, ανέστησε έναν άλλο νεκρό που του τον παρουσίασαν ως κοιμώμενο για να ξεγελάσουν την ταπεινοφροσύνη του. Όταν εκοιμήθη ο Άγιος Κόμγκαλλ (St Comgall), οι μοναχοί της Μονής του Bangor του πρότειναν να τον διαδεχθεί. Ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) αρνήθηκε και τρεις Άγγελοι τον οδήγησαν ξανά στη Μονή του.

Σύντομα στη Μονή του Taghmon εγκαταβίωναν περισσότεροι από πενήντα μοναχοί, οι οποίοι τρέφονταν μόνο με ψωμί και νερό ανακατεμένο με λίγο γάλα. Ζούσαν αρμονικά και η μόνη τους φροντίδα ήταν να διάγουν θεάρεστο βίο, αφού ο Όσιος Φίνταν (St Fintan) μεριμνούσε για τα πάντα. Με τα θαύματά του προστάτευσε επίσης τον πρίγκηπα Dímma και τον λύτρωσε από τους εχθρούς του.

Μετά από προειδοποίηση που είχε από Άγγελο Κυρίου, ο Όσιος Φίνταν (St Fintan) βασανίσθηκε επί εικοσιτέσσερα χρόνια από λέπρα. Υπέμενε αγόγγυστα τη δοκιμασία, δεν έξυνε ποτέ τα έλκη του και δεν λουζόταν παρά μόνο τη Μεγάλη Πέμπτη. Η αρρώστια ωστόσο δεν τον εμπόδισε να συνεχίσει τις ποιμαντικές του δραστηριότητες. Έλαβε μέρος σε μία σύνοδο, κατά τη διάρκεια της υπεραμύνθηκε των αρχαίων κέλτικων παραδόσεων εναντίον όσων επεδίωκαν να εισαγάγουν τα ρωμαϊκά ήθη.

Είχε το χάρισμα να προλέγει με βεβαιότητα την ημέρα εκδημίας των υποτακτικών του και να γνωρίζει τους κρύφιους λογισμούς τους και μπορούσε έτσι να επιβάλλει στους αμαρτωλούς την απαραίτητη θεραπεία πριν εκείνοι εξομολογηθούν τα σφάλματά τους. Ό,τι έλεγε, το έλεγε εν ονόματι του Θεού και όλες οι πράξεις του είχαν κάτι θαυματουργικό.

Όταν έφθασε να αναπαυθεί, ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) μάζεψε γύρω του τους μαθητές του και τους ευλόγησε. Μία ολόκληρη στρατιά από δαίμονες προσπάθησε τότε να του επιτεθεί, ο Όσιος όμως έστρεψε το βλέμμα προς τον ουρανό και οι δαίμονες έντρομοι υποχώρησαν, ενώ πλήθος Αγγέλων ήλθε για να τον υποδεχθεί στις αυλές του Κυρίου το έτος 635.

Από το βιβλίο: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, υπό Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Οκτώβριος, 21, Εκδόσεις Ορμύλια

Πηγή:

https://plus.google.com/communities/114191249873208593018

Άγιοι… Οι Καλύτεροί μας Φίλοι

Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola) ο Ιρλανδός, όσιος ιδρυτής & ηγούμενος Μονης στη Lure Γαλλίας & Ισαπόστολος Γαλλίας (+625) – 18 Ιανουαρίου

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

823a46d9aac6e0afc664ce02adb2aaf6.jpg

3461965831330193185-account_id=182.jpg

Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola / Deicolus),

όσιος ιδρυτής & ηγούμενος Μονης στη Lure Γαλλίας

& Ισαπόστολος Γαλλίας, από Ιρλανδία (+625)

Προστάτης των παιδιών & των ζώων

18 Ιανουαρίου

Ο Άγιος Ντεΐκολα (Deicola, Deicolus, Déicole, Dichuil, Deel, Deicuil, Delle, Desle, Dichul, Dicuil) είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος της Δυτικής Ευρώπης. Γεννήθηκε στο Leinster της Ιρλανδίας το 530 και σπούδασε στο Bangor της Ιρλανδίας.

Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Αγίου Γάλλου (St Gall) του Ιρλανδού Ισαποστόλου της Ελβετίας και επιλέχτηκε να είναι ένας από τους δώδεκα ακολούθους του Αγίου Κολουμπάνου (St Columbanus) στο ιεραποστολικό ταξίδι του στη Γαλλία.

Ο Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola) μετά από μια σύντομη διαμονή στη Μ. Βρετανία το 576 ταξίδεψε στην Γαλλία όπου εργάστηκε το έργο της Ιεραποστολής μαζί με τον Άγιο Κολουμπάνο (St Columbanus).

Όταν ο Άγιος Κολουμπάνος (St Columbanus) εκδιώχθηκε από τον Theuderic II, το 610, ο Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola), 80 ετών, αποφασισε να ακολουθήσει τον Πνευματικό του Πατέρα, αλλά αναγκάστηκε, μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα, να εγκαταλείψει το ταξίδι, και ίδρυσε ένα ερημητήριο σε μία κοντινή εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Μαρτίνο της Tours (St Martin) σε ένα μέρος που ονομάζεται Lure, στην Επισκοπή της Besançon της Γαλλίας.

Μέχρι την κοίμησή του, έγινε ο Απόστολος αυτής της περιοχής, όπου του δόθηκε μια εκκλησία και ένα κομμάτι εδάφους από την Berthelde, χήρα του Weifar, άρχοντα της Lure. Σύντομα μία Ιερά Μονή ανεγέρθηκε για πολλούς μαθητές του, παραδίδοντάς τους τον κανόνα του Αγίου Κολουμπάνου (St Columbanus).

O Άγιος Ντεΐκολα (St Deicolα) με τη Χάρη του Θεού επιτέλεσε πολυάριθμα θαύματα. Κρεμμούσε τον μανδύα του σε μια ηλιαχτίδα και εξημέρωνε τα άγρια θηρία.

Ο Βασιλιάς Clothaire ΙΙ της Βουργουνδίας, αναγνώρισε τις αρετές του Αγίου και βοήθησε πολύ στις ανάγκες της Μονής του.

Ο Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola) προαισθάνθηκε ότι η κοίμησή του πλησιάζει. Έκανε ηγούμενο της Μονής του έναν από τους Μοναχούς του και ο ίδιος αποχώρησε σέ ένα μικρό παρεκκλήσι, όπου και κοιμήθηκε οσιακά στις 18 Ιανουαρίου το 625.

Είναι προστάτης των παιδιών και θεραπεύει ασθένειες της παιδικής ηλικίας και επίσης είναι προστάτης των ζώων.

Πηγή:

Wikipedia

Saint Desle (Deicola / Deicolus), d’Irlande et de France (+625) – 18 janvier ╰⊰¸¸.•¨* French

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

3ba871cf51520ee569e9869be80c5550

3461965831330193185-account_id=182.jpg

Saint Deicola / Deicolus

2016-08_-_Église_Saint-Martin_de_Lure_-_06.jpg

threemonthsinfor00stokrich_0109.jpg

3333265023491323278-account_id=182.jpg

Saint Desle (Deicola / Deicolus),

d’Irlande et de France (+625)

18 janvier

La vie de saint Desle (Deicola / Deicolus) est connue par un écrit anonyme de la fin du ixe siècle, la Vita Deicola.

Né en Irlande à une date inconnue, il serait le frère de saint Gall. Il entra tout jeune à l’abbaye de Bangor et vécut attaché à la spiritualité de saint Colomban. Il suivit ce dernier au monastère de Luxeuil où il passa sa vie de 590 à 610.

Au début de l’année 610, à l’instigation du roi Thierry et de Brunehilde, les moines de Luxeuil durent s’exiler et prirent le chemin de Besançon. Sur la route, saint Desle, épuisé, dut laisser partir ses compagnons.

La “Vita Deicola” raconte qu’arrivé ainsi dans la forêt de Darney, il fit jaillir une source en frappant la terre de son bâton et rencontra ensuite un berger qui le conduisit vers une chapelle dédiée à saint Martin, près de laquelle il construisit une cabane.

Plus tard, ayant recouvré la santé, saint Desle partit fonder un nouveau monastère, près de Lure, encouragé par Clotaire II qui lui offrit un vaste domaine. Là, il reprit la règle de Luxeuil, en y apportant quelques adoucissements, se rapprochant de la règle de saint Benoît qui commençait à s’étendre en Occident. Saint Desle entreprit alors un voyage vers Rome afin d’aller faire approuver sa règle par le pape. Il mourut en 625.

Saint Desle est considéré comme un saint guérisseur des maladies des petits enfants, mais aussi comme un protecteur du bétail.

Source:

Wikipedia

Saint Carannog, Irish Missionary of Wales & Cornwall, England and his tamed dragon (dinosaur), 6th century – May 16

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

https://animalsofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

GREAT BRITAIN OF MY HEART

ANIMALS OF MY HEART

oct03mosaic11.jpg

Saint Carranog

and his tamed dragon (dinosaur)

6th century

md_Cornwall_Destinations.jpg

Cornwall, England

Edited-04.Llangrannog-Beach-CRMW22-1680x1050

Wales

Carannog13may9-1.jpg

Saits Carranog

Statue_of_St_Carannog,_Llangrannog,_Wales.jpg

display_image-1

Saits Carranog & Curig

uk-wales-ceredigion-llangrannog-harbour-st-caranog-mosaic-in-seafront-g8bh8t.jpg

Saint Carannog / Carantock

Irish Missionary of Wales & Cornwall, England (+6th century

May 16

Saint Carantoc was the son of Ceredig, King of Cardigan, but he chose the life of a hermit and lived in a cave above the harbour of the place now called after him, Llangranog, where there is also a holy well, which he probably used. When the people tried to force him to succeed his father, he fled, and founded a religious settlement in Somerset at Continue reading “Saint Carannog, Irish Missionary of Wales & Cornwall, England and his tamed dragon (dinosaur), 6th century – May 16”

Ο Άγιος Σίος της Γεωργίας (+6ος αι.) & τα άγρια θηρία

https://animalsofmyheart.wordpress.com

http://saintninageorgiaofmyheart.wordpress.com

http://saintsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

SAINT NINA & GEORGIA OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

Jvari Reservoir.jpg

13854005424829.jpg

Άγιος Σίος ηγούμενος στο Μγκβίμ της Γεωργίας (+6ος αι.)

4 Ιανουαρίου, 4 Φεβρουαρίου, 7 Φεβρουαρίου

& 9 Φεβρουαρίου

6732874013225918866-account_id=166.jpg

Ο Άγιος Σίος της Γεωργίας (+6ος αι.) & τα άγρια θηρία

Στην περιοχή του Μγβίμε, όπου ασκήτευε ο Όσιος Σίος ο Σπηλαιώτης, τα θηρία, και κυρίως οι λύκοι, κατασπάραζαν συχνά τα ζώα των ανθρώπων, που έφθαναν ως εκεί ζητώντας θεραπεία, αλλά και τα γαϊδουράκια, πού είχαν οι ασκητές, για να μεταφέρουν διάφορα φορτία.

Ο Όσιος Σίος, βλέποντας τόσο τους προσκυνητές όσο και τους μοναχούς να θλίβονται για Continue reading “Ο Άγιος Σίος της Γεωργίας (+6ος αι.) & τα άγρια θηρία”

Saint David Gareji of Georgia & Saint Lucian his spiritual son (+6th century) – June 9

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

1dcbc-165946_569813839774285_2027604206_n.jpg

david_gareja.jpg

The Monastery of St David Gareji in Georgia

th.after.ascension.david-gareji-n-lukiane.jpg

St David Gareji of Georgia

& Saint Lucian his spiritual son

th.after.ascension.stdavid-gareji0026.jpg

Saint David Gareji of Georgia (+6th century)

June 9

Source:

https://oca.org

https://oca.org/saints/all-lives/2014/06/09

ORTHODOX CHURCH IN AMERICA

Saint David of Gareji was Syrian by birth. The future ascetic became a disciple of Saint John of Zedazeni and journeyed with him to Georgia. Saint David and his spiritual son Lucian settled on a mountain above Tbilisi, the capital of Kartli.

At that time Kartli was constantly under threat of the Persian fire-worshippers. Saint David would spend entire days in prayer, beseeching the Lord for forgiveness of the sins of those who dwelt in the city. When he was finished praying for the day, he would stand on the mountain and bless the whole city. Once a week Saints David and Lucian would go down into the city to preach. A church dedicated to Saint David was later built on the Continue reading “Saint David Gareji of Georgia & Saint Lucian his spiritual son (+6th century) – June 9”

Saint Spyridon of Cyprus (+348) & his 100 goats

http://cominghomeorthodoxy.wordpress.com

COMING HOME – ORTHODOXY

Saint Spyridon of Cyprus (+348) & his 100 goats

Saint Spyridon once sold a hundred goats to a merchant at an agreed price, and the Saint told the buyer to lay down the money. The buyer, knowing that Saint Spyridon himself never counted money, handed over enough money for ninety-nine goats and hid the money for one. Saint Spyridon then counted out a hundred goats for him. But when the merchant and his servants drove off the goats, one of them returned bleating. He drove it off, but it returned again. And so the goat continually returned to the enclosure, not wanting to go with the other goats. The Saint then whispered into the merchant’s ear: “Observe, my son: this animal is not doing this in vain. Did you perhaps withhold her price? The merchant became ashamed and acknowledged his sin. As soon as he paid the amount he had concealed, the goat immediately joined the other goats.

Source:

Saint Nicholas Velimirovich,

The Prologue from Ohrid

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994), η διψασμένη οχιά και τα άλλα ζώα

CpnnbF9UEAEkO7k.jpg

Scan.jpg

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

01.jpg

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994),

η διψασμένη οχιά και τα άλλα ζώα

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Ο Άγιος Παίσιος ο Αγιορείτης (+1994) εξημέρευε εξίσου τους ανθρώπους και τα ζώα. Πολλοί ταραγμένοι άνθρωποι έβρισκαν κοντά του γαλήνη. Αλλά και τα ζώα επίσης τον αγάπουσαν καθώς ακτινοβολούσε την αγνή άδολη αγάπη προς όλη τη κτίση.

Διηγείται ο ίδιος ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης:

Μια φορά, τότε που ήμουν με την κήλη, κάποιοι εργάτες κουβαλούσαν ξύλα με τα ζώα εκεί στην περιοχή του Καλυβιού.

Βλέπω σε μία στιγμή ένα ζώο να πέφτη, το καημένο, κάτω και το σαμάρι με τα ξύλα να πέφτει πάνω του.

Δίπλωσαν τα πόδια του και δεν μπορούσε να τα ισιώση.

Εγώ ξέχασα ότι είχα κήλη, ξέχασα ότι δυσκολευόμουν ακόμη και να περπατήσω.

Τρέχω πετάω τα ξύλα. Πάω να σηκώσω το σαμάρι, δεν μπορούσα. Δίνω μία τραβάω τα σχοινιά και ελευθερώσα το ζώο.

Οπότε ένα Πατέρας που ήταν εκεί κοντά φώναξε: “Πρόσεξε, έχεις κήλη, θα πάθεις καμμία ζημιά!”.

Τότε θυμήθηκα ότι είχα κήλη.

“Καλά”, του λέω, “εγώ έχω κήλη. Εσύ που δεν έχεις κήλη γιατί δεν έτρεξες;”.

“Φοβήθηκα μη με κλωτσήσει”, μου λέει.

Ευλογημένε, του λέω το ζώο και λύκος να είναι, όταν το καημένο βρίσκεται σε ανάγκη, ζητάει βοήθεια και δεν κάνει κακό στον άνθρωπο.

Αλλά ακόμη και αν διψούν τα ζώα, στον άνθρωπο καταφεύγουν, γιατί ο άνθρωπος είναι το αφεντικό τους.

Θυμάμαι μία φορά, στο Καλύβι του Τιμίου Σταυρού, ένα καλοκαίρι, μία οχιά κατέβηκε από την λαμαρίνα της σκεπής και κουλουριάστηκε μπροστά μου. Σήκωνε το κεφάλι της ψηλά,
έβγαζε τη γλώσσα της και σφύριζε. Διψούσε πολύ —Είχε καεί από τον πολύ καύσωνα— και με απειλούσε. Ζητούσε νερό, αλλά με επιτακτικό τρόπο, λες και ήμουν υποχρεωμένος να της φέρω νερό.

“Βρε”, της λέω, “εσύ, έτσι που κάνεις, δεν συγκινείς τον άλλον”.

Της έβαλα μετά νεράκι και ήπιε.

Τα τσακάλια πολύ με συγκινούν, γιατί, όταν πεινούν κλαίνε σαν μωρά παιδιά.

Να δείτε τί έχω πάθει με τα γατάκια τώρα στο Καλύβι.

Πρόσεξαν πως κάθε φορά που χτυπούσε το καμπανάκι, έβγαινα έξω, και πότε-πότε τους έριχνα κάτι για να φάνε.

Όταν λοιπόν πεινούν, τραβούν το σκοινί και χτυπάει το καμπανάκι. Βγαίνω και βλέπω να χτυπούν αυτά το καμπανάκι και τα ταίζω. Πως τα έχει κάνει όλα ο Θεός!

Πηγή:

Γέροντος Παισίου Αγιορείτου

Πάθη και Αρετές

Λόγοι Ε´

εκδ. Ι. Ησυχαστήριον Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος,

Σουρωτή Θεσσαλονίκης

 

Saint Endelienta, Hermit-Martyr of Lundy Island & Cornwall, England (+6th ce.) – April 29

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

UK-Lundy-Island-Residents-Fear-Offshore-Wind-Turbines.jpg

Lundy-feature.jpg

f0abbf67947e6ef22c957edcefa6d95c.jpg

Saint Endelienta

140833.jpg

Saint Endelienta,

Hermit-Martyr of Lundy Island & Cornwall, England

(+6th ce.) – April 29

Saint Endelienta (also Endelient, Edellienta or Endellion) was a Cornish saint of the 5th and 6th century. She is a daughter of the Welsh King Brychan, and a native of South Wales who travelled to North Cornwall to join her siblings in converting the locals to Christianity. She was a goddaughter of King Arthur, and that she lived as a hermit at Trentinney where she subsisted on the milk of a cow. The saint is commemorated in the church and village of St Endellion which bear her name; Endellion being an Anglicised version of her name. Her feast day is 29 April.

She a daughter of King Brychan, of Brycheiniog in South Wales. The village of Saint Endellion in Cornwall, named after her, is from where she is said to have Continue reading “Saint Endelienta, Hermit-Martyr of Lundy Island & Cornwall, England (+6th ce.) – April 29”