Ο Άγιος Νικόλαος σώζει θαυματουργικά την μητέρα της Αγίας Ευφημίας της Ραβάνιτσα της Σερβίας (+1958) & την αγελάδα της

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

o-SWISS-COW-facebook

Agios-Nikolaos-Myron-38

Ο Άγιος Νικόλαος σώζει θαυματουργικά

την μητέρα της Αγίας Ευφημίας της Ραβάνιτσα της Σερβίας (+1958)

& την αγελάδα της

«Κάποια φορά, ὅταν ἡ Πέτριγια [ἡ μητέρα της Μακαρίας Εὐφημίας τῆς Ραβάνιτσα τῆς Σερβίας (+1958)], ἐνῶ ἦταν ἀκόμη μικρό κοριτσάκι, φύλαγε τά ζῶα, δέν πρόσεξε ὅτι μία ἀγελάδα ξεστράτισε καί ἔπεσε σέ μιά βαθειά ρεματιά. Ἀνίκανη νά ἐπιστρέψη στό κοπάδι ἄρχισε νά μουγκρίζει. Ὅταν τό ἄκουσε αὐτό ἡ Πέτριγια, ἄρχισε νά τρέχη πρός τήν ἀγελάδα της· ἀλλά μόλις τήν πρόφθασε, εἶδε ὅτι τώρα ἡ ἴδια της βρισκόταν σέ μεγάλο κίνδυνο καί ἔνοιωσε νά ζαλίζεται. Εἶχε μάθη νά στρέφεται στό Θεό σέ ὅλες της τίς δυστυχίες καί φώναξε δυνατά: “Ὦ Θεέ μου, δι᾽ εὐχῶν τοῦ Ἁγ. Νικολάου βοήθησέ με!”. Ἐνῶ ἡ προσευχή βρισκόταν ἀκόμη στά χείλη της, ἔνοιωσε μιά ἐλαφρά λιποθυμία. Σέ κλάσματα τοῦ δευτερολέπτου τό ἀόρατο χέρι κάποιου μετέφερε τήν Πέτριγια μαζί μέ τήν ἀγελάδα της πάνω στόν ἴσιο δρόμο, ὅπου ἡ γυναίκα ἔχυσε δάκρυα εὐγνωμοσύνης. Ἡ ἀγελάδα της, μουγκρίζοντας, ἄρχισε νά τρέχη πρός τό σπίτι, ἀφήνοντας κατάπληκτη ὁλόκληρη τήν οἰκογένεια. Ὅταν ἡ Πέτριγια ἔφθασε μετά ἀπ᾽ τήν ἀγελάδα της, τούς διηγήθηκε τό ὑπέροχο θαῦμα πού εἶχε ἐπιτελέσει ὁ Κύριος καί τότε ὅλοι μαζί δόξασαν τό Θεό καί τόν προστάτη τους, τόν Ἅγ. Νικόλαο».

Από το βιβλίο: Ἡ Μακαρία Ευφημία τῆς Σερβίας, ἐκδ. Ἅγ. Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ, 2015

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Hammi: The Norwegian Forest Cat – Our pets are gifts from God – Abbot Tryphon, WA, USA

http://usaofmyheart.wordpress.com

https://animalsofmyheart.wordpress.com

http://norwayofmyheart.wordpress.com

USA OF MY HEART

ANIMALS OF MY HEART

NORWAY OF MY HEART

16.jpg

Hammi: The Norwegian Forest Cat

Our pets are gifts from God

Source:

https://blogs.ancientfaith.com/morningoffering/

https://blogs.ancientfaith.com/morningoffering/2017/02/hammi-norwegian-forest-cat/

ANCIENT FAITH

MORNING OFFERING

Every evening I try to spend an hour or so in the library, sitting in front of the fire place. Our beloved Norwegian Forest Cat, Hammi, sleeps in the library/community room every night. Hammi is most happy when the entire monastic brotherhood is gathered together with him. He’s an important member of our community, loved by all of us, and is the only cat I know who has his own facebook fan page, started by a woman who’d met him on a pilgrimage to the monastery (if my memory be correct).

I first met Hammi, a large male cat, as I was walking between our old trailer house (now gone) and my cell, some seventeen years ago. We startled one another, but as I reached down with extended hand, he came to me. When I picked him up he began purring immediately, so I opened a can of salmon, and he never left. A month after his arrival we Continue reading “Hammi: The Norwegian Forest Cat – Our pets are gifts from God – Abbot Tryphon, WA, USA”

Saint David Gareji of Georgia & Saint Lucian his spiritual son (+6th century) – June 9

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

1dcbc-165946_569813839774285_2027604206_n.jpg

david_gareja.jpg

The Monastery of St David Gareji in Georgia

th.after.ascension.david-gareji-n-lukiane.jpg

St David Gareji of Georgia

& Saint Lucian his spiritual son

th.after.ascension.stdavid-gareji0026.jpg

Saint David Gareji of Georgia (+6th century)

June 9

Source:

https://oca.org

https://oca.org/saints/all-lives/2014/06/09

ORTHODOX CHURCH IN AMERICA

Saint David of Gareji was Syrian by birth. The future ascetic became a disciple of Saint John of Zedazeni and journeyed with him to Georgia. Saint David and his spiritual son Lucian settled on a mountain above Tbilisi, the capital of Kartli.

At that time Kartli was constantly under threat of the Persian fire-worshippers. Saint David would spend entire days in prayer, beseeching the Lord for forgiveness of the sins of those who dwelt in the city. When he was finished praying for the day, he would stand on the mountain and bless the whole city. Once a week Saints David and Lucian would go down into the city to preach. A church dedicated to Saint David was later built on the Continue reading “Saint David Gareji of Georgia & Saint Lucian his spiritual son (+6th century) – June 9”

Άγιος Σίλβεστρος Πάπας Ρώμης, ο θαυματουργός, ο οποίος βάπτισε τον Αγ. Κωνσταντίνο το Μέγα, από Ρώμη (+335) – Προστάτης των ζώων – Ανέστησε ένα ταύρο – 2 Ιανουαρίου

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

343aab1c5bbfc0d3e49cd1041f1ed45d.jpg

jan46.jpg

Άγιος Σίλβεστρος Πάπας Ρώμης, ο θαυματουργός,

ο οποίος βάπτισε τον Αγ. Κωνσταντίνο το Μέγα, από Ρώμη (2/1, +335)

Προστάτης των ζώων – Ανέστησε ένα ταύρο

Ο Άγιος Σίλβεστρος, Πάπας Ρώμης, έζησε στην αρχαία Ρώ­μη τον 4ο αιώνα. Είχε αρετή μεγάλη και παιδεία και χάρη. Κι όταν εκοιμήθη ο πάπας Μιλτιάδης, ανέβηκε εκείνος στον θρόνο τον επισκοπικό της Ρώμης. Κι έλαμψε. Έλαμψε η Ρώμη από τα χαρίσματά του. Ήταν δε και μεγάλος θαυματουργός. Είχε τόση αγάπη, που πήρε και αυτό το χάρισμα. Να θαυματουργεί. Να βγάζει δαιμόνια. Να σηκώνει αρρώστους και παραλύτους. Και να προσφέρει σ’ όλους το φως του κό­σμου, τον Χριστό, και τη σωτηρία Του.

Κατά τους Πατέρες και το Συναξάριο, ήταν εκείνος που χειρα­γώγησε στην ορθόδοξη πίστη και εβάπτισε τον Μεγάλο Κωνσταντίνο. Το αναφέρει, άλλωστε, κι ο Χρονογράφος Θεοφάνης. Και κάποια φορά, ένας μάγος εκεί, Εβραίος, έκαμε, τάχα, θαύματα. Και έκανε πολλούς ανθρώπους να θαυμάζουν και να εκπλήττο­νται. Και μια φορά, καθώς ήτο μεθυσμένος, λέει: «Σφάξτε ένα βόδι κι εγώ θα το αναστήσω.» Τό έσφαξαν και μετά επικαλείτο, δεν ξέρω τί επικαλείτο, το κακό, πάντως, σίγουρα, να αναστήσει το βόδι. Άλλα δεν γινότανε. Και φώναξαν οι Χριστιανοί τον Σίλβεστρο Ρώμης, τον πατέρα τους, τον Πάπα, Πάπας σημαίνει πατέρας, και στα ελληνικά, κατεβαίνοντας ο τόνος, γίνεται παπάς, ας τα ξέρουμε αυτά, κι ο άγιος πήγε αμέσως εκεί, και λέει: «Βοϊδάκι, στο όνομα του Χριστού, σήκω. Αφού σ’ αγαπάει Εκείνος.» Κι αμέ­σως το βοϊδάκι σηκώθηκε και περπάτησε και πήγε στο παχνί του αφεντικού του. Το είδαν, λοιπόν, και πολλοί από τους ειδωλολάτρες πίστεψαν στον Χρι­στό.

Και πέρασαν τα χρόνια κι οι καιροί και ο Άγιος Σίλβεστρος, αφού πρόσφερε τόσα πολλά και τόσα καλά στην Εκκλησία μας, ανεπαύθη εν Κυρίω. Τον έκλαψαν οι χριστιανοί, ορφάνεψαν και τον παρακαλούσαν να ’ναι κοντά τους. Κι όπως λέει το ωραίο δίστιχο του Συναξαρίου της ημέρας, ο Σίλβεστρος, αν και έφυγε από την γη, είναι πάντα στη γη με το πνεύμα, την ψυχή και τα θαύματά του.

Πηγή:

Αρχιμ. Ανανίας Κουστένης,

Χειμερινό Συναξάρι, τ. Α΄, εκδ. Ακτή

Saint Carannog / Carantock, Irish Missionary of Wales & Cornwall, England and his tamed dragon (dinosaur), 6th century – May 16

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

https://animalsofmyheart.wordpress.com

http://saintsofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

GREAT BRITAIN OF MY HEART

ANIMALS OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

oct03mosaic11.jpg

 

Saint Carranog

and his tamed dragon (dinosaur)

6th century

md_Cornwall_Destinations.jpg

Cornwall, England

Edited-04.Llangrannog-Beach-CRMW22-1680x1050

Wales

Carannog13may9-1.jpg

Saits Carranog

Statue_of_St_Carannog,_Llangrannog,_Wales.jpg

display_image-1

Saits Carranog & Curig

uk-wales-ceredigion-llangrannog-harbour-st-caranog-mosaic-in-seafront-g8bh8t.jpg

Saint Carannog / Carantock

Irish Missionary of Wales & Cornwall, England (+6th century

May 16

Saint Carantoc was the son of Ceredig, King of Cardigan, but he chose the life of a hermit and lived in a cave above the harbour of the place now called after him, Llangranog, where there is also a holy well, which he probably used. When the people tried to force him to succeed his father, he fled, and founded a religious settlement in Somerset at Continue reading “Saint Carannog / Carantock, Irish Missionary of Wales & Cornwall, England and his tamed dragon (dinosaur), 6th century – May 16”

Saint Deicola (St Deicolus), the founder and Abbot of a Monastery in Lure, France – Equal of the Apostles and Enlightener of France, from Ireland (+625) – January 18

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

e345d3d813c0f16fc010a02aa31b115f.jpg

3461965831330193185-account_id=182.jpg

Saint Deicola / Deicolus

2016-08_-_Église_Saint-Martin_de_Lure_-_06.jpg

Holy Relics of St Deicola

threemonthsinfor00stokrich_0109.jpg

St Deicola’s Holy Well

3333265023491323278-account_id=182.jpg

Saint Deicola (St Deicolus),

the founder and Abbot of a Monastery in Lure, France

 & Equal of the Apostles and Enlightener of France, from Ireland (+625)

Patron Saint of children & animals

January 18

Saint Deicola (Déicole, Dichuil, Deel, Deicolus, Deicuil, Delle, Desle, Dichul, Dicuil) (c. 530 – January 18, 625) is an Orthodox Western saint. He was an elder brother of Saint Gall. Born in Leinster, Deicolus studied at Bangor.

He was selected to be one of the twelve followers to accompany St. Columbanus on his missionary journey. After a short stay in Great Britain in 576 he journeyed to Gaul and laboured with St. Columbanus in Austrasia and Burgundy.

When St. Columbanus was expelled by Theuderic II, in 610, St. Deicolus, then eighty years of age, determined to follow his master, but was forced, after a short time, to give up the journey, and established an hermitage at a nearby church dedicated to St Martin in a place called Lutre, or Lure, in the Diocese of Besançon, to which he had been directed by a swineherd.

Until his death, he became the apostle of this district, where he was given a church and a tract of land by Berthelde, widow of Weifar, the lord of Lure. Soon a noble abbey was erected for his many disciples, and the Rule of St. Columbanus was adopted. Numerous miracles are recorded of St. Deicolus, including the suspension of his cloak on a sunbeam and the taming of wild beasts.

Clothaire II, King of Burgundy, recognised the virtues of the saint and considerably enriched the Abbey of Lure, also granting St. Deicolus the manor, woods, fisheries, etc., of the town which had grown around the monastery. Feeling his end approaching, St. Deicolus gave over the government of his abbey to Columbanus, one of his young monks, and retreated to a little oratory where he died on 18 January, about 625.

His feast is celebrated on 18 January. So revered was his memory that his name (Dichuil), under the slightly disguised form of Deel and Deela, is still borne by most of the children of the Lure district. His Acts were written by a monk of his own monastery in the tenth century.

St. Deicolus is the Patron Saint of children and he cures childhood illnesses. Also, he is Patron Saint of animals.

Source:

Wikipedia &

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites

Saint Desle (Deicola / Deicolus), d’Irlande et de France (+625) – 18 janvier ╰⊰¸¸.•¨* French

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

3ba871cf51520ee569e9869be80c5550

3461965831330193185-account_id=182.jpg

Saint Deicola / Deicolus

2016-08_-_Église_Saint-Martin_de_Lure_-_06.jpg

threemonthsinfor00stokrich_0109.jpg

3333265023491323278-account_id=182.jpg

Saint Desle (Deicola / Deicolus),

d’Irlande et de France (+625)

18 janvier

La vie de saint Desle (Deicola / Deicolus) est connue par un écrit anonyme de la fin du ixe siècle, la Vita Deicola.

Né en Irlande à une date inconnue, il serait le frère de saint Gall. Il entra tout jeune à l’abbaye de Bangor et vécut attaché à la spiritualité de saint Colomban. Il suivit ce dernier au monastère de Luxeuil où il passa sa vie de 590 à 610.

Au début de l’année 610, à l’instigation du roi Thierry et de Brunehilde, les moines de Luxeuil durent s’exiler et prirent le chemin de Besançon. Sur la route, saint Desle, épuisé, dut laisser partir ses compagnons.

La “Vita Deicola” raconte qu’arrivé ainsi dans la forêt de Darney, il fit jaillir une source en frappant la terre de son bâton et rencontra ensuite un berger qui le conduisit vers une chapelle dédiée à saint Martin, près de laquelle il construisit une cabane.

Plus tard, ayant recouvré la santé, saint Desle partit fonder un nouveau monastère, près de Lure, encouragé par Clotaire II qui lui offrit un vaste domaine. Là, il reprit la règle de Luxeuil, en y apportant quelques adoucissements, se rapprochant de la règle de saint Benoît qui commençait à s’étendre en Occident. Saint Desle entreprit alors un voyage vers Rome afin d’aller faire approuver sa règle par le pape. Il mourut en 625.

Saint Desle est considéré comme un saint guérisseur des maladies des petits enfants, mais aussi comme un protecteur du bétail.

Source:

Wikipedia &

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites

San Deicolo di Irlanda e la Francia (+625) – 18 gennaio ╰⊰¸¸.•¨* Italian

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

CrNSsFUWAAAFtmC.jpg

3461965831330193185-account_id=182.jpg

San Deicolo

2016-08_-_Église_Saint-Martin_de_Lure_-_06.jpg

threemonthsinfor00stokrich_0109.jpg

3333265023491323278-account_id=182.jpg

San Deicolo di Irlanda e la Francia (+625)

18 gennaio

San Deicolo, in francese Deisle o Desle, in gaelico Dichuil o Dichul (Leinster, 530 circa – Lure, 18 gennaio 625), fu un monaco irlandese, fondatore ed abate di abbazie in Francia.

Discepolo di Colombano di Bobbio, partì con lui nel 576 dall’Irlanda per la Gallia, dove fondarono la grande abbazia di Luxeuil nei Vosgi. Quando nel 610 San Colombano fu esiliato in Italia da Teodorico II, San Deicolo fondò l’abbazia di Lure, arricchita e dotata di ogni genere di beni ad essa necessari dal re merovingio Clotario II, che aveva riconosciuto la qualità spirituali di Deicolo.

A Lure il monaco irlandese trascorse il resto della sua vita sino alla morte, avvenuta verso l’anno 625.

Deicolo era noto per i numerosi miracoli compiuti in vita ed in morte, attribuitigli da una biografia risalente al X secolo, scritta da un monaco di Lure.

Fonte:

Wikipedia &

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites

Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola / Deicolus) ο Ιρλανδός, όσιος ιδρυτής & ηγούμενος Μονης στη Lure Γαλλίας & Ισαπόστολος Γαλλίας (+625) – 18 Ιανουαρίου

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

823a46d9aac6e0afc664ce02adb2aaf6.jpg

3461965831330193185-account_id=182.jpg

Άγιος Ντεΐκολος (St Deicolus / Deicola)

2016-08_-_Église_Saint-Martin_de_Lure_-_06.jpg

Ι. Λείψανα του Αγίου Ντεΐκολα (St Deicolus / Deicola)

threemonthsinfor00stokrich_0109.jpg

Το Ι. Πηγάδι του Αγίου Ντεΐκολα (St Deicola)

3333265023491323278-account_id=182.jpg

Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola / Deicolus),

όσιος ιδρυτής & ηγούμενος Μονης στη Lure Γαλλίας

& Ισαπόστολος Γαλλίας, από Ιρλανδία (+625)

Προστάτης των παιδιών & των ζώων

18 Ιανουαρίου

Ο Άγιος Ντεΐκολα (Deicola, Deicolus, Déicole, Dichuil, Deel, Deicuil, Delle, Desle, Dichul, Dicuil) είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος της Δυτικής Ευρώπης. Γεννήθηκε στο Leinster της Ιρλανδίας το 530 και σπούδασε στο Bangor της Ιρλανδίας.

Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Αγίου Γάλλου (St Gall) του Ιρλανδού Ισαποστόλου της Ελβετίας και επιλέχτηκε να είναι ένας από τους δώδεκα ακολούθους του Αγίου Κολουμπάνου (St Columbanus) στο ιεραποστολικό ταξίδι του στη Γαλλία.

Ο Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola) μετά από μια σύντομη διαμονή στη Μ. Βρετανία το 576 ταξίδεψε στην Γαλλία όπου εργάστηκε το έργο της Ιεραποστολής μαζί με τον Άγιο Κολουμπάνο (St Columbanus).

Όταν ο Άγιος Κολουμπάνος (St Columbanus) εκδιώχθηκε από τον Theuderic II, το 610, ο Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola), 80 ετών, αποφασισε να ακολουθήσει τον Πνευματικό του Πατέρα, αλλά αναγκάστηκε, μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα, να εγκαταλείψει το ταξίδι, και ίδρυσε ένα ερημητήριο σε μία κοντινή εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Μαρτίνο της Tours (St Martin) σε ένα μέρος που ονομάζεται Lure, στην Επισκοπή της Besançon της Γαλλίας.

Μέχρι την κοίμησή του, έγινε ο Απόστολος αυτής της περιοχής, όπου του δόθηκε μια εκκλησία και ένα κομμάτι εδάφους από την Berthelde, χήρα του Weifar, άρχοντα της Lure. Σύντομα μία Ιερά Μονή ανεγέρθηκε για πολλούς μαθητές του, παραδίδοντάς τους τον κανόνα του Αγίου Κολουμπάνου (St Columbanus).

O Άγιος Ντεΐκολα (St Deicolα) με τη Χάρη του Θεού επιτέλεσε πολυάριθμα θαύματα. Κρεμμούσε τον μανδύα του σε μια ηλιαχτίδα και εξημέρωνε τα άγρια θηρία.

Ο Βασιλιάς Clothaire ΙΙ της Βουργουνδίας, αναγνώρισε τις αρετές του Αγίου και βοήθησε πολύ στις ανάγκες της Μονής του.

Ο Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola) προαισθάνθηκε ότι η κοίμησή του πλησιάζει. Έκανε ηγούμενο της Μονής του έναν από τους Μοναχούς του και ο ίδιος αποχώρησε σέ ένα μικρό παρεκκλήσι, όπου και κοιμήθηκε οσιακά στις 18 Ιανουαρίου το 625.

Είναι προστάτης των παιδιών και θεραπεύει ασθένειες της παιδικής ηλικίας και επίσης είναι προστάτης των ζώων.

Πηγή:

Wikipedia &

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites

Ο Άγιος Σίος της Γεωργίας (+6ος αι.) & τα άγρια θηρία

https://animalsofmyheart.wordpress.com

http://saintninageorgiaofmyheart.wordpress.com

http://saintsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

SAINT NINA & GEORGIA OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

Jvari Reservoir.jpg

13854005424829.jpg

Άγιος Σίος ηγούμενος στο Μγκβίμ της Γεωργίας (+6ος αι.)

4 Ιανουαρίου, 4 Φεβρουαρίου, 7 Φεβρουαρίου

& 9 Φεβρουαρίου

6732874013225918866-account_id=166.jpg

Ο Άγιος Σίος της Γεωργίας (+6ος αι.) & τα άγρια θηρία

Στην περιοχή του Μγβίμε, όπου ασκήτευε ο Όσιος Σίος ο Σπηλαιώτης, τα θηρία, και κυρίως οι λύκοι, κατασπάραζαν συχνά τα ζώα των ανθρώπων, που έφθαναν ως εκεί ζητώντας θεραπεία, αλλά και τα γαϊδουράκια, πού είχαν οι ασκητές, για να μεταφέρουν διάφορα φορτία.

Ο Όσιος Σίος, βλέποντας τόσο τους προσκυνητές όσο και τους μοναχούς να θλίβονται για Continue reading “Ο Άγιος Σίος της Γεωργίας (+6ος αι.) & τα άγρια θηρία”

Saint Endelienta, Hermit-Martyr of Lundy Island & Cornwall, England (+6th ce.) – April 29

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

UK-Lundy-Island-Residents-Fear-Offshore-Wind-Turbines.jpg

Lundy-feature.jpg

f0abbf67947e6ef22c957edcefa6d95c.jpg

Saint Endelienta

140833.jpg

Saint Endelienta,

Hermit-Martyr of Lundy Island & Cornwall, England

(+6th ce.) – April 29

Saint Endelienta (also Endelient, Edellienta or Endellion) was a Cornish saint of the 5th and 6th century. She is a daughter of the Welsh King Brychan, and a native of South Wales who travelled to North Cornwall to join her siblings in converting the locals to Continue reading “Saint Endelienta, Hermit-Martyr of Lundy Island & Cornwall, England (+6th ce.) – April 29”

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994), η διψασμένη οχιά και τα άλλα ζώα

https://animalsofmyheart.wordpress.com

http://australiasaintpaisiosofmyheart.wordpress.com

AUSTRALIA & SAINT PAISIOS OF MY HEART

ANIMALS OF MY HEART

CpnnbF9UEAEkO7k.jpg

Scan.jpg

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

01.jpg

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994),

η διψασμένη οχιά και τα άλλα ζώα

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Ο Άγιος Παίσιος ο Αγιορείτης (+1994) εξημέρευε εξίσου τους ανθρώπους και τα ζώα. Πολλοί ταραγμένοι άνθρωποι έβρισκαν κοντά του γαλήνη. Αλλά και τα ζώα επίσης τον αγάπουσαν καθώς ακτινοβολούσε την αγνή άδολη αγάπη προς όλη τη κτίση.

Διηγείται ο ίδιος ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης:

Μια φορά, τότε που ήμουν με την κήλη, κάποιοι εργάτες κουβαλούσαν ξύλα με τα ζώα εκεί στην περιοχή του Καλυβιού.

Βλέπω σε μία στιγμή ένα ζώο να πέφτη, το καημένο, κάτω και το σαμάρι με τα ξύλα να πέφτει πάνω του.

Δίπλωσαν τα πόδια του και δεν μπορούσε να τα ισιώση.

Εγώ ξέχασα ότι είχα κήλη, ξέχασα ότι δυσκολευόμουν ακόμη και να περπατήσω.

Τρέχω πετάω τα ξύλα. Πάω να σηκώσω το σαμάρι, δεν μπορούσα. Δίνω μία τραβάω τα σχοινιά και ελευθερώσα το ζώο.

Οπότε ένα Πατέρας που ήταν εκεί κοντά φώναξε: “Πρόσεξε, έχεις κήλη, θα πάθεις καμμία ζημιά!”.

Τότε θυμήθηκα ότι είχα κήλη.

“Καλά”, του λέω, “εγώ έχω κήλη. Εσύ που δεν έχεις κήλη γιατί δεν έτρεξες;”.

“Φοβήθηκα μη με κλωτσήσει”, μου λέει.

Ευλογημένε, του λέω το ζώο και λύκος να είναι, όταν το καημένο βρίσκεται σε ανάγκη, ζητάει βοήθεια και δεν κάνει κακό στον άνθρωπο.

Αλλά ακόμη και αν διψούν τα ζώα, στον άνθρωπο καταφεύγουν, γιατί ο άνθρωπος είναι το αφεντικό τους.

Θυμάμαι μία φορά, στο Καλύβι του Τιμίου Σταυρού, ένα καλοκαίρι, μία οχιά κατέβηκε από την λαμαρίνα της σκεπής και κουλουριάστηκε μπροστά μου. Σήκωνε το κεφάλι της ψηλά,
έβγαζε τη γλώσσα της και σφύριζε. Διψούσε πολύ —Είχε καεί από τον πολύ καύσωνα— και με απειλούσε. Ζητούσε νερό, αλλά με επιτακτικό τρόπο, λες και ήμουν υποχρεωμένος να της φέρω νερό.

“Βρε”, της λέω, “εσύ, έτσι που κάνεις, δεν συγκινείς τον άλλον”.

Της έβαλα μετά νεράκι και ήπιε.

Τα τσακάλια πολύ με συγκινούν, γιατί, όταν πεινούν κλαίνε σαν μωρά παιδιά.

Να δείτε τί έχω πάθει με τα γατάκια τώρα στο Καλύβι.

Πρόσεξαν πως κάθε φορά που χτυπούσε το καμπανάκι, έβγαινα έξω, και πότε-πότε τους έριχνα κάτι για να φάνε.

Όταν λοιπόν πεινούν, τραβούν το σκοινί και χτυπάει το καμπανάκι. Βγαίνω και βλέπω να χτυπούν αυτά το καμπανάκι και τα ταίζω. Πως τα έχει κάνει όλα ο Θεός!

Πηγή:

Γέροντος Παισίου Αγιορείτου

Πάθη και Αρετές

Λόγοι Ε´

εκδ. Ι. Ησυχαστήριον Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος,

Σουρωτή Θεσσαλονίκης