Η απλότητα & η αγάπη ενός Μοναχού για όλη την κτίση

http://multilingual-christianity-orthodoxy.blogspot.com

MULTILINGUAL CHRISTIANITY – ORTHODOXY

Ἡ ἁπλότητα & η ἀγάπη ἑνός Μοναχοῦ γιά ὅλη τήν κτίση

Ἐνθυμοῦμαι ἐδῶ, στήν Μετάνοιά μας, ἕνα Γεροντάκι μοναχό ἀπ᾽ τήν Ἤπειρο. Εἶχε τόσο ἁπλότητα καί ἀγάπη γιά τήν κτίσι ὅλη, πού ἄμα ἤθελε νά πάη στό διακόνημά του, στό ξυλουργεῖο, ἀνέβαινε ἀλλαχόθεν, ἀπ᾽ τόν πιό πάνω στένο δρομίσκο.

“Γιατί, Γέροντα, δέν πᾶς εὐθεία καί ταλαιπωρεῖσαι νά ἀνεβαίνης ἀπ᾽ τήν πάνω μεριά;”, τοῦ λέγαμε οἱ νεώτεροι.

Καί ἀπαντοῦσε:

“Ποῦ νά πάω εὐθεία, ἀδελφέ μου; Δέν βλέπεις πού εἶναι ξαπλωμένα ἐδῶ οἱ γάτοι τῆς μονῆς; Δέν θέλω νά τούς χαλάσω τήν ἡσυχία”.

Πηγή:

http://www.truthtarger.gr

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Advertisements

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) & το ετοιμοθάνατο γατάκι

http://saintpaisios.wordpress.com

SAINT PAISIOS OF MOUNT ATHOS

0d1a9e4f0ed7dbe636fb40f6b6f103b0--islam-in-france-prayer-book

2017-03-25-1

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) & το ετοιμοθάνατο γατάκι 

Διηγείται Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης:

«Μου έκανε εντύπωση πώς ένας ταπεινός λογισμός κάνει αμέσως την Χάρη του Θεού να ενεργεί.

Είχε έρθει στο Καλύβι ένα ξένο γατάκι. Το καημένο, φαίνεται, κάτι είχε φάει που το πείραξε και ζητούσε βοήθεια. Χτυπιόταν από τον πόνο και πεταγόταν σαν το χταπόδι, όταν το χτυπούν… Το λυπόμουν που το έβλεπα σ’ αυτήν την κατάσταση, αλλά δεν μπορούσα να κάνω τίποτε. Το σταύρωνα, το ξανασταύρωνα, τίποτε!

“Βρε ταλαίπωρε, λέω τότε στον εαυτό μου, βλέπεις τα χάλια σου; Τόσα χρόνια καλόγερος, ούτε ένα γατί δεν μπορείς να βοηθήσης!”. Μόλις ελεεινολόγησα τον εαυτό μου, εκεί που το γατάκι κόντευε να ψοφήση , αμέσως συνήλθε. Ήρθε κοντά μου, μου έγλειφε τα πόδια και έκανε χαρούμενο όμορφες τούμπες…

Τι δύναμη έχει η ταπείνωση! Γι’ αυτό λέει: “Εν τη ταπεινώσει ημών εμνήσθη ημών ο Κύριος”.

Έχω προσέξει ότι ένας ταπεινός λογισμός κάνει τον άνθρωπο να λάμπει, να ακτινοβολεί. Όταν ο άνθρωπος παίρνει όλο το σφάλμα πάνω του, τον λούζει η Χάρις του Θεού.

Ήρθε προχτές ένας γιατρός που έχει πολλά παιδιά και μου είπε: “Πάτερ μου, έχω πολλή υπερηφάνεια και γίνεται αιτία η δική μου υπερηφάνεια να κάνουν αταξίες τα παιδιά”. Και το έλεγε αυτό μπροστά στα παιδιά του και τα μάτια του ήταν βουρκωμένα , αλλά το πρόσωπό του έλαμπε!

Το ίδιο πρόσεξα προ ημερών και εδώ. Ήρθαν μερικές αδελφές να συζητήσουμε. Είπαμε διάφορα˙ αναγκάστηκα να τις μαλώσω πολύ. Μία από αυτές δεν βοηθήθηκε καθόλου˙ κρύα ήρθε, κρύα έφυγε˙ μόνον εκεί πέρα έλεγε τα κουσούρια των άλλων χαρτί και καλαμάρι- βλέπεις , όποιος δεν κάνει δουλειά στον εαυτό του, έχει αυτό το… χάρισμα! Μία άλλη στρυμώχθηκε, μέχρι που έκλαψε. Ταπεινώθηκε, αλλά μετά έλαμπε το πρόσωπό της. Βλέπετε τι κάνει ένας ταπεινός λογισμός με συντριβή! Αμέσως πάνε όλα τα κουσούρια στην άκρη, τακτοποιείται ο άνθρωπος και ακτινοβολεί το πρόσωπό του˙ ενώ με έναν λογισμό υπερήφανο ή βλάσφημο σκοτεινιάζει.

Όσο ανεβάζει πνευματικά την ψυχή μας ένας πολύ ταπεινός λογισμός που θα φέρει για μια στιγμή ο άνθρωπος, δεν την ανεβάζουν χρόνια ολόκληρα αγώνες υπερφυσικοί».

 

Από το βιβλίο:

Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου

Λόγοι Ε´

Η Αγία Σοφία της Κλεισούρας (+1974) & τα άγρια ζώα

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

Αγία Σοφία της Κλεισούρας “η ασκήτρια της Παναγίας”

διά Χριστόν σαλή και ασκήτρια σε φαράγγι στη Μονή

Γεννεθλίου της Θεοτόκου Κλεισούρας της Καστοριάς

από Τραπεζούντα Πόντου Μ. Ασίας (+1974)

6 Μαΐου

Η αγάπη της Αγία Σοφίας της Κλεισούρας στο φαράγγι της Κλεισούρας στην Καστοριά δεν σταματούσε μόνο στους ανθρώπους. Απλωνόταν και αγκάλιαζε όλη την κτίση, λογικά και άλογα, ήμερα και άγρια. Στο άγριο βουνό γύρω από το μοναστήρι, κυκλοφορούσαν τότε πολλές αρκούδες, λύκοι και άλλα αγρίμια. Με όλα αυτά η Σοφία είχε συμφιλιωθεί.

Από τις πολλές σχετικές αναφορές, καταγράφουμε δύο τρεις, πού έχουν ιδιαίτερη χάρη.
Συνταξιούχος στρατιωτικός, πού συνήθιζε να επισκέπτεται την Σοφία μέχρι τα τελευταία της, από τότε πού υπηρετούσε στην περιοχή, στον πόλεμο και αργότερα το ’49, διηγούνταν κάτι απίστευτο για τα σημερινά δεδομένα.

Είχε μία αρκούδα η Σοφία και την έθρεφε στο χέρι, με ψωμί και με ό,τι άλλο φαγώσιμο είχε. Και το μεγαλόσωμο αλλά άκακο εκείνο θηρίο έπαιρνε την τροφή, της έγλυφε τα χέρια και τα πόδια, από ευγνωμοσύνη, και πάλι χανόταν στο δάσος. Αυτήν την αρκούδα την είχε και όνομα, έλα, Ρούσα μ’, έλα να τρώεις ψωμόπον, της έλεγε.

Ο Δημήτρης Γ., γεννημένος το 1960, από την Πτολεμαΐδα, προσθέτει ότι πολλές φορές, όπως και ο ίδιος το είδε, την αρκούδα η Σοφία την έδενε στην βρύση του μπαχτσέ.

Αν όμως τύχαινε κάποιος ανήξερος να αντικρύσει αυτό το θέαμα, την αρκούδα δηλαδή δεμένη, η την Σοφία να την ταΐζει στο χέρι, δίχως καμία προφύλαξη, πάγωνε από τον φόβο του.

Την αρκούδα την είχε δει, τότε πού ζούσε στο μοναστήρι, και η Βασιλική Κ. από το Βαρυκό.

Κάποιος μάλιστα τότε στρατιωτικός θέλησε να την σκοτώσει, μη γνωρίζοντας την οικειότητα της με την Σοφία. Αυτή μόλις τον είδε με προτεταμένη την κάνη του όπλου του, έβαλε της φωνές και όταν τον πλησίασε ενώ εκείνος πήγαινε να δικαιολογήσει την ενέργεια του, εκείνη του εξήγησε την φιλία της και την ακακία του ζώου.

Άλλοι προσκυνητές είδαν τρία φίδια να κοιμούνται μαζί της, στο προσκέφαλο της, και ούτε την πείραζαν ούτε τα πείραζε. Η κ. Κίτσα λέει πώς “τα φίδια ήταν λεπτούτσικα, σαν σαΐτες. Όταν τα έβλεπες, φοβόσουν αλλά η Σοφία μας έλεγε: Μη φοάσαι, ατά κι τσουμπίζνε ξάϊ [=μή φοβάσαι, αυτά δεν τσιμπούν καθόλου].”

Κάποιοι, πού την είχαν συνοδεύσει να ανάψουν τα καντήλια της Αγίας Τριάδας, είδαν να περιφέρεται εκεί μέσα στο εκκλησάκι ένα μεγάλο φίδι. Αμέσως ταράχτηκαν και προσπάθησαν να το σκοτώσουν, όμως η Σοφία τους αποπήρε. “Αφού δεν σας πειράζει, μην το πειράζετε, πρόσθεσε. Αυτό είναι της εκκλησίας.”

Πηγή:

Ἐκδ. Ἱ. Μονῆς Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου Κλεισούρας,

Σοφία ἡ Ἀσκήτισσα τῆς Παναγίας,

Κλεισούρα 2012

Ο Γέροντας Φιλάρετος Κωνσταμονίτης (+1963) και τα χελιδόνια

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

Ο Γέροντας Φιλάρετος Κωνσταμονίτης (+1963) και τα χελιδόνια

Μιά μέρα ἔξω ἀπό τό κελλί τοῦ Γέροντος Φιλαρέτου Κωνσταμονίτου (+1963) στό Ἅγ. Ὄρος, γινόταν μεγάλος θόρυβος. Δυό χελιδόνια εἶχαν ἀρχίσει μεταξύ τους σφοδρή μονομαχία!

Ὁ Γέροντας ἀνησύχησε. Βγαίνει ἔξω καί ἀντικρύζει θέαμα θλιβερό. Τό ἰσχυρότερο χελιδόνι κτυποῦσε μέ τό ράμφος του τό ἄλλο καί τό μαδοῦσε κυριολεκτικά. Χωρίς νά χάση καιρό τό ἔδιωξε, πῆρε στοργικά στά χέρια του τό κτυπημένο καί τό γλύτωσε. Τό περιποιήθηκε καί τό ἀποτέλεσμα ἦταν τό χελιδόνι νά ζήση…

Μιά μέρα ὁ Γέροντας εἶχε βγεῖ λίγο ἔξω… Τό χελιδόνι, πιστός φίλος καί σύντροφος ἱπτάμενος, κοντά του. Εἶχε ξαπλώσει σ᾽ ἕνα ἁλώνι, λίγο πιό πέρα ἀπ᾽ τό μοναστήρι, καί χωρίς νά τό καταλάβη, ἀποκοιμήθηκε. Ἀλλά ξαφνικά τό χελιδόνι ἄρχισε νά πετάη ὁρμητικά πάνω ἀπό τό κεφάλι τοῦ κοιμισμένου Γέροντος τιτιβίζοντας, σάν νά ἤθελε νά τόν ξυπνήση καί νά ἐπισημάνη κάποιο κίνδυνο. Πράγματι, ὅταν ὁ Γέροντας ξύπνησε, τί νά δῆ· λίγο πιό πέρα ἕνα μεγάλο ἑρπετό…

Ὁ συνοδός του εἶχε κάνει μέ τή σειρά του τό δικό του ἔλεος στόν ἐλεήμονα Γέροντα.

Ἀπό το βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, ΤΑ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, Τά θ(α)ύματα εἶναι θύματα στά χέρια τῶν ἀρνητῶν, ΕΚΔ. Ι. Μ. ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΛΟΥΚΟΥΣ, τηλ. 2755041260, ΑΣΤΡΟΣ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ 2014

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Άγιος Κόλμαν (St Colman) του Kilmacduagh της Ιρλανδίας (+632) – 29 Οκτωβρίου

Άγιος Κόλμαν (St Colman)

του Kilmacduagh της Ιρλανδίας (+632)

29 Οκτωβρίου

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com/2015/03/colman-kilmacduagh.html

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΕΛΤΙΚΗ & ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Ο Άγιος Κόλμαν (St Colman) (γέννηση το 550 ή το 560), ένας μεγάλος ασκητής και ένας από τους ποιο ενδιαφέροντες Ιρλανδούς αγίους της εποχής του, τιμάται και είναι αγαπητός στους ευλαβείς Ιρλανδούς για περισσότερα από 1300 χρόνια, ειδικά στις κομητείες Galway και Clare (οι επαρχίες του Connacht και του Munster) στην δυτική ακτή της σημερινής Βόρειας Ιρλανδίας. Είναι ωραίο το ότι το ενδιαφέρον για αυτόν τον θαυματουργό άγιο έχει αυξηθεί και γίνονται έρευνες για αυτόν.

Ο Άγιος Κόλμαν (St Colman) γεννήθηκε στην Ιρλανδία μέσα στην οικογένεια ενός αρχηγού ονόματι Duagh (το πλήρες όνομα του αγίου είναι Colman Mac Duagh, αυτό σημαίνει, ο Colman ο γιός του Duagh) και της γυναίκας του της Rhinagh. Ο τόπος της γέννησης του πιθανόν να ήταν το Corker στην κομητεία Galway, ένας προσκυνηματικός προορισμός μέχρι και σήμερα. Όταν βρισκόταν ακόμη στην μήτρα της μητέρας του, η μητέρα του άκουσε μια προφητεία. Η προφητεία έλεγε πως θα γινόταν ένας σπουδαίος άνδρας και θα ξεπερνούσε όλους τους άλλους άνδρες της γενιάς του. Σύμφωνα με την παράδοση, ο ζηλιάρης πατέρας δεν αντιλήφθηκε αυτά τα λόγια με την πνευματική, αλλά με την κοσμική τους έννοια και ένοιωθε μίσος για το αγέννητο παιδί. Η έγκυος μητέρα, φοβούμενη για την ασφάλεια του μωρού, έφυγε από το σπίτι τους. Παρόλα αυτά, οι υπηρέτες του Duagh την βρήκαν σύντομα, έδεσαν μια βαριά πέτρα γύρω από τον λαιμό της και την πέταξαν στον ποταμό Kiltartin. Όμως με τη χάρη του Θεού η Rhinagh βγήκε στην στεριά, έζησε και γέννησε. Η πέτρα με την οποία την έδεσαν, η οποία φέρει επάνω της σημάδια από σχοινί, υπάρχει μέχρι και σήμερα και την φυλάνε μέσα σε μια εκκλησία στο Corker.

Όταν έφτασε η στιγμή να βαπτίσει τον νεογέννητο Colman, ο ιερέας που πήγε στην Rhinagh είδε πως δεν υπήρχε νερό για να μπορέσει να γίνει η βάπτιση. Η μητέρα, φοβούμενη να επιστρέψει στο σπίτι, βρήκε προστασία κάτω από μια φλαμουριά. Προσευχήθηκε με πίστη και ξαφνικά μια πηγή με αγιασμένο νερό ανέβλυσε μέσα από το χώμα κοντά στο δέντρο και το μωρό βαπτίστηκε μέσα σε αυτήν. Πολλές θεραπείες και άλλα θαύματα συνέβησαν χάρη στο καθαρό νερό αυτής της πηγής, η οποία υπάρχει μέχρι και σήμερα στην περιοχή Corker κοντά στο ποτάμι και ελκύει πολλούς προσκυνητές (μέχρι και σήμερα θεραπεύονται πολλοί εκεί). Η Rhinagh εμπιστεύτηκε το παιδί της στην φροντίδα ευλαβών μοναχών.

Όταν ήταν νέος άντρας, ο Colman έφτασε στα νησιά Aran στο Donegal (Ιρλανδία) όπου παρέμεινε για μερικά χρόνια υπό την καθοδήγηση του μεγάλου Ιρλανδού Ηγούμενου αγίου Enda του Inishmore. Ο Colman έγινε μοναχός εκεί και αργότερα τον χειροτόνησαν ιερέα [σημ.: Το ποιο σημαντικό μοναστήρι του αγίου Enda βρισκόταν στο Inishmore στο Galway όμως για λίγο καιρό έζησε στα νησιά Aran που περιελάμβαναν και το Aranmore]. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Άγιος Κόλμαν (St Colman) πέρασε πολλά χρόνια σαν ερημίτης στο νησί Aranmore όπου έχτισε δύο εκκλησίες. Μπορούμε να δούμε και σήμερα τα ερείπια αυτών των εκκλησιών. Το Aranmore ήταν πάντα γνωστό σαν ένα νησί με πολύ δύσκολες συνθήκες διαβίωσης. Παρόλα αυτά, πολλοί ασκητές έζησαν και προσευχήθηκαν εκεί για πολλά χρόνια κατά την «περίοδο των αγίων» της Ιρλανδίας.

Ο ζήλος του Αγίου Κόλμαν (St Colman) και η δίψα του για την πνευματική τελειότητα είχαν τόση δύναμη που με τον καιρό αποφάσισε να εγκαταλείψει το μοναστηριακό νησί και να αποσυρθεί σε ένα απόμερο και ήσυχο μέρος για να προσευχηθεί ποιο βαθιά. Σύμφωνα με την παράδοση, από το 592 ο άγιος άντρας έζησε για εφτά χρόνια μόνος του σε απομόνωση στο πυκνό δάσος του Burren στην κομητεία Clare και έλαβε το χάρισμα της αδιάλειπτης προσευχής. Προσευχόταν νύχτα και μέρα, έτρωγε μόνο βότανα, έπινε μόνο νερό και φορούσε ένα δέρμα ελαφιού. Στις ασκητικές του πρακτικές ο Άγιος Κόλμαν (St Colman) μιμούνταν τους Αιγυπτίους ερημίτες. Με παράδειγμα τον Μέγα Αντώνιο, πολλοί άλλοι Κέλτες άγιοι έζησαν μέσα στο ίδιο πνεύμα εκείνη την εποχή. Το ερημητήριο του Colman βρισκόταν σε έναν υπέροχο τόπο. Ήταν περιτριγυρισμένο από το άγριο δάσος και από τα όμορφα βουνά Burren.

Ο Άγιος Κόλμαν (St Colman), έφτιαξε για τον εαυτό του ένα μικρό καταφύγιο μέσα σε μια πολύ μικρή σπηλιά πάνω σε μια απότομη πλαγιά όπου περνούσε τον περισσότερο χρόνο με προσευχή. Αυτή η σπηλιά, γνωστή σαν η σπηλιά του αγίου Colman, διατηρείτε σε πολύ καλή κατάσταση μέχρι και σήμερα. Ο άγιος έχτισε επίσης ένα μικρό εκκλησάκι στα πόδια του λόφου όπου έκανε τη Θεία Λειτουργία μόνος του. Αυτό το εκκλησάκι του Αγίου Κόλμαν (St Colman) υπήρχε για πολλά χρόνια μετά αλλά καταστράφηκε από πουριτανούς εικονομάχους τον 17ο αιώνα. Παρόλα αυτά, υπάρχουν ακόμη ερείπια και ακόμη αναδύει ένα ιδιαίτερο πνεύμα αγιότητας το οποίο αποδεικνύεται από τους προσκυνητές που επισκέπτονται αυτό το μέρος μέχρι και σήμερα.

Όπως πολλοί Ιρλανδοί άγιοι, ο Άγιος Κόλμαν (St Colman) έζησε σε αρμονία με την άγρια φύση. Πολλές εκδοχές του βίου του αναφέρουν την ίδια και πραγματικά εκπληκτική ιστορία (με διαφορετικές λεπτομέρειες) σχετικά με την επικοινωνία του αγίου άντρα με τα ζώα. Αυτή η ιστορία λέει πως ένας κόκορας, ένα ποντίκι και μια μύγα ήταν οι ποιο στενοί φίλοι του Colman στο Burren. Όλα τα ζώα, υπηρετούσαν τον άγιο αφέντη τους όπως μπορούσαν. Ο κόκορας λαλούσε μια συγκεκριμένη ώρα κάθε νύχτα, υπενθυμίζοντας στον άγιο την ώρα της προσευχής. Το ποντίκι ακουμπούσε απαλά το πρόσωπο του ξυπνώντας τον αφού είχε κοιμηθεί μόνο πέντε ώρες την ημέρα. Η μύγα σερνόταν προσεχτικά κάτω από τις γραμμές των ιερών βιβλίων που διάβαζε και όταν τα μάτια του κουράζονταν ή όταν ο άγιος έπρεπε να απομακρυνθεί για λίγο, η μύγα στεκόταν πάνω στο πρώτο γράμμα της πρότασης η οποία ακολουθούσε ώστε ο άγιος να μην ξεχάσει που βρισκόταν.

Ο άγιος αγαπούσε και τάιζε αυτούς τους πιστούς φίλους. Μια μέρα ο Colman κουράστηκε τόσο πολύ που έπεσε σε έναν πολύ βαθύ ύπνο και το ποντίκι δεν μπορούσε να τον ξυπνήσει όπως συνήθως. Έπειτα άρχισε να γρατζουνάει το αφτί του τόσο σκληρά που ο Colman σηκώθηκε αμέσως. Ευχαρίστησε το ζωάκι και του έδωσε περισσότερο φαγητό από ότι συνήθως. Μια ημέρα ο άγιος έλειπε για περισσότερο από μια ώρα, συζητώντας με έναν επισκέπτη. Όταν επέστρεψε παρατήρησε πως η μύγα καθόταν ακίνητη ακριβώς επάνω στην πρώτη λέξη του προσευχηταρίου του όπου είχε σταματήσει πριν να φύγει. Ο άγιος ευχαρίστησε την μύγα για τον ζήλο της και άρχισε να της δίνει περισσότερα ψίχουλα με μέλι για τροφή. Όμως στο τέλος του καλοκαιριού πέθαναν όλα την ίδια ημέρα. Η μύγα ήταν η πρώτη και το ποντίκι και ο κόκορας πέθαναν έπειτα από την θλίψη τους. Μέσα στην θλίψη του ο Άγιος Κόλμαν (St Colman) έγραψε ένα γράμμα στον φίλο του τον άγιο Columba της Iona, λέγοντας του την ιστορία του. Και ο άγιος Columba έστειλε ένα γράμμα σαν ανταπόκριση στο οποίο έγραφε: «Όταν είχες αυτούς τους φίλους, αδερφέ, ήσουν πλούσιος. Για αυτό είσαι θλιμμένος τώρα. Αυτές οι θλίψεις έχουν σαν αιτία τον πλούτο. Για αυτό προσπάθησε να μην έχεις πλούτο από εδώ και πέρα.» Και ο Colman κατάλαβε πως κάποιος μπορεί να είναι πλούσιος ακόμη και χωρίς χρήματα.

Τον έβδομο χρόνο της απομόνωσης του Colman λεγόταν πως αφού περνούσε την Σαρακοστή με νηστεία και προσευχή, ο Άγιος Κόλμαν (St Colman) δεν είχε τίποτα να φάει την ημέρα του Πάσχα. Την ίδια εποχή ο ευλαβής και γενναιόδωρος βασιλιάς Guaire του Connacht (πιθανόν ξάδερφος του αγίου) επρόκειτο να γιορτάσει το Πάσχα μαζί με την ακολουθία του καθισμένος σε ένα τραπέζι με πολυτελή πιάτα. Ξαφνικά ο βασιλιάς είπε: «Μακάρι όλο το δείπνο μας με τη Θεία Πρόνοια να πάει σε κάποιον άξιο υπηρέτη του Θεού! Και να μην απολαύσουμε αυτή την πολυτέλεια σήμερα.» Και αμέσως αόρατοι Άγγελοι μετέφεραν όλα τα πιάτα από το βασιλικό τραπέζι στην σπηλιά του αγίου Colman. Ο βασιλιάς διέταξε τους άνδρες του να πάνε να μάθουν ποιος ήταν ο άγιος άντρας στον οποίο η άγγελοι μετέφεραν το φαγητό. Και σύντομα ανακάλυψαν πως ήταν ο Άγιος Κόλμαν (St Colman). Ο βασιλιάς θαύμασε την ασκητική του ζωή και του υποσχέθηκε να του δώσει γη για να ιδρύσει ένα μοναστήρι.

Έτσι ο Άγιος Κόλμαν (St Colman) εγκατέλειψε το ερημητήριο του και άρχισε να υπηρετεί τους ανθρώπους. Σύντομα έμαθαν σε όλη την επικράτεια για τα θαύματα του. Πολλοί άνθρωποι επισκέπτονταν τον Colman, θεραπεύονταν και η ψυχή τους γαλήνευε. Κάποτε η ζώνη του αγίου έπεσε στο έδαφος όχι πολύ μακριά από το ερημητήριο του και αυτό ήταν σημάδι πως έπρεπε να χτίσει μοναστήρι σε εκείνο το σημείο. Το μοναστήρι ονομαζόταν Kilmacduagh (το μοναστήρι του γιου του Duagh) και ο Colman έγινε ο πρώτος ηγούμενος. (η ζώνη του φυλασσόταν σαν λείψανο και πολλοί γιατρεύονταν από αυτήν). Παρά την θέληση του ο Άγιος Κόλμαν (St Colman) χειροτονήθηκε επίσκοπος της επικράτειας έχοντας σαν κέντρο το Kilmacduagh και ίδρυσε τον πρώτο καθεδρικό ναό εκεί. Ο Colman, σαν επίσκοπος και ηγούμενος την ίδια στιγμή, εργαζόταν με όλο του τον ζήλο σαν ένας καλός ποιμένας. Νοιαζόταν για όλα τα μοναστήρια και τα κοινόβια στην επισκοπή του και ζέσταινε τις καρδιές του ποιμνίου του με ολόθερμη αγάπη για τον Χριστό τον Σωτήρα μας. Όμως η ζωή μέσα στον κόσμο (σε σύγκριση με την προηγούμενη ερημική ζωή του), η δόξα και οι τιμές από τους ανθρώπους ήταν ένα εμπόδιο για αυτόν και με όλη του την καρδιά επιθυμούσε να επιστρέψει στον αγαπημένο του τρόπο ζωής για μια ημέρα. Και μετά από πολλά χρόνια υπηρεσίας προς τους ανθρώπους, ο άγιος παραιτήθηκε από την επισκοπή του εφτά χρόνια πριν από την κοίμηση του. Ο άγιος εγκαταστάθηκε στην πεδιάδα Oughtmama στην περιοχή Burren όπου κοιμήθηκε στις 29 Οκτωβρίου του 632 σε πολύ προχωρημένη ηλικία.

Ο Άγιος Κόλμαν (St Colman) τιμήθηκε σαν άγιος αμέσως μετά τον θάνατο του και έγινε ο πολιούχος άγιος του Kilmacduagh. Σε αντιστοιχία με τα λείψανα του, τα επισκοπικά του ενδύματα και η προσωπική ράβδος του αγίου Colman φυλάσσονταν σαν πολύτιμα λείψανα για πολλά χρόνια και η ράβδος του βρίσκεται σήμερα στο Εθνικό Μουσείο του Δουβλίνου. Την χρησιμοποιούσαν σε ορκωμοσίες στην μετέπειτα μεσαιωνική περίοδο. Σύμφωνα με μια ιστορία, ο άγιος προφήτεψε πως κανένας άνθρωπος ή ζώο δεν θα σκοτωνόταν από κεραυνό στην επισκοπή του Kilmacduagh και λένε πως αυτό ισχύει μέχρι και σήμερα.

Στην μεσαιωνική περίοδο, το μοναστήρι του Kilmacduagh έγινε ιδιαίτερα φημισμένο και διέπρεψε στο ότι διατηρούσε τις ασκητικές παραδόσεις. Αυτό το θρησκευτικό μνημείο ήταν τόσο σημαντικό που από τον δωδέκατο αιώνα μια μόνιμη επισκοπή υπήρχε εκεί. Δυστυχώς, οι Βίκινγκ έκαναν επιδρομές στο μοναστήρι και τελικά το λεηλάτησαν τον δωδέκατο αιώνα. Τον δέκατο τρίτο αιώνα ένα Αυγουστινιανό Αβαείο χτίστηκε στο σημείο. Αυτό το μοναστήρι διαλύθηκε κατά την Μεταρρύθμιση.

Σήμερα το Kilmacduagh είναι ένα μικρό χωριό στα νότια της κομητείας Galway κοντά στην πόλη Gort. Εξακολουθεί να είναι ένας ιερός τόπος και ένας προορισμός για προσκυνητές. Πολλά αρχαία γραφικά ερείπια υπάρχουν ακόμη, συμπεριλαμβανομένων ερειπίων του καθεδρικού, των μοναστηριακών εκκλησιών (της αγίας Μαρίας, δεν διευκρινίζεται ποιας , του αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή και άλλων) και μοναστηριακά κτίσματα (το σπίτι του ηγουμένου). Ένας από τους θησαυρούς του είναι ένας αρχαίος Ιρλανδικός κυλινδρικός πύργος, ο ποιο ψηλός της χώρας (112 πόδια ύψος).

Άγιε Κόλμαν (St Colman) του Kilmacduagh, προσευχήσου στο Θεό για εμάς!

Η μύγα, το ποντίκι & ο κόκορας του Αγίου Κόλμαν (St Colman) του Kilmacduagh της Ιρλανδίας (+632) – 29 Οκτωβρίου

Η μύγα, το ποντίκι & ο κόκορας

του Αγίου Κόλμαν (St Colman) του Kilmacduagh της Ιρλανδίας (+632)

29 Οκτωβρίου

Όπως πολλοί Ιρλανδοί Άγιοι, ο Άγιος Κόλμαν (St Colman) του Kilmacduagh της Ιρλανδίας έζησε σε αρμονία με την άγρια φύση. Ένας κόκορας, ένα ποντίκι και μια μύγα ήταν οι ποιο στενοί φίλοι του Αγίου Κόλμαν (St Colman) στο Burren.

Όλα τα ζώα, υπηρετούσαν τον Άγιο αφέντη τους όπως μπορούσαν. Ο κόκορας λαλούσε μια συγκεκριμένη ώρα κάθε νύχτα, υπενθυμίζοντας στον άγιο την ώρα της προσευχής. Το ποντίκι ακουμπούσε απαλά το πρόσωπο του ξυπνώντας τον αφού είχε κοιμηθεί μόνο πέντε ώρες την ημέρα. Η μύγα σερνόταν προσεχτικά κάτω από τις γραμμές των ιερών βιβλίων που διάβαζε και όταν τα μάτια του κουράζονταν ή όταν ο άγιος έπρεπε να απομακρυνθεί για λίγο, η μύγα στεκόταν πάνω στο πρώτο γράμμα της πρότασης η οποία ακολουθούσε ώστε ο άγιος να μην ξεχάσει που βρισκόταν.

Ο Άγιος Κόλμαν (St Colman) αγαπούσε και τάιζε αυτούς τους πιστούς φίλους. Μια μέρα ο Άγιος Κόλμαν (St Colman) κουράστηκε τόσο πολύ που έπεσε σε έναν πολύ βαθύ ύπνο και το ποντίκι δεν μπορούσε να τον ξυπνήσει όπως συνήθως. Έπειτα άρχισε να γρατζουνάει το αφτί του τόσο σκληρά που ο Άγιος σηκώθηκε αμέσως. Ευχαρίστησε το ζωάκι και του έδωσε περισσότερο φαγητό από ότι συνήθως.

Μια ημέρα ο Άγιος έλειπε για περισσότερο από μια ώρα, συζητώντας με έναν επισκέπτη. Όταν επέστρεψε παρατήρησε πως η μύγα καθόταν ακίνητη ακριβώς επάνω στην πρώτη λέξη του προσευχηταρίου του όπου είχε σταματήσει πριν να φύγει. Ο Άγιος ευχαρίστησε την μύγα για τον ζήλο της και άρχισε να της δίνει περισσότερα ψίχουλα με μέλι για τροφή.

Όμως στο τέλος του καλοκαιριού πέθαναν όλα την ίδια ημέρα. Η μύγα ήταν η πρώτη και το ποντίκι και ο κόκορας πέθαναν έπειτα από την θλίψη τους.

Μέσα στην θλίψη του ο Άγιος Κόλμαν (St Colman) έγραψε ένα γράμμα στον φίλο του τον Άγιο Κολούμπα (St Columba) της Νήσου Iona της Σκωτίας, λέγοντας του την ιστορία του. Και ο Άγιος Κολούμπα (St Columba) έστειλε ένα γράμμα σαν ανταπόκριση στο οποίο έγραφε:

«Όταν είχες αυτούς τους φίλους, αδερφέ, ήσουν πλούσιος. Για αυτό είσαι θλιμμένος τώρα. Αυτές οι θλίψεις έχουν σαν αιτία τον πλούτο. Για αυτό προσπάθησε να μην έχεις πλούτο από εδώ και πέρα».

Και ο Colman κατάλαβε πως κάποιος μπορεί να είναι πλούσιος ακόμη και χωρίς χρήματα.

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com/2015/03/colman-kilmacduagh.html

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΕΛΤΙΚΗ & ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Ο Όσιος Γαβριήλ του Λέσνοβο της Σερβίας (+980) θεραπεύει το κοπάδι ενός βοσκού

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

 

Ο Όσιος Γαβριήλ του Λέσνοβο της Σερβίας (+980)

θεραπεύει το κοπάδι ενός βοσκού

Κάποια μέρα ἕνας βοσκός, ὁ ὁποῖος ἔβοσκε τό κοπάδι του, συνάντησε τυχαῖα τόν Ὅσιο Γαβριήλ τοῦ Λέσνοβο τῆς Σερβίας (+980), πού ἐκείνη τήν ὥρα στεκόταν σέ διάπυρη προσευχή ἐπάνω σ᾽ ἕνα βράχο μέσα σέ μία πελώρια πεδιάδα. Ἠ προσευχή πού ἔρρεε ἀκατάπαυστα ἀπ᾽ τήν καρδιά Ἁγ. Γαβριήλ ἦταν ἡ προσευχή τοῦ δικαίου τελώνη: “Ὁ Θεός ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ”(Λκ 18,33). Ὀ βοσκός ἔπεσε στά πόδια τοῦ Γαβριήλ, ζητώντας τήν εὐλογία του. Ὀ Ἅγιος τότε ρώτησε, “Τί θέλεις, παιδί μου;”. Ὁ ταπεινός βοσκός φώναξε, “Ἅγιε Πατέρα, σάν ἀποτέλεσμα τῆς ἁμαρτωλῆς μου φύσεως, ὅλο τό μαλλί τῶν προβάτων μου ἔχει ξεραθῆ καί ἔπεσε. Σέ παρακαλῶ, σέ ἱκετεύω, προσευχήσου στό Χριστό τό Θεό μας γιά αὐτά”. “Μή φοβᾶσαι, παιδί μου, Ὁ Θεός θά μετατρέψη τή λύπη σου σέ μεγάλη χαρά”, ἀπάντησε ὀ Ἅγιος στόν καταταραγμένο βοσκό, παρηγορώντας τον μέ τή γνῶσι ὅτι ὁ Θεός θέλει κάθε ζῶσα ὕπαρξι (καί τά ζῶα, φυσικά) νά εἶναι σῶοι καί ἀβλαβές. Κοντά στόν τόπο ὅπου προσευχόταν ὁ Γαβριήλ ὑπῆρχε μία μεγάλη τρύπα γεμάτη μέ νερό ἀπ᾽ τή βροχή πού εἶχε πέσει νωρίς τό πρωΐ. Ὁ Ἅγιος ὕψωσε τά μάτια καί τά χέρια του πρός τόν Οὐρανό καί προσευχήθηκε στόν Παντοκράτορα Θεό ( τό Δημιουργό τῶν ὅλων), κάνοντας τό Σημεῖο τοῦ Σταυροῦ ἐπάνω ἀπ᾽ τό νερό. Τραβώντας λίγο ἀπό αὐτό τό νερό, ὁ Ἅγιος τό ἔδωσε στό βοσκό, λέγοντας, “Πάρε ἀπό αὐτό τό νερό, παιδί μου, καί ράντισε τό κοπάδι σου”. Ἔπειτα, πρός ἔκπληξι του βοσκοῦ, τό μαλλί τῶν προβάτων του ἄρχισε τήν ἴδια στιγμή νά μεγαλώνη. Ὁ βοσκός χαρούμενα εὐχαρίστησε τόν Γαβριήλ δίοτι ἐπανέφερε τή ζωή στό κοπάδι του. Ὁ Ὅσιος Πατέρας εἶπε στό βοσκό νά εὐχαριστήση μᾶλλον τόν Παντοδύναμο Θεό, ὁ ὁποῖος δείχνει ἔλεος στόν μετανοοῦντα καί ἐπιθυμεῖ νά σωθῆ ὅλη ἡ κτίσι (Σερβικό Πατερικό, τόμ. 1, Βιβλίο Β´, ἐκδ. Ἅγ. Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ).

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Ο Άγιος Νικόλαος σώζει θαυματουργικά την μητέρα της Αγίας Ευφημίας της Ραβάνιτσα της Σερβίας (+1958) & την αγελάδα της

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

o-SWISS-COW-facebook

Agios-Nikolaos-Myron-38

Ο Άγιος Νικόλαος σώζει θαυματουργικά

την μητέρα της Αγίας Ευφημίας της Ραβάνιτσα της Σερβίας (+1958)

& την αγελάδα της

«Κάποια φορά, ὅταν ἡ Πέτριγια [ἡ μητέρα της Μακαρίας Εὐφημίας τῆς Ραβάνιτσα τῆς Σερβίας (+1958)], ἐνῶ ἦταν ἀκόμη μικρό κοριτσάκι, φύλαγε τά ζῶα, δέν πρόσεξε ὅτι μία ἀγελάδα ξεστράτισε καί ἔπεσε σέ μιά βαθειά ρεματιά. Ἀνίκανη νά ἐπιστρέψη στό κοπάδι ἄρχισε νά μουγκρίζει. Ὅταν τό ἄκουσε αὐτό ἡ Πέτριγια, ἄρχισε νά τρέχη πρός τήν ἀγελάδα της· ἀλλά μόλις τήν πρόφθασε, εἶδε ὅτι τώρα ἡ ἴδια της βρισκόταν σέ μεγάλο κίνδυνο καί ἔνοιωσε νά ζαλίζεται. Εἶχε μάθη νά στρέφεται στό Θεό σέ ὅλες της τίς δυστυχίες καί φώναξε δυνατά: “Ὦ Θεέ μου, δι᾽ εὐχῶν τοῦ Ἁγ. Νικολάου βοήθησέ με!”. Ἐνῶ ἡ προσευχή βρισκόταν ἀκόμη στά χείλη της, ἔνοιωσε μιά ἐλαφρά λιποθυμία. Σέ κλάσματα τοῦ δευτερολέπτου τό ἀόρατο χέρι κάποιου μετέφερε τήν Πέτριγια μαζί μέ τήν ἀγελάδα της πάνω στόν ἴσιο δρόμο, ὅπου ἡ γυναίκα ἔχυσε δάκρυα εὐγνωμοσύνης. Ἡ ἀγελάδα της, μουγκρίζοντας, ἄρχισε νά τρέχη πρός τό σπίτι, ἀφήνοντας κατάπληκτη ὁλόκληρη τήν οἰκογένεια. Ὅταν ἡ Πέτριγια ἔφθασε μετά ἀπ᾽ τήν ἀγελάδα της, τούς διηγήθηκε τό ὑπέροχο θαῦμα πού εἶχε ἐπιτελέσει ὁ Κύριος καί τότε ὅλοι μαζί δόξασαν τό Θεό καί τόν προστάτη τους, τόν Ἅγ. Νικόλαο».

Από το βιβλίο: Ἡ Μακαρία Ευφημία τῆς Σερβίας, ἐκδ. Ἅγ. Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ, 2015

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Ο Άγιος Κιάραν (St Ciaran) του Saighir Ιρλανδίας (+530) & η αλεπού

http://orthodoxos-synaxaristis.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΚΕΛΤΩΝ ΑΓΙΩΝ & ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

Fox-2

Ο Άγιος Κιάραν (St Ciaran)

του Saighir Ιρλανδίας (+530) & η αλεπού

5 Μαρτίου

Οι παραδόσεις αναφέρουν την στενή επικοινωνία του Ciaran με τα άγρια ζώα. Όταν ζούσε σε ένα ερημητήριο περιτριγυρισμένο από δάση, λύκοι, ελάφια και άλλα θηλαστικά, ειδικά εκείνα που ήταν άρρωστα ή πληγωμένα, συνήθιζαν να τον επισκέπτονται, νιώθοντας την αγιότητα του και ζητώντας να τα θεραπεύσει και αυτός θεράπευε κάθε ζώο.  Σύμφωνα με τον βίο του, μια αλεπού, ένας λύκος και ένας ασβός βοηθούσαν τον άγιο και  υπηρετούσαν αυτόν και τους μοναχούς του στις μοναστικές εργασίες. Στο να κόψουν τα δέντρα, στο να μεταφέρουν τα ξύλα στο μοναστήρι και να χτίσουν μικρά κελιά. Μια φορά η αλεπού τόλμησε να παρακούσει τον ηγούμενο. Έκλεψε τις μπότες του και έτρεξε μακριά στην φωλιά της μέσα στο δάσος. Με την εντολή του Ciaran ο λύκος και ο ασβός βρήκαν την αλεπού και την οδήγησαν στον άνθρωπο του Θεού. Αυτός επέπληξε την αλεπού, την διέταξε να εφαρμόσει έναν κανόνα με το να νηστεύει για ένα συγκεκριμένο διάστημα και όταν το ζώο το έκανε αυτό του έδωσε την άδεια να μείνει στο μοναστήρι του και να εργαστεί.

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com/2016/03/ciaran-saighir.html

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΕΛΤΙΚΗ & ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Ο Άγιος Φίνταν (St Fintan Munnu) ο ηγούμενος της Μονής του Taghmon της Ιρλανδίας & οι ήμεροι λύκοι (+635) – 21 Οκτωβρίου

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

wolves_0.jpg

219217.p

Άγιος Φίνταν (St Fintan Munnu)

ηγούμενος της Μονής του Taghmon της Ιρλανδίας (+635)

21 Οκτωβρίου

Γιος Ιρλανδού βάρδου, ο Όσιος Φίνταν (St Fintan) εγκατέλειψε τη φύλαξη των κοπαδιών του πατέρα του για να πάει να διδαχθεί γράμματα και την Αγία Γραφή κοντά σε έναν ερημίτη και ιερέα· κατά τη διάρκεια της απουσίας του δύο λύκοι φύλαγαν ήμεροι τα κοπάδια.

Πήγε κατόπιν στη Μονή του Bangor για να γίνει υποτακτικός του Αγίου Κόμγκαλλ (St Comgall) [τιμάται 10 Μαΐου], ο οποίος του ενέπνευσε με ακρίβεια τις αρχές του ασκητικού βίου. Στη συνέχεια πήγε να προσκυνήσει στη νήσο Αϊόνα, όπου ο Άγιος Κολούμπα (St Columba) [τιμάται 9 Ιουνίου], που μόλις τότε εκοιμήθη, είχε προφητεύσει ότι ο νεαρός που θα παρουσιαζόταν δεν είχε κληθεί για να εγκαταβιώσει στη Μονή αλλά για να γίνει ποιμένας ψυχών.

Ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) εγκαταβίωσε για κάποιο διάστημα σε ένα νησάκι, τον ενοχλούσε όμως ο θόρυβος των πολεμιστών και γι’ αυτό συνέχισε την περιοδεία του εμπιστευόμενος τη Θεία Πρόνοια. Θεράπευσε το άρρωστο κοπάδι ενός πλουσίου κτηνοτρόφου, ο οποίος από ευγνωμοσύνη του προσέφερε ένα κομμάτι γης όπου έκτισε τη Μονή του Taghmon. Εκεί έλαμψε ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) με τα θαύματά του: ανέστησε μία από τις αδερφές του που πέθανε την ώρα που ερχόταν να τον επισκεφθεί, ανέστησε έναν άλλο νεκρό που του τον παρουσίασαν ως κοιμώμενο για να ξεγελάσουν την ταπεινοφροσύνη του. Όταν εκοιμήθη ο Άγιος Κόμγκαλλ (St Comgall), οι μοναχοί της Μονής του Bangor του πρότειναν να τον διαδεχθεί. Ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) αρνήθηκε και τρεις Άγγελοι τον οδήγησαν ξανά στη Μονή του.

Σύντομα στη Μονή του Taghmon εγκαταβίωναν περισσότεροι από πενήντα μοναχοί, οι οποίοι τρέφονταν μόνο με ψωμί και νερό ανακατεμένο με λίγο γάλα. Ζούσαν αρμονικά και η μόνη τους φροντίδα ήταν να διάγουν θεάρεστο βίο, αφού ο Όσιος Φίνταν (St Fintan) μεριμνούσε για τα πάντα. Με τα θαύματά του προστάτευσε επίσης τον πρίγκηπα Dímma και τον λύτρωσε από τους εχθρούς του.

Μετά από προειδοποίηση που είχε από Άγγελο Κυρίου, ο Όσιος Φίνταν (St Fintan) βασανίσθηκε επί εικοσιτέσσερα χρόνια από λέπρα. Υπέμενε αγόγγυστα τη δοκιμασία, δεν έξυνε ποτέ τα έλκη του και δεν λουζόταν παρά μόνο τη Μεγάλη Πέμπτη. Η αρρώστια ωστόσο δεν τον εμπόδισε να συνεχίσει τις ποιμαντικές του δραστηριότητες. Έλαβε μέρος σε μία σύνοδο, κατά τη διάρκεια της υπεραμύνθηκε των αρχαίων κέλτικων παραδόσεων εναντίον όσων επεδίωκαν να εισαγάγουν τα ρωμαϊκά ήθη.

Είχε το χάρισμα να προλέγει με βεβαιότητα την ημέρα εκδημίας των υποτακτικών του και να γνωρίζει τους κρύφιους λογισμούς τους και μπορούσε έτσι να επιβάλλει στους αμαρτωλούς την απαραίτητη θεραπεία πριν εκείνοι εξομολογηθούν τα σφάλματά τους. Ό,τι έλεγε, το έλεγε εν ονόματι του Θεού και όλες οι πράξεις του είχαν κάτι θαυματουργικό.

Όταν έφθασε να αναπαυθεί, ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) μάζεψε γύρω του τους μαθητές του και τους ευλόγησε. Μία ολόκληρη στρατιά από δαίμονες προσπάθησε τότε να του επιτεθεί, ο Όσιος όμως έστρεψε το βλέμμα προς τον ουρανό και οι δαίμονες έντρομοι υποχώρησαν, ενώ πλήθος Αγγέλων ήλθε για να τον υποδεχθεί στις αυλές του Κυρίου το έτος 635.

Από το βιβλίο: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, υπό Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Οκτώβριος, 21, Εκδόσεις Ορμύλια

Πηγή:

https://plus.google.com/communities/114191249873208593018

Άγιοι… Οι Καλύτεροί μας Φίλοι

Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola / Deicolus) ο Ιρλανδός, όσιος ιδρυτής & ηγούμενος Μονης στη Lure Γαλλίας & Ισαπόστολος Γαλλίας (+625) – 18 Ιανουαρίου

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

823a46d9aac6e0afc664ce02adb2aaf6.jpg

3461965831330193185-account_id=182.jpg

Άγιος Ντεΐκολος (St Deicolus / Deicola)

2016-08_-_Église_Saint-Martin_de_Lure_-_06.jpg

Ι. Λείψανα του Αγίου Ντεΐκολα (St Deicolus / Deicola)

threemonthsinfor00stokrich_0109.jpg

Το Ι. Πηγάδι του Αγίου Ντεΐκολα (St Deicola)

3333265023491323278-account_id=182.jpg

Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola / Deicolus),

όσιος ιδρυτής & ηγούμενος Μονης στη Lure Γαλλίας

& Ισαπόστολος Γαλλίας, από Ιρλανδία (+625)

Προστάτης των παιδιών & των ζώων

18 Ιανουαρίου

Ο Άγιος Ντεΐκολα (Deicola, Deicolus, Déicole, Dichuil, Deel, Deicuil, Delle, Desle, Dichul, Dicuil) είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος της Δυτικής Ευρώπης. Γεννήθηκε στο Leinster της Ιρλανδίας το 530 και σπούδασε στο Bangor της Ιρλανδίας.

Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Αγίου Γάλλου (St Gall) του Ιρλανδού Ισαποστόλου της Ελβετίας και επιλέχτηκε να είναι ένας από τους δώδεκα ακολούθους του Αγίου Κολουμπάνου (St Columbanus) στο ιεραποστολικό ταξίδι του στη Γαλλία.

Ο Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola) μετά από μια σύντομη διαμονή στη Μ. Βρετανία το 576 ταξίδεψε στην Γαλλία όπου εργάστηκε το έργο της Ιεραποστολής μαζί με τον Άγιο Κολουμπάνο (St Columbanus).

Όταν ο Άγιος Κολουμπάνος (St Columbanus) εκδιώχθηκε από τον Theuderic II, το 610, ο Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola), 80 ετών, αποφασισε να ακολουθήσει τον Πνευματικό του Πατέρα, αλλά αναγκάστηκε, μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα, να εγκαταλείψει το ταξίδι, και ίδρυσε ένα ερημητήριο σε μία κοντινή εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Μαρτίνο της Tours (St Martin) σε ένα μέρος που ονομάζεται Lure, στην Επισκοπή της Besançon της Γαλλίας.

Μέχρι την κοίμησή του, έγινε ο Απόστολος αυτής της περιοχής, όπου του δόθηκε μια εκκλησία και ένα κομμάτι εδάφους από την Berthelde, χήρα του Weifar, άρχοντα της Lure. Σύντομα μία Ιερά Μονή ανεγέρθηκε για πολλούς μαθητές του, παραδίδοντάς τους τον κανόνα του Αγίου Κολουμπάνου (St Columbanus).

O Άγιος Ντεΐκολα (St Deicolα) με τη Χάρη του Θεού επιτέλεσε πολυάριθμα θαύματα. Κρεμμούσε τον μανδύα του σε μια ηλιαχτίδα και εξημέρωνε τα άγρια θηρία.

Ο Βασιλιάς Clothaire ΙΙ της Βουργουνδίας, αναγνώρισε τις αρετές του Αγίου και βοήθησε πολύ στις ανάγκες της Μονής του.

Ο Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola) προαισθάνθηκε ότι η κοίμησή του πλησιάζει. Έκανε ηγούμενο της Μονής του έναν από τους Μοναχούς του και ο ίδιος αποχώρησε σέ ένα μικρό παρεκκλήσι, όπου και κοιμήθηκε οσιακά στις 18 Ιανουαρίου το 625.

Είναι προστάτης των παιδιών και θεραπεύει ασθένειες της παιδικής ηλικίας και επίσης είναι προστάτης των ζώων.

Πηγή:

Wikipedia &

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites

Αγία Εντελιέντα (St Endelienta) η Ουαλή, ερημίτρια στη Νήσο Lundy & και στην Κορνουάλλη της Αγγλίας η οποία ανέστησε την αγελάδα της & τον Λόρδο του Trentinney (+6ος αι.) – 29 Απριλίου

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

Lundy-feature.jpg

f0abbf67947e6ef22c957edcefa6d95c.jpg

Αγία Εντελιέντα (St Endelienta)

140833.jpg

Αγία Οσιομάρτυς Εντελιέντα (St Endelienta) η Ουαλή,

ερημίτρια στη Νήσο Lundy & και στην Κορνουάλλη της Αγγλίας

(+6ος αι.) – 29 Απριλίου

Η Αγία Οσιομάρτυς Εντελιέντα (St Endelienta / Endelient / Edellienta / Endellion) είναι μία Ορθόδοξη Αγία  των Βρεταννικών Νήσων του 5ου και 6ου αιώνα. Ήταν κόρη του Βασιλιά Brychan της Ουαλίας. Γεννήθηκε το 470 καί ήταν βαπτιστήρα του Βασιλιά Αρθούρου.

Η Αγία διέσχισε το Κανάλι του Bristol για να ενταχθεί στην ιεραποστολική ομάδα των αδελφών της για την μεταστροφή των ανθρώπων της Βόρειας Κορνουάλης στο Continue reading “Αγία Εντελιέντα (St Endelienta) η Ουαλή, ερημίτρια στη Νήσο Lundy & και στην Κορνουάλλη της Αγγλίας η οποία ανέστησε την αγελάδα της & τον Λόρδο του Trentinney (+6ος αι.) – 29 Απριλίου”