Ο Όσιος Γαβριήλ του Λέσνοβο της Σερβίας (+980) θεραπεύει το κοπάδι ενός βοσκού

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

 

Ο Όσιος Γαβριήλ του Λέσνοβο της Σερβίας (+980)

θεραπεύει το κοπάδι ενός βοσκού

Κάποια μέρα ἕνας βοσκός, ὁ ὁποῖος ἔβοσκε τό κοπάδι του, συνάντησε τυχαῖα τόν Ὅσιο Γαβριήλ τοῦ Λέσνοβο τῆς Σερβίας (+980), πού ἐκείνη τήν ὥρα στεκόταν σέ διάπυρη προσευχή ἐπάνω σ᾽ ἕνα βράχο μέσα σέ μία πελώρια πεδιάδα. Ἠ προσευχή πού ἔρρεε ἀκατάπαυστα ἀπ᾽ τήν καρδιά Ἁγ. Γαβριήλ ἦταν ἡ προσευχή τοῦ δικαίου τελώνη: “Ὁ Θεός ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ”(Λκ 18,33). Ὀ βοσκός ἔπεσε στά πόδια τοῦ Γαβριήλ, ζητώντας τήν εὐλογία του. Ὀ Ἅγιος τότε ρώτησε, “Τί θέλεις, παιδί μου;”. Ὁ ταπεινός βοσκός φώναξε, “Ἅγιε Πατέρα, σάν ἀποτέλεσμα τῆς ἁμαρτωλῆς μου φύσεως, ὅλο τό μαλλί τῶν προβάτων μου ἔχει ξεραθῆ καί ἔπεσε. Σέ παρακαλῶ, σέ ἱκετεύω, προσευχήσου στό Χριστό τό Θεό μας γιά αὐτά”. “Μή φοβᾶσαι, παιδί μου, Ὁ Θεός θά μετατρέψη τή λύπη σου σέ μεγάλη χαρά”, ἀπάντησε ὀ Ἅγιος στόν καταταραγμένο βοσκό, παρηγορώντας τον μέ τή γνῶσι ὅτι ὁ Θεός θέλει κάθε ζῶσα ὕπαρξι (καί τά ζῶα, φυσικά) νά εἶναι σῶοι καί ἀβλαβές. Κοντά στόν τόπο ὅπου προσευχόταν ὁ Γαβριήλ ὑπῆρχε μία μεγάλη τρύπα γεμάτη μέ νερό ἀπ᾽ τή βροχή πού εἶχε πέσει νωρίς τό πρωΐ. Ὁ Ἅγιος ὕψωσε τά μάτια καί τά χέρια του πρός τόν Οὐρανό καί προσευχήθηκε στόν Παντοκράτορα Θεό ( τό Δημιουργό τῶν ὅλων), κάνοντας τό Σημεῖο τοῦ Σταυροῦ ἐπάνω ἀπ᾽ τό νερό. Τραβώντας λίγο ἀπό αὐτό τό νερό, ὁ Ἅγιος τό ἔδωσε στό βοσκό, λέγοντας, “Πάρε ἀπό αὐτό τό νερό, παιδί μου, καί ράντισε τό κοπάδι σου”. Ἔπειτα, πρός ἔκπληξι του βοσκοῦ, τό μαλλί τῶν προβάτων του ἄρχισε τήν ἴδια στιγμή νά μεγαλώνη. Ὁ βοσκός χαρούμενα εὐχαρίστησε τόν Γαβριήλ δίοτι ἐπανέφερε τή ζωή στό κοπάδι του. Ὁ Ὅσιος Πατέρας εἶπε στό βοσκό νά εὐχαριστήση μᾶλλον τόν Παντοδύναμο Θεό, ὁ ὁποῖος δείχνει ἔλεος στόν μετανοοῦντα καί ἐπιθυμεῖ νά σωθῆ ὅλη ἡ κτίσι (Σερβικό Πατερικό, τόμ. 1, Βιβλίο Β´, ἐκδ. Ἅγ. Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ).

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Advertisements

Ο Άγιος Φίνταν (St Fintan Munnu) ο ηγούμενος της Μονής του Taghmon της Ιρλανδίας & οι ήμεροι λύκοι (+635) – 21 Οκτωβρίου

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

wolves_0.jpg

219217.p

Άγιος Φίνταν (St Fintan Munnu)

ηγούμενος της Μονής του Taghmon της Ιρλανδίας (+635)

21 Οκτωβρίου

Γιος Ιρλανδού βάρδου, ο Όσιος Φίνταν (St Fintan) εγκατέλειψε τη φύλαξη των κοπαδιών του πατέρα του για να πάει να διδαχθεί γράμματα και την Αγία Γραφή κοντά σε έναν ερημίτη και ιερέα· κατά τη διάρκεια της απουσίας του δύο λύκοι φύλαγαν ήμεροι τα κοπάδια.

Πήγε κατόπιν στη Μονή του Bangor για να γίνει υποτακτικός του Αγίου Κόμγκαλλ (St Comgall) [τιμάται 10 Μαΐου], ο οποίος του ενέπνευσε με ακρίβεια τις αρχές του ασκητικού βίου. Στη συνέχεια πήγε να προσκυνήσει στη νήσο Αϊόνα, όπου ο Άγιος Κολούμπα (St Columba) [τιμάται 9 Ιουνίου], που μόλις τότε εκοιμήθη, είχε προφητεύσει ότι ο νεαρός που θα παρουσιαζόταν δεν είχε κληθεί για να εγκαταβιώσει στη Μονή αλλά για να γίνει ποιμένας ψυχών.

Ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) εγκαταβίωσε για κάποιο διάστημα σε ένα νησάκι, τον ενοχλούσε όμως ο θόρυβος των πολεμιστών και γι’ αυτό συνέχισε την περιοδεία του εμπιστευόμενος τη Θεία Πρόνοια. Θεράπευσε το άρρωστο κοπάδι ενός πλουσίου κτηνοτρόφου, ο οποίος από ευγνωμοσύνη του προσέφερε ένα κομμάτι γης όπου έκτισε τη Μονή του Taghmon. Εκεί έλαμψε ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) με τα θαύματά του: ανέστησε μία από τις αδερφές του που πέθανε την ώρα που ερχόταν να τον επισκεφθεί, ανέστησε έναν άλλο νεκρό που του τον παρουσίασαν ως κοιμώμενο για να ξεγελάσουν την ταπεινοφροσύνη του. Όταν εκοιμήθη ο Άγιος Κόμγκαλλ (St Comgall), οι μοναχοί της Μονής του Bangor του πρότειναν να τον διαδεχθεί. Ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) αρνήθηκε και τρεις Άγγελοι τον οδήγησαν ξανά στη Μονή του.

Σύντομα στη Μονή του Taghmon εγκαταβίωναν περισσότεροι από πενήντα μοναχοί, οι οποίοι τρέφονταν μόνο με ψωμί και νερό ανακατεμένο με λίγο γάλα. Ζούσαν αρμονικά και η μόνη τους φροντίδα ήταν να διάγουν θεάρεστο βίο, αφού ο Όσιος Φίνταν (St Fintan) μεριμνούσε για τα πάντα. Με τα θαύματά του προστάτευσε επίσης τον πρίγκηπα Dímma και τον λύτρωσε από τους εχθρούς του.

Μετά από προειδοποίηση που είχε από Άγγελο Κυρίου, ο Όσιος Φίνταν (St Fintan) βασανίσθηκε επί εικοσιτέσσερα χρόνια από λέπρα. Υπέμενε αγόγγυστα τη δοκιμασία, δεν έξυνε ποτέ τα έλκη του και δεν λουζόταν παρά μόνο τη Μεγάλη Πέμπτη. Η αρρώστια ωστόσο δεν τον εμπόδισε να συνεχίσει τις ποιμαντικές του δραστηριότητες. Έλαβε μέρος σε μία σύνοδο, κατά τη διάρκεια της υπεραμύνθηκε των αρχαίων κέλτικων παραδόσεων εναντίον όσων επεδίωκαν να εισαγάγουν τα ρωμαϊκά ήθη.

Είχε το χάρισμα να προλέγει με βεβαιότητα την ημέρα εκδημίας των υποτακτικών του και να γνωρίζει τους κρύφιους λογισμούς τους και μπορούσε έτσι να επιβάλλει στους αμαρτωλούς την απαραίτητη θεραπεία πριν εκείνοι εξομολογηθούν τα σφάλματά τους. Ό,τι έλεγε, το έλεγε εν ονόματι του Θεού και όλες οι πράξεις του είχαν κάτι θαυματουργικό.

Όταν έφθασε να αναπαυθεί, ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) μάζεψε γύρω του τους μαθητές του και τους ευλόγησε. Μία ολόκληρη στρατιά από δαίμονες προσπάθησε τότε να του επιτεθεί, ο Όσιος όμως έστρεψε το βλέμμα προς τον ουρανό και οι δαίμονες έντρομοι υποχώρησαν, ενώ πλήθος Αγγέλων ήλθε για να τον υποδεχθεί στις αυλές του Κυρίου το έτος 635.

Από το βιβλίο: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, υπό Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Οκτώβριος, 21, Εκδόσεις Ορμύλια

Πηγή:

https://plus.google.com/communities/114191249873208593018

Άγιοι… Οι Καλύτεροί μας Φίλοι

Η Αγία Σοφία της Κλεισούρας (+1974) & τα άγρια ζώα

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

Αγία Σοφία της Κλεισούρας “η ασκήτρια της Παναγίας”

διά Χριστόν σαλή και ασκήτρια σε φαράγγι στη Μονή

Γεννεθλίου της Θεοτόκου Κλεισούρας της Καστοριάς

από Τραπεζούντα Πόντου Μ. Ασίας (+1974)

6 Μαΐου

Η αγάπη της Αγία Σοφίας της Κλεισούρας στο φαράγγι της Κλεισούρας στην Καστοριά δεν σταματούσε μόνο στους ανθρώπους. Απλωνόταν και αγκάλιαζε όλη την κτίση, λογικά και άλογα, ήμερα και άγρια. Στο άγριο βουνό γύρω από το μοναστήρι, κυκλοφορούσαν τότε πολλές αρκούδες, λύκοι και άλλα αγρίμια. Με όλα αυτά η Σοφία είχε συμφιλιωθεί.

Από τις πολλές σχετικές αναφορές, καταγράφουμε δύο τρεις, πού έχουν ιδιαίτερη χάρη.
Συνταξιούχος στρατιωτικός, πού συνήθιζε να επισκέπτεται την Σοφία μέχρι τα τελευταία της, από τότε πού υπηρετούσε στην περιοχή, στον πόλεμο και αργότερα το ’49, διηγούνταν κάτι απίστευτο για τα σημερινά δεδομένα.

Είχε μία αρκούδα η Σοφία και την έθρεφε στο χέρι, με ψωμί και με ό,τι άλλο φαγώσιμο είχε. Και το μεγαλόσωμο αλλά άκακο εκείνο θηρίο έπαιρνε την τροφή, της έγλυφε τα χέρια και τα πόδια, από ευγνωμοσύνη, και πάλι χανόταν στο δάσος. Αυτήν την αρκούδα την είχε και όνομα, έλα, Ρούσα μ’, έλα να τρώεις ψωμόπον, της έλεγε.

Ο Δημήτρης Γ., γεννημένος το 1960, από την Πτολεμαΐδα, προσθέτει ότι πολλές φορές, όπως και ο ίδιος το είδε, την αρκούδα η Σοφία την έδενε στην βρύση του μπαχτσέ.

Αν όμως τύχαινε κάποιος ανήξερος να αντικρύσει αυτό το θέαμα, την αρκούδα δηλαδή δεμένη, η την Σοφία να την ταΐζει στο χέρι, δίχως καμία προφύλαξη, πάγωνε από τον φόβο του.

Την αρκούδα την είχε δει, τότε πού ζούσε στο μοναστήρι, και η Βασιλική Κ. από το Βαρυκό.

Κάποιος μάλιστα τότε στρατιωτικός θέλησε να την σκοτώσει, μη γνωρίζοντας την οικειότητα της με την Σοφία. Αυτή μόλις τον είδε με προτεταμένη την κάνη του όπλου του, έβαλε της φωνές και όταν τον πλησίασε ενώ εκείνος πήγαινε να δικαιολογήσει την ενέργεια του, εκείνη του εξήγησε την φιλία της και την ακακία του ζώου.

Άλλοι προσκυνητές είδαν τρία φίδια να κοιμούνται μαζί της, στο προσκέφαλο της, και ούτε την πείραζαν ούτε τα πείραζε. Η κ. Κίτσα λέει πώς “τα φίδια ήταν λεπτούτσικα, σαν σαΐτες. Όταν τα έβλεπες, φοβόσουν αλλά η Σοφία μας έλεγε: Μη φοάσαι, ατά κι τσουμπίζνε ξάϊ [=μή φοβάσαι, αυτά δεν τσιμπούν καθόλου].”

Κάποιοι, πού την είχαν συνοδεύσει να ανάψουν τα καντήλια της Αγίας Τριάδας, είδαν να περιφέρεται εκεί μέσα στο εκκλησάκι ένα μεγάλο φίδι. Αμέσως ταράχτηκαν και προσπάθησαν να το σκοτώσουν, όμως η Σοφία τους αποπήρε. “Αφού δεν σας πειράζει, μην το πειράζετε, πρόσθεσε. Αυτό είναι της εκκλησίας.”

Πηγή:

Ἐκδ. Ἱ. Μονῆς Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου Κλεισούρας,

Σοφία ἡ Ἀσκήτισσα τῆς Παναγίας,

Κλεισούρα 2012

Ο Άγιος Νικόλαος σώζει θαυματουργικά την μητέρα της Αγίας Ευφημίας της Ραβάνιτσα της Σερβίας (+1958) & την αγελάδα της

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

o-SWISS-COW-facebook

Agios-Nikolaos-Myron-38

Ο Άγιος Νικόλαος σώζει θαυματουργικά

την μητέρα της Αγίας Ευφημίας της Ραβάνιτσα της Σερβίας (+1958)

& την αγελάδα της

«Κάποια φορά, ὅταν ἡ Πέτριγια [ἡ μητέρα της Μακαρίας Εὐφημίας τῆς Ραβάνιτσα τῆς Σερβίας (+1958)], ἐνῶ ἦταν ἀκόμη μικρό κοριτσάκι, φύλαγε τά ζῶα, δέν πρόσεξε ὅτι μία ἀγελάδα ξεστράτισε καί ἔπεσε σέ μιά βαθειά ρεματιά. Ἀνίκανη νά ἐπιστρέψη στό κοπάδι ἄρχισε νά μουγκρίζει. Ὅταν τό ἄκουσε αὐτό ἡ Πέτριγια, ἄρχισε νά τρέχη πρός τήν ἀγελάδα της· ἀλλά μόλις τήν πρόφθασε, εἶδε ὅτι τώρα ἡ ἴδια της βρισκόταν σέ μεγάλο κίνδυνο καί ἔνοιωσε νά ζαλίζεται. Εἶχε μάθη νά στρέφεται στό Θεό σέ ὅλες της τίς δυστυχίες καί φώναξε δυνατά: “Ὦ Θεέ μου, δι᾽ εὐχῶν τοῦ Ἁγ. Νικολάου βοήθησέ με!”. Ἐνῶ ἡ προσευχή βρισκόταν ἀκόμη στά χείλη της, ἔνοιωσε μιά ἐλαφρά λιποθυμία. Σέ κλάσματα τοῦ δευτερολέπτου τό ἀόρατο χέρι κάποιου μετέφερε τήν Πέτριγια μαζί μέ τήν ἀγελάδα της πάνω στόν ἴσιο δρόμο, ὅπου ἡ γυναίκα ἔχυσε δάκρυα εὐγνωμοσύνης. Ἡ ἀγελάδα της, μουγκρίζοντας, ἄρχισε νά τρέχη πρός τό σπίτι, ἀφήνοντας κατάπληκτη ὁλόκληρη τήν οἰκογένεια. Ὅταν ἡ Πέτριγια ἔφθασε μετά ἀπ᾽ τήν ἀγελάδα της, τούς διηγήθηκε τό ὑπέροχο θαῦμα πού εἶχε ἐπιτελέσει ὁ Κύριος καί τότε ὅλοι μαζί δόξασαν τό Θεό καί τόν προστάτη τους, τόν Ἅγ. Νικόλαο».

Από το βιβλίο: Ἡ Μακαρία Ευφημία τῆς Σερβίας, ἐκδ. Ἅγ. Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ, 2015

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola / Deicolus) ο Ιρλανδός, όσιος ιδρυτής & ηγούμενος Μονης στη Lure Γαλλίας & Ισαπόστολος Γαλλίας (+625) – 18 Ιανουαρίου

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

823a46d9aac6e0afc664ce02adb2aaf6.jpg

3461965831330193185-account_id=182.jpg

Άγιος Ντεΐκολος (St Deicolus / Deicola)

2016-08_-_Église_Saint-Martin_de_Lure_-_06.jpg

Ι. Λείψανα του Αγίου Ντεΐκολα (St Deicolus / Deicola)

threemonthsinfor00stokrich_0109.jpg

Το Ι. Πηγάδι του Αγίου Ντεΐκολα (St Deicola)

3333265023491323278-account_id=182.jpg

Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola / Deicolus),

όσιος ιδρυτής & ηγούμενος Μονης στη Lure Γαλλίας

& Ισαπόστολος Γαλλίας, από Ιρλανδία (+625)

Προστάτης των παιδιών & των ζώων

18 Ιανουαρίου

Ο Άγιος Ντεΐκολα (Deicola, Deicolus, Déicole, Dichuil, Deel, Deicuil, Delle, Desle, Dichul, Dicuil) είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος της Δυτικής Ευρώπης. Γεννήθηκε στο Leinster της Ιρλανδίας το 530 και σπούδασε στο Bangor της Ιρλανδίας.

Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Αγίου Γάλλου (St Gall) του Ιρλανδού Ισαποστόλου της Ελβετίας και επιλέχτηκε να είναι ένας από τους δώδεκα ακολούθους του Αγίου Κολουμπάνου (St Columbanus) στο ιεραποστολικό ταξίδι του στη Γαλλία.

Ο Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola) μετά από μια σύντομη διαμονή στη Μ. Βρετανία το 576 ταξίδεψε στην Γαλλία όπου εργάστηκε το έργο της Ιεραποστολής μαζί με τον Άγιο Κολουμπάνο (St Columbanus).

Όταν ο Άγιος Κολουμπάνος (St Columbanus) εκδιώχθηκε από τον Theuderic II, το 610, ο Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola), 80 ετών, αποφασισε να ακολουθήσει τον Πνευματικό του Πατέρα, αλλά αναγκάστηκε, μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα, να εγκαταλείψει το ταξίδι, και ίδρυσε ένα ερημητήριο σε μία κοντινή εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Μαρτίνο της Tours (St Martin) σε ένα μέρος που ονομάζεται Lure, στην Επισκοπή της Besançon της Γαλλίας.

Μέχρι την κοίμησή του, έγινε ο Απόστολος αυτής της περιοχής, όπου του δόθηκε μια εκκλησία και ένα κομμάτι εδάφους από την Berthelde, χήρα του Weifar, άρχοντα της Lure. Σύντομα μία Ιερά Μονή ανεγέρθηκε για πολλούς μαθητές του, παραδίδοντάς τους τον κανόνα του Αγίου Κολουμπάνου (St Columbanus).

O Άγιος Ντεΐκολα (St Deicolα) με τη Χάρη του Θεού επιτέλεσε πολυάριθμα θαύματα. Κρεμμούσε τον μανδύα του σε μια ηλιαχτίδα και εξημέρωνε τα άγρια θηρία.

Ο Βασιλιάς Clothaire ΙΙ της Βουργουνδίας, αναγνώρισε τις αρετές του Αγίου και βοήθησε πολύ στις ανάγκες της Μονής του.

Ο Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola) προαισθάνθηκε ότι η κοίμησή του πλησιάζει. Έκανε ηγούμενο της Μονής του έναν από τους Μοναχούς του και ο ίδιος αποχώρησε σέ ένα μικρό παρεκκλήσι, όπου και κοιμήθηκε οσιακά στις 18 Ιανουαρίου το 625.

Είναι προστάτης των παιδιών και θεραπεύει ασθένειες της παιδικής ηλικίας και επίσης είναι προστάτης των ζώων.

Πηγή:

Wikipedia &

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites

Αγία Εντελιέντα (St Endelienta) η Ουαλή, ερημίτρια στη Νήσο Lundy & και στην Κορνουάλλη της Αγγλίας η οποία ανέστησε την αγελάδα της & τον Λόρδο του Trentinney (+6ος αι.) – 29 Απριλίου

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

Lundy-feature.jpg

f0abbf67947e6ef22c957edcefa6d95c.jpg

Αγία Εντελιέντα (St Endelienta)

140833.jpg

Αγία Οσιομάρτυς Εντελιέντα (St Endelienta) η Ουαλή,

ερημίτρια στη Νήσο Lundy & και στην Κορνουάλλη της Αγγλίας

(+6ος αι.) – 29 Απριλίου

Η Αγία Οσιομάρτυς Εντελιέντα (St Endelienta / Endelient / Edellienta / Endellion) είναι μία Ορθόδοξη Αγία  των Βρεταννικών Νήσων του 5ου και 6ου αιώνα. Ήταν κόρη του Βασιλιά Brychan της Ουαλίας. Γεννήθηκε το 470 καί ήταν βαπτιστήρα του Βασιλιά Αρθούρου.

Η Αγία διέσχισε το Κανάλι του Bristol για να ενταχθεί στην ιεραποστολική ομάδα των αδελφών της για την μεταστροφή των ανθρώπων της Βόρειας Κορνουάλης στο Continue reading “Αγία Εντελιέντα (St Endelienta) η Ουαλή, ερημίτρια στη Νήσο Lundy & και στην Κορνουάλλη της Αγγλίας η οποία ανέστησε την αγελάδα της & τον Λόρδο του Trentinney (+6ος αι.) – 29 Απριλίου”

Video: Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) & τα δύο θαυμαστά περιστατικά με τις σαύρες & τους αθέους

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

2314416773.jpg

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

& τα δύο θαυμαστά περιστατικά με τις σαύρες & τους αθέους

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, η συζήτηση περί υπάρξεως Θεού & η σαύρα πού μίλησε λέγοντας ότι υπάρχει Θεός, η Αγία Τριάδα

https://animalsofmyheart.wordpress.com

http://creationtruthorthodoxy.wordpress.com

CREATION TRUTH ORTHODOXY

ANIMALS OF MY HEART

Agama-Lizard-Wallpapers-1024x768.jpg

ceacceb3ceb9cebfcf82-ceb3ceadcf81cf89cebd-cf80ceb1ce90cf83ceb9cebfcf82-cebf-ceb1ceb3ceb9cebfcf81ceb5ceafcf84ceb7cf823.jpg

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

12 Ιουλίου

11750638_1018629164821747_4936099286923187669_n.jpg

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης,

η συζήτηση περί υπάρξεως Θεού & η σαύρα πού μίλησε

λέγοντας ότι υπάρχει Θεός, η Αγία Τριάδα

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Τά ἀκόλουθο παραθέματα ἀφορᾶ τό μακαριστό π. Παΐσιο, τόν Ἅγιο Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη (+1994).

Γράφει ὁ Ν. Ζουρνατζόγλου:

«Μία μέρα, ὅταν ἐργαζόμουν ὡς ταξιτζῆς, μπαίνει στό ταξί ἕνα ζευγάρι. Αὐτό συνέβη, ἄν θυμᾶμαι καλά, τό ἔτος 1981. Μπροστά στό αὐτοκίνητο εἶχα μία φωτογραφία τοῦ Γέροντος Παϊσίου, καθώς κι ἕνα σταυρό. Τό ζευγάρι πού μπῆκε στό ταξί ἦταν συμφοιτητές. Ἀκούω τήν κοπέλα νά λέη τό ὄνομα “Παΐσιος”. Τότε τούς ρωτῶ: “Γνωρίζετε τόν πατέρα Παΐσιο;”. “Βεβαίως τόν ξέρουμε”, μοῦ ἀπαντοῦν καί μοῦ διηγοῦνται τήν ἑξῆς ἱστορία: “Τρεῖς συμφοιτητές τους πῆγαν στό Ἅγιον Ὄρος χάριν τουρισμοῦ καί περιεργείας. Ἀφοῦ περιδιάβηκαν πολλά, κατέληξαν στό Γέροντα Παΐσιο. Ὅταν πῆγαν στό κελλί του, βρίσκονταν κι ἄλλοι προσκυνητές ἐκεῖ. Τό θέμα τῆς συζητήσεως ἦταν περί ὑπάρξεως Θεοῦ. Ἕνας ἀπ᾽ τούς τρεῖς αὐτούς φοιτητές, ὁ πιό ἀνήσυχος, λέει: ῾Πιστεύεις, Γέροντα, ὅτι ὑπάρχεις Θεός;᾽.
Ὁ Γέροντας δέν τοῦ ἀπήντησε. Κατέβασε λίγο τά μάτια του καί χαμογέλασε. Ἐκείνη τήν ὥρα περνᾶ ἀπό μπροστά τους μία σαύρα. Λέει ὁ Γέροντας στή σαύρα:
—Γιά πές μου, ὑπάρχει Θεός;
Τότε, ὤ τοῦ θαύματος, ἡ σαύρα μιλᾶ μέ ἀνθρώπινη φωνή καί λέει:
—Ὑπάρχει Πατήρ, Υἱός καί Ἅγιο Πνεῦμα, Τριάς Ἁγία!
Μόλις τ᾽ ἄκουσαν αὐτό οἱ τρεῖς φοιτητές, τά ᾽χασαν. Ἐκεῖνος πού ἔκανε τήν ἐρώτησι λιποθύμησε, ὁ ἄλλος ἔγινε χλωμός, ἄσπρος σάν τό μπαμπάκι, κι ὁ τρίτος μετά βίας στεκόταν ὄρθιος. Ἐκεῖνος πού λιποθύμησε, συνῆλθε μετά ἀπό προσευχή τοῦ Γέροντος, ἔμεινε στό Ὄρος κι ἔγινε μοναχός. Ὁ δεύτερος, πού χλώμιασε, εἶπε στό Γέροντα ὅτι θά πάη νά τακτοποιήση κάποια πράγματα κι ὅτι θά ξαναγυρίση γιά νά γίνη μοναχός, ὅπως κι ἔγινε. Ὁ τρίτος ἐπέστρεψε στόν κόσμο”.
Παρά τό ὅτι δέν ἀμφέβαλα ὅτι ὁ Γέροντας μποροῦσε νά κάνη κάτι τέτοιο, σκέφθηκα πώς εἶναι παιδιά κι ἴσως τά παραλένε. Ὅταν, ἀργότερα τόν ἐπισκέφθηκα, τοῦ εἶπα:
—Γέροντα, αὐτό κι αὐτό μοῦ συνέβη. Εἶναι ἀλήθεια;
—Ναί, μοῦ ἀπαντᾶ, εἶναι ὅπως σοῦ τά εἶπαν.
Τότε ἔσκυψα, τοῦ φίλησα τό χέρι, πῆρα τήν εὐχή του κι ἔφυγα διπλά ἐνισχυμένος».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΕΤΩ ΤΗ ΒΙΒΛΟ

Περί Ἐξελίξεως 1

ΕΚΔ. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Σταμάτα 2014

τηλ. επικοινωνίας & παραγγελιών βιβλίου, 2108220542