Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) & το ετοιμοθάνατο γατάκι

http://saintpaisios.wordpress.com

SAINT PAISIOS OF MOUNT ATHOS

0d1a9e4f0ed7dbe636fb40f6b6f103b0--islam-in-france-prayer-book

2017-03-25-1

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) & το ετοιμοθάνατο γατάκι 

Διηγείται Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης:

«Μου έκανε εντύπωση πώς ένας ταπεινός λογισμός κάνει αμέσως την Χάρη του Θεού να ενεργεί.

Είχε έρθει στο Καλύβι ένα ξένο γατάκι. Το καημένο, φαίνεται, κάτι είχε φάει που το πείραξε και ζητούσε βοήθεια. Χτυπιόταν από τον πόνο και πεταγόταν σαν το χταπόδι, όταν το χτυπούν… Το λυπόμουν που το έβλεπα σ’ αυτήν την κατάσταση, αλλά δεν μπορούσα να κάνω τίποτε. Το σταύρωνα, το ξανασταύρωνα, τίποτε!

“Βρε ταλαίπωρε, λέω τότε στον εαυτό μου, βλέπεις τα χάλια σου; Τόσα χρόνια καλόγερος, ούτε ένα γατί δεν μπορείς να βοηθήσης!”. Μόλις ελεεινολόγησα τον εαυτό μου, εκεί που το γατάκι κόντευε να ψοφήση , αμέσως συνήλθε. Ήρθε κοντά μου, μου έγλειφε τα πόδια και έκανε χαρούμενο όμορφες τούμπες…

Τι δύναμη έχει η ταπείνωση! Γι’ αυτό λέει: “Εν τη ταπεινώσει ημών εμνήσθη ημών ο Κύριος”.

Έχω προσέξει ότι ένας ταπεινός λογισμός κάνει τον άνθρωπο να λάμπει, να ακτινοβολεί. Όταν ο άνθρωπος παίρνει όλο το σφάλμα πάνω του, τον λούζει η Χάρις του Θεού.

Ήρθε προχτές ένας γιατρός που έχει πολλά παιδιά και μου είπε: “Πάτερ μου, έχω πολλή υπερηφάνεια και γίνεται αιτία η δική μου υπερηφάνεια να κάνουν αταξίες τα παιδιά”. Και το έλεγε αυτό μπροστά στα παιδιά του και τα μάτια του ήταν βουρκωμένα , αλλά το πρόσωπό του έλαμπε!

Το ίδιο πρόσεξα προ ημερών και εδώ. Ήρθαν μερικές αδελφές να συζητήσουμε. Είπαμε διάφορα˙ αναγκάστηκα να τις μαλώσω πολύ. Μία από αυτές δεν βοηθήθηκε καθόλου˙ κρύα ήρθε, κρύα έφυγε˙ μόνον εκεί πέρα έλεγε τα κουσούρια των άλλων χαρτί και καλαμάρι- βλέπεις , όποιος δεν κάνει δουλειά στον εαυτό του, έχει αυτό το… χάρισμα! Μία άλλη στρυμώχθηκε, μέχρι που έκλαψε. Ταπεινώθηκε, αλλά μετά έλαμπε το πρόσωπό της. Βλέπετε τι κάνει ένας ταπεινός λογισμός με συντριβή! Αμέσως πάνε όλα τα κουσούρια στην άκρη, τακτοποιείται ο άνθρωπος και ακτινοβολεί το πρόσωπό του˙ ενώ με έναν λογισμό υπερήφανο ή βλάσφημο σκοτεινιάζει.

Όσο ανεβάζει πνευματικά την ψυχή μας ένας πολύ ταπεινός λογισμός που θα φέρει για μια στιγμή ο άνθρωπος, δεν την ανεβάζουν χρόνια ολόκληρα αγώνες υπερφυσικοί».

 

Από το βιβλίο:

Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου

Λόγοι Ε´

Advertisements

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994), η διψασμένη οχιά και τα άλλα ζώα

https://animalsofmyheart.wordpress.com

http://australiasaintpaisiosofmyheart.wordpress.com

AUSTRALIA & SAINT PAISIOS OF MY HEART

ANIMALS OF MY HEART

CpnnbF9UEAEkO7k.jpg

Scan.jpg

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

01.jpg

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994),

η διψασμένη οχιά και τα άλλα ζώα

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Ο Άγιος Παίσιος ο Αγιορείτης (+1994) εξημέρευε εξίσου τους ανθρώπους και τα ζώα. Πολλοί ταραγμένοι άνθρωποι έβρισκαν κοντά του γαλήνη. Αλλά και τα ζώα επίσης τον αγάπουσαν καθώς ακτινοβολούσε την αγνή άδολη αγάπη προς όλη τη κτίση.

Διηγείται ο ίδιος ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης:

Μια φορά, τότε που ήμουν με την κήλη, κάποιοι εργάτες κουβαλούσαν ξύλα με τα ζώα εκεί στην περιοχή του Καλυβιού.

Βλέπω σε μία στιγμή ένα ζώο να πέφτη, το καημένο, κάτω και το σαμάρι με τα ξύλα να πέφτει πάνω του.

Δίπλωσαν τα πόδια του και δεν μπορούσε να τα ισιώση.

Εγώ ξέχασα ότι είχα κήλη, ξέχασα ότι δυσκολευόμουν ακόμη και να περπατήσω.

Τρέχω πετάω τα ξύλα. Πάω να σηκώσω το σαμάρι, δεν μπορούσα. Δίνω μία τραβάω τα σχοινιά και ελευθερώσα το ζώο.

Οπότε ένα Πατέρας που ήταν εκεί κοντά φώναξε: “Πρόσεξε, έχεις κήλη, θα πάθεις καμμία ζημιά!”.

Τότε θυμήθηκα ότι είχα κήλη.

“Καλά”, του λέω, “εγώ έχω κήλη. Εσύ που δεν έχεις κήλη γιατί δεν έτρεξες;”.

“Φοβήθηκα μη με κλωτσήσει”, μου λέει.

Ευλογημένε, του λέω το ζώο και λύκος να είναι, όταν το καημένο βρίσκεται σε ανάγκη, ζητάει βοήθεια και δεν κάνει κακό στον άνθρωπο.

Αλλά ακόμη και αν διψούν τα ζώα, στον άνθρωπο καταφεύγουν, γιατί ο άνθρωπος είναι το αφεντικό τους.

Θυμάμαι μία φορά, στο Καλύβι του Τιμίου Σταυρού, ένα καλοκαίρι, μία οχιά κατέβηκε από την λαμαρίνα της σκεπής και κουλουριάστηκε μπροστά μου. Σήκωνε το κεφάλι της ψηλά,
έβγαζε τη γλώσσα της και σφύριζε. Διψούσε πολύ —Είχε καεί από τον πολύ καύσωνα— και με απειλούσε. Ζητούσε νερό, αλλά με επιτακτικό τρόπο, λες και ήμουν υποχρεωμένος να της φέρω νερό.

“Βρε”, της λέω, “εσύ, έτσι που κάνεις, δεν συγκινείς τον άλλον”.

Της έβαλα μετά νεράκι και ήπιε.

Τα τσακάλια πολύ με συγκινούν, γιατί, όταν πεινούν κλαίνε σαν μωρά παιδιά.

Να δείτε τί έχω πάθει με τα γατάκια τώρα στο Καλύβι.

Πρόσεξαν πως κάθε φορά που χτυπούσε το καμπανάκι, έβγαινα έξω, και πότε-πότε τους έριχνα κάτι για να φάνε.

Όταν λοιπόν πεινούν, τραβούν το σκοινί και χτυπάει το καμπανάκι. Βγαίνω και βλέπω να χτυπούν αυτά το καμπανάκι και τα ταίζω. Πως τα έχει κάνει όλα ο Θεός!

Πηγή:

Γέροντος Παισίου Αγιορείτου

Πάθη και Αρετές

Λόγοι Ε´

εκδ. Ι. Ησυχαστήριον Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος,

Σουρωτή Θεσσαλονίκης

 

Video: Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) & τα δύο θαυμαστά περιστατικά με τις σαύρες & τους αθέους

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

2314416773.jpg

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

& τα δύο θαυμαστά περιστατικά με τις σαύρες & τους αθέους

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, η συζήτηση περί υπάρξεως Θεού & η σαύρα πού μίλησε λέγοντας ότι υπάρχει Θεός, η Αγία Τριάδα

https://animalsofmyheart.wordpress.com

http://creationtruthorthodoxy.wordpress.com

CREATION TRUTH ORTHODOXY

ANIMALS OF MY HEART

Agama-Lizard-Wallpapers-1024x768.jpg

ceacceb3ceb9cebfcf82-ceb3ceadcf81cf89cebd-cf80ceb1ce90cf83ceb9cebfcf82-cebf-ceb1ceb3ceb9cebfcf81ceb5ceafcf84ceb7cf823.jpg

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

12 Ιουλίου

11750638_1018629164821747_4936099286923187669_n.jpg

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης,

η συζήτηση περί υπάρξεως Θεού & η σαύρα πού μίλησε

λέγοντας ότι υπάρχει Θεός, η Αγία Τριάδα

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Τά ἀκόλουθο παραθέματα ἀφορᾶ τό μακαριστό π. Παΐσιο, τόν Ἅγιο Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη (+1994).

Γράφει ὁ Ν. Ζουρνατζόγλου:

«Μία μέρα, ὅταν ἐργαζόμουν ὡς ταξιτζῆς, μπαίνει στό ταξί ἕνα ζευγάρι. Αὐτό συνέβη, ἄν θυμᾶμαι καλά, τό ἔτος 1981. Μπροστά στό αὐτοκίνητο εἶχα μία φωτογραφία τοῦ Γέροντος Παϊσίου, καθώς κι ἕνα σταυρό. Τό ζευγάρι πού μπῆκε στό ταξί ἦταν συμφοιτητές. Ἀκούω τήν κοπέλα νά λέη τό ὄνομα “Παΐσιος”. Τότε τούς ρωτῶ: “Γνωρίζετε τόν πατέρα Παΐσιο;”. “Βεβαίως τόν ξέρουμε”, μοῦ ἀπαντοῦν καί μοῦ διηγοῦνται τήν ἑξῆς ἱστορία: “Τρεῖς συμφοιτητές τους πῆγαν στό Ἅγιον Ὄρος χάριν τουρισμοῦ καί περιεργείας. Ἀφοῦ περιδιάβηκαν πολλά, κατέληξαν στό Γέροντα Παΐσιο. Ὅταν πῆγαν στό κελλί του, βρίσκονταν κι ἄλλοι προσκυνητές ἐκεῖ. Τό θέμα τῆς συζητήσεως ἦταν περί ὑπάρξεως Θεοῦ. Ἕνας ἀπ᾽ τούς τρεῖς αὐτούς φοιτητές, ὁ πιό ἀνήσυχος, λέει: ῾Πιστεύεις, Γέροντα, ὅτι ὑπάρχεις Θεός;᾽.
Ὁ Γέροντας δέν τοῦ ἀπήντησε. Κατέβασε λίγο τά μάτια του καί χαμογέλασε. Ἐκείνη τήν ὥρα περνᾶ ἀπό μπροστά τους μία σαύρα. Λέει ὁ Γέροντας στή σαύρα:
—Γιά πές μου, ὑπάρχει Θεός;
Τότε, ὤ τοῦ θαύματος, ἡ σαύρα μιλᾶ μέ ἀνθρώπινη φωνή καί λέει:
—Ὑπάρχει Πατήρ, Υἱός καί Ἅγιο Πνεῦμα, Τριάς Ἁγία!
Μόλις τ᾽ ἄκουσαν αὐτό οἱ τρεῖς φοιτητές, τά ᾽χασαν. Ἐκεῖνος πού ἔκανε τήν ἐρώτησι λιποθύμησε, ὁ ἄλλος ἔγινε χλωμός, ἄσπρος σάν τό μπαμπάκι, κι ὁ τρίτος μετά βίας στεκόταν ὄρθιος. Ἐκεῖνος πού λιποθύμησε, συνῆλθε μετά ἀπό προσευχή τοῦ Γέροντος, ἔμεινε στό Ὄρος κι ἔγινε μοναχός. Ὁ δεύτερος, πού χλώμιασε, εἶπε στό Γέροντα ὅτι θά πάη νά τακτοποιήση κάποια πράγματα κι ὅτι θά ξαναγυρίση γιά νά γίνη μοναχός, ὅπως κι ἔγινε. Ὁ τρίτος ἐπέστρεψε στόν κόσμο”.
Παρά τό ὅτι δέν ἀμφέβαλα ὅτι ὁ Γέροντας μποροῦσε νά κάνη κάτι τέτοιο, σκέφθηκα πώς εἶναι παιδιά κι ἴσως τά παραλένε. Ὅταν, ἀργότερα τόν ἐπισκέφθηκα, τοῦ εἶπα:
—Γέροντα, αὐτό κι αὐτό μοῦ συνέβη. Εἶναι ἀλήθεια;
—Ναί, μοῦ ἀπαντᾶ, εἶναι ὅπως σοῦ τά εἶπαν.
Τότε ἔσκυψα, τοῦ φίλησα τό χέρι, πῆρα τήν εὐχή του κι ἔφυγα διπλά ἐνισχυμένος».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΕΤΩ ΤΗ ΒΙΒΛΟ

Περί Ἐξελίξεως 1

ΕΚΔ. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Σταμάτα 2014

τηλ. επικοινωνίας & παραγγελιών βιβλίου, 2108220542