Des dizaines de passereaux et d’autres oiseaux entraient et sortaient et au dehors de l’église par les fen êtres ouvertes de la coupole, gazouillant et chantant avec vivacité ╰⊰¸¸.•¨* French

http://divineliturgyexperiences.wordpress.com

EXPERIENCES DURING THE DIVINE LITURGY

Père Stéphane Anagnostopoulos:

Un fidèle m’a raconté un événement similaire qui a eu lieu à l’église de la Mère de Dieu qui s’appelle «Ecatontapyliani» et qui se trouve à Paros (dans les Cyclades, Grèce), pendant la Divine Liturgie de la veille de l’Épiphanie, en 1998.

Des dizaines de passereaux et d’autres oiseaux entraient et sortaient et au dehors de l’église par les fen êtres ouvertes de la coupole, gazouillant et chantant avec vivacité. Pourtant, à l’heure de la consécration des saints dons, ils se sont tus et immobilis és tous pour recommencer après l’ecphonèse: «Et en premier lieu pour notre très sainte…» [Notes personnelles de l’auteur].

Les propres paroles du Seigneur «Ceci est mon corps…ceci est mon sang…» (Marc 14, 22-24) à la sainte Cène, le soir du jeudi saint, témoignent de cette réalité du Changement du pain et du vin en Corps et en Sang du Christ. La constitution donc du saint sacrement est divine. C’est le Christ lui même qui en est l’auteur.

Les signes visibles du saint sacrement sont le pain au levain, le vin et la prière secrète «envoie ton Saint-Esprit sur nous et sur ces Dons…». Ce n’est pas seulement la grâce du Christ qui est transmise par la sainte communion comme c’est le cas d’ ailleurs pour d’autres sacrements, mais c’est le Christ, le Seigneur lui-même. Les fidèles qui reçoivent dignement le Corps et le Sang du Christ, s’ y intègrent, ayant les mêmes corps et sang que Lui. L’adhésion au Corps de l’église, c’est-à-dire l’incorporation, commence par le saint Baptême et s’achève avec la sainte communion, c’est-à-dire l’intégration. Cela veut dire que notre être tout entier reçoit d’une façon mystique la Vie-même, notre Seigneur et Rédempteur et l’incorpore.

Source:

Père Stéphane Anagnostopoulos

Vivre la Divine Liturgie

Expériences Liturgiques

Le Pirée 2011

Advertisements

Saint Fillan of Strathfillan, Scotland (+8th century) – January 9, June 20 & August 26

JS52543794.jpg

437f637f12f1bdae58545c8aaf17a3f6.jpg

Saint Fillan of Strathfillan, Scotland (+8th century)

January 9, June 20 & August 26

Source:

http://orthochristian.com

http://www.pravoslavie.ru/76644.html

ORTHODOX CHRISTIANITY

St. Fillan (Foelan) lived in the eighth century. He was born in Ireland; his mother was St. Kentigerna and his uncle was St. Comgan. From time immemorial he has been much venerated in both Ireland and Scotland. He may have been educated at Taghmon Monastery in Wexford (Ireland) under St. Fintan Munnu. Later, probably in about 717, he moved together with his mother and other relatives to Scotland. There he became a monk and lived the monastic life until the end of his life. It is known that for some time Fillan preached the Good News together with Sts. Kentigerna and Comgan and then retired to live as a hermit in a cave on the site of the present-day village Pittenweem (“the cave’s place”) in the county of Fife. This village was to become one of the most important places for his veneration. With time Fillan was appointed abbot of a monastery in Fife but after several years he gave up his abbacy and retreated to Glendochart (in Perthshire) where he lived alone in prayer and contemplation and finally built a church. Today a number of places and churches in the vicinity of Glendochart bear the name of the saint.

During his life Fillan by his prayer healed from many diseases the sick who flocked to him. The hermit worked miracles. Once, when he was abbot, a wolf ate one of his oxen while the saint was working in the field. The abbot commanded the wolf as a penance to plough up that part of the field instead of the ox that it had eaten. The wild wolf obeyed the saint and immediately fulfilled the task. The veneration of St. Fillan in Scotland was so strong that in 1314 the Scottish king Robert Bruce took the reliquary with the saint’s arm with him to the Battle of Bannockburn and attributed his victory over the English to the saint’s intercession.

Fillan reposed and was buried in Strathfillan, the centre of his veneration. He probably built a church or a monastery on this site and preached to the local Pictish population. The cave of St. Fillan in Pittenweem survives to this day. After his death the cave became a destination for many pilgrims, and a holy well with healing power existed near it for many years. In late medieval times a small Augustinian priory, associated with the monastery on the Isle of May (in the outer Firth of Forth), was founded in Pittenweem and named after St. Fillan. Several centuries ago Fillan’s cave was left derelict and forgotten for a certain time. In about 1900, a horse that pastured in a local priory garden suddenly fell into an overgrown hole. When the hole was cleared it turned out that it was the saint’s cell, abandoned long before. Several stones which had healing properties owing to Fillan’s prayers were discovered in the cave together with the partly surviving holy well. In 2000, both the cave and the well were consecrated and opened for visitors.

The personal bell and staff of St. Fillan survive to this day: they are kept at the National Museum of Scotland in Edinburgh. In the past this bell was usually placed above those who suffered from severe headache—and the pain abated! In Strathfillan many lunatics were miraculously healed in ancient times. D.H. Farmer and other researchers write that mentally ill people used to be dipped into the Strathfillan well and then left for one night, tied up in a corner of St. Fillan’s ruined chapel. If the following morning they were found loosed from their chains, they were considered to be completely cured. This practice existed until the first half of the nineteenth century. Today Strathfillan is a picturesque strath (a Scottish word meaning a broad, often mountainous, valley) in west Perthshire with the river Fillan flowing through it.

In the picturesque village of Killin, situated near Stirling, there are so-called healing stones, associated with St. Fillan, and kept at a former mill. According to tradition, due to the prayers of St. Fillan each of these stones heals a specific part of the body from various diseases. Interestingly, it was James Stuart, a minister from Killin, who in 1767 prepared the first New Testament in Scottish Gaelic, and his son, John, prepared the first edition of the Old Testament in this ancient language several decades later.

In the village of St Fillans in Perth and Kinross in central Scotland there is an ancient pre-Norman chapel dedicated to St. Fillan. According to local tradition, St. Fillan for some time lived on a hill nearby. An Episcopalian church in the village of Kilmacolm in Inverclyde is also dedicated to him. The nineteenth century Catholic church in the village of Houston in Renfrewshire in west central Scotland bears his name. There is also an ancient ruined church of St. Fillan not far from it, in the parish of Houston and Killellan. Close to the village there are two holy wells, dedicated to St. Fillan and St. Peter, which still have curative power. There are several other partly surviving early churches dedicated to this saint, scattered in different parts of Scotland, mostly on islands, which so much attracted Celtic saints by their severe beauty. Outside Scotland, St. Fillan is venerated in the Irish counties of Westmeath and Laois.

Άγιος Φίλλαν (St Fillan) του Strathfillan της Σκωτίας (+8ος αι.) – 9 Ιανουαρίου, 20 Ιουνίου & Αύγουστος 26

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

Άγιος Φίλλαν (St Fillan) του Strathfillan της Σκωτίας (+8ος αι.)

9 Ιανουαρίου, 20 Ιουνίου & Αύγουστος 26

Ο Άγιος Φίλλαν (St Fillan / Foelan) έζησε τον 8o αιώνα. Γεννήθηκε στην Ιρλανδία. Η μητέρα του ήταν η Αγία Κεντιγκέρνα (St Kentigerna) και ο θείος του ο Άγιος Κόμγκαν (St Comgan).

Ο Άγιος Φίλλαν (St Fillan) διαπαιδαγωγήθηκε στο Μοναστήρι Taghmon στο Wexford της Ιρλανδίας από τον Άγιο Φίνταν (St Fintan Munnu). Αργότερα, γύρω στο 717, πήγε μαζί με την μητέρα του και άλλους συγγενείς στην Σκωτία. Εκεί έγινε μοναχός και έζησε ως μοναχός μέχρι το τέλος της ζωής του.

Είναι γνωστό ότι για ένα διάστημα ο Άγιος Φίλλαν (St Fillan) κήρυξε το Ευαγγέλιο μαζί με την Αγία Κεντιγκέρνα (St Kentigerna) και τον Άγιο Κόμγκαν (St Comgan) και έπειτα αποσύρθηκε προκειμένου να ζήσει σαν ερημίτης μέσα σε μία σπηλιά εκεί όπου βρίσκεται σήμερα το χωριό Pittenweem (που σημαίνει ο τόπος της σπηλιάς) στην κομητεία της Fife.
Αυτό το χωριό επρόκειτο να γίνει ένα από τα ποιο σημαντικά μέρη όπου τιμούσαν τον Άγιο.

Με τον καιρό ο Άγιος Φίλλαν (St Fillan) έγινε ηγούμενος ενός μοναστηριού στην περιοχή Fife αλλά μετά από πολλά χρόνια εγκατέλειψε την θέση του ηγουμένου και πήγε στην περιοχή Glendochart, στο Perthshire της Σκωτίας, όπου έζησε μόνος με προσευχή και έπειτα έχτισε εκεί και μία εκκλησία. Σήμερα πολλές εκκλησίες και πολλά μέρη στο Glendochart φέρουν το όνομα του Αγίου.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του ο Άγιος Φίλλαν (St Fillan) θεράπευσε πολλούς ανθρώπους οι οποίοι τον επισκέπτονταν για να τους δώσει πνευματικές συμβουλές. Ο Άγιος έκανε πολλά θαύματα.

Κάποτε, όταν ήταν ηγούμενος, ένας λύκος έφαγε ένα από τα βόδια του την ώρα που ο Άγιος εργαζόταν στα χωράφια. Ο ηγούμενος διέταξε τον λύκο να οργώσει το χωράφι παίρνοντας τη θέση του βοδιού που είχε φάει. Ο άγριος λύκος υπάκουσε τον Άγιο και αμέσως ολοκλήρωσε την εργασία που του έβαλε ο Άγιος σαν μετάνοια για την πράξη του.

Ο Άγιος Φίλλαν (St Fillan) κοιμήθηκε και θάφτηκε στο Strathfillan, στον τόπο όπου τον τιμούν περισσότερο. Πιθανόν να έχτισε μία εκκλησία ή ένα μοναστήρι σε αυτή την περιοχή και κήρυξε στους ντόπιους Πίκτους. Η σπηλιά το Αγίου Φίλλαν (St Fillan) στο Pittenweem υπάρχει μέχρι και σήμερα. Μετά τον θάνατο του η σπηλιά έγινε ένας προορισμός για πολλούς προσκυνητές και ένα Ιερό Πηγάδι με ιαματικές ικανότητες υπήρχε κοντά στη σπηλιά για πολλά χρόνια. Για πολλά χρόνια η σπηλιά του Αγίου ξεχάστηκε. Γύρω στο 1900, ένα άλογο που βοσκούσε κοντά στην αυλή μια εκκλησίας στην περιοχή έπεσε μέσα σε μία μεγάλη τρύπα.

Όταν καθάρισαν την τρύπα ανακάλυψαν πως εκεί μέσα ήταν το κελί του Αγίου που είχε εγκαταλειφτεί χρόνια πριν. Πολλές πέτρες οι οποίες είχαν ιαματικές ικανότητες χάρη στις προσευχές του Αγίου Φίλλαν (St Fillan) ανακαλύφθηκαν στην σπηλιά μαζί με ένα μέρος του πηγαδιού.

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.gr

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.gr/2017/04/fillan-strathfillan.html

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΕΛΤΙΚΗ & ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

The wild animals & Saint Seraphim of Sarov, Russia (+1833) – January 2

http://nativeamericansmetorthodoxy.wordpress.com

NATIVE AMERICANS MET ORTHODOXY

Alaska-Grizzlies-Kodiak-Katmai-4-bears

12289624_589684514519021_2101473027767261556_n

The wild animals & Saint Seraphim of Sarov, Russia (+1833)

January 2

St Seraphim of Sarov in Russia (+1833), was feeding wild animals during his solitary years, and did it with a miracle: small amount of bread he had in his basket was enough for all animals which came to him. It’s from the official Chronicles, written by another Saint.

Source:

http://www.facebook.com/Native-American-Orthodox-Christian-Fellowship-NAOCF-160917590660985/

FACEBOOK: NATIVE AMERICAN ORTHODOX CHRISTIAN FELLOWSHIP (NAOCF)

Η Αγία Σοφία της Κλεισούρας (+1974) & τα άγρια ζώα

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

Αγία Σοφία της Κλεισούρας “η ασκήτρια της Παναγίας”

διά Χριστόν σαλή και ασκήτρια σε φαράγγι στη Μονή

Γεννεθλίου της Θεοτόκου Κλεισούρας της Καστοριάς

από Τραπεζούντα Πόντου Μ. Ασίας (+1974)

6 Μαΐου

Η αγάπη της Αγία Σοφίας της Κλεισούρας στο φαράγγι της Κλεισούρας στην Καστοριά δεν σταματούσε μόνο στους ανθρώπους. Απλωνόταν και αγκάλιαζε όλη την κτίση, λογικά και άλογα, ήμερα και άγρια. Στο άγριο βουνό γύρω από το μοναστήρι, κυκλοφορούσαν τότε πολλές αρκούδες, λύκοι και άλλα αγρίμια. Με όλα αυτά η Σοφία είχε συμφιλιωθεί.

Από τις πολλές σχετικές αναφορές, καταγράφουμε δύο τρεις, πού έχουν ιδιαίτερη χάρη.
Συνταξιούχος στρατιωτικός, πού συνήθιζε να επισκέπτεται την Σοφία μέχρι τα τελευταία της, από τότε πού υπηρετούσε στην περιοχή, στον πόλεμο και αργότερα το ’49, διηγούνταν κάτι απίστευτο για τα σημερινά δεδομένα.

Είχε μία αρκούδα η Σοφία και την έθρεφε στο χέρι, με ψωμί και με ό,τι άλλο φαγώσιμο είχε. Και το μεγαλόσωμο αλλά άκακο εκείνο θηρίο έπαιρνε την τροφή, της έγλυφε τα χέρια και τα πόδια, από ευγνωμοσύνη, και πάλι χανόταν στο δάσος. Αυτήν την αρκούδα την είχε και όνομα, έλα, Ρούσα μ’, έλα να τρώεις ψωμόπον, της έλεγε.

Ο Δημήτρης Γ., γεννημένος το 1960, από την Πτολεμαΐδα, προσθέτει ότι πολλές φορές, όπως και ο ίδιος το είδε, την αρκούδα η Σοφία την έδενε στην βρύση του μπαχτσέ.

Αν όμως τύχαινε κάποιος ανήξερος να αντικρύσει αυτό το θέαμα, την αρκούδα δηλαδή δεμένη, η την Σοφία να την ταΐζει στο χέρι, δίχως καμία προφύλαξη, πάγωνε από τον φόβο του.

Την αρκούδα την είχε δει, τότε πού ζούσε στο μοναστήρι, και η Βασιλική Κ. από το Βαρυκό.

Κάποιος μάλιστα τότε στρατιωτικός θέλησε να την σκοτώσει, μη γνωρίζοντας την οικειότητα της με την Σοφία. Αυτή μόλις τον είδε με προτεταμένη την κάνη του όπλου του, έβαλε της φωνές και όταν τον πλησίασε ενώ εκείνος πήγαινε να δικαιολογήσει την ενέργεια του, εκείνη του εξήγησε την φιλία της και την ακακία του ζώου.

Άλλοι προσκυνητές είδαν τρία φίδια να κοιμούνται μαζί της, στο προσκέφαλο της, και ούτε την πείραζαν ούτε τα πείραζε. Η κ. Κίτσα λέει πώς “τα φίδια ήταν λεπτούτσικα, σαν σαΐτες. Όταν τα έβλεπες, φοβόσουν αλλά η Σοφία μας έλεγε: Μη φοάσαι, ατά κι τσουμπίζνε ξάϊ [=μή φοβάσαι, αυτά δεν τσιμπούν καθόλου].”

Κάποιοι, πού την είχαν συνοδεύσει να ανάψουν τα καντήλια της Αγίας Τριάδας, είδαν να περιφέρεται εκεί μέσα στο εκκλησάκι ένα μεγάλο φίδι. Αμέσως ταράχτηκαν και προσπάθησαν να το σκοτώσουν, όμως η Σοφία τους αποπήρε. “Αφού δεν σας πειράζει, μην το πειράζετε, πρόσθεσε. Αυτό είναι της εκκλησίας.”

Πηγή:

Ἐκδ. Ἱ. Μονῆς Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου Κλεισούρας,

Σοφία ἡ Ἀσκήτισσα τῆς Παναγίας,

Κλεισούρα 2012

Η Αγία Μπρίτζιντ (St Brigid) της Ιρλανδίας προστατεύει το κοπάδι μιας κοπέλας

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

7

SaintBridgett-2__53609.1473654910.1280.1280

Η Αγία Μπρίτζιντ (St Brigid) της Ιρλανδίας

προστατεύει το κοπάδι μιας κοπέλας

Την παραμονή μίας γιορτής, όταν η Αγία Μπρίτζιντ (St Brigid) κατοικούσε στο Κελί της Βελανιδιάς, μια νεαρή κοπέλα έφερε ένα δώρο για την Αγία Μπρίτζιντ (St Brigid). Όταν παρουσίασε το δώρο της, η κοπέλα είπε πως ήταν υποχρεωμένη να γυρίσει στο σπίτι της αμέσως για να φροντίσει το σπίτι των γονιών της και τα κοπάδια τους. Ο πατέρας της και η μητέρα της επιθυμούσαν να βρίσκονται στην αγρυπνία στο Kildare (εκεί που βρισκόταν η Aγία) [υπ.: Kildare στα Κελτικά σημαίνει το Κελί της Βελανιδιάς γιατί η Αγία Μπρίτζιντ (St Brigid) είχε φτιάξει το πρώτο της κελί μέσα στο κορμό μίας βελανιδιάς σε αυτήν την περιοχή και έτσι πήρε το όνομα της η περιοχή αυτή, όνομα που διατηρεί μέχρι και σήμερα].

Η Αγία Μπρίτζιντ (St Brigid) η ηγουμένη είπε στην κόρη να παραμείνει και να έρθουν και οι γονείς της μετά και να αφήσει την φροντίδα των υλικών αγαθών τους στον Παντοδύναμο. Οι γονείς της κοπέλας πήγαν και αυτοί στο Kildare και όλη η οικογένεια γιόρτασε μαζί την αγρυπνία. Όμως κάποιοι κλέφτες, εκμεταλλευόμενοι την απουσία τους, πήγαν τα μεσάνυχτα και έκλεψαν τα ζώα τους. Έπειτα τα οδήγησαν προς τον ποταμό Liffey. Βρήκαν τον ποταμό τόσο αγριεμένο που το νερό του ξεχείλισε γύρω από την όχθη.

Οι κλέφτες προσπαθούσαν σκληρά, για ένα μεγάλο διάστημα της νύχτας, να εξαναγκάσουν τα τρομοκρατημένα ζώα να περάσουν μέσα από τον πλημμυρισμένο ποταμό. Έπειτα, βγάζοντας τα ρούχα τους, τα οποία έδεσαν με σχοινιά στα κέρατα των ζώων, προσπάθησαν να κολυμπήσουν στην άλλη πλευρά του ποταμού, αφού πρώτα ανάγκαζαν τα ζώα να μπουν στο νερό. Τα ζώα κατευθύνθηκαν προς το μοναστήρι της Αγίας Μπρίτζιντ (St Brigid) αντί να κατευθυνθούν προς τα εκεί που τα ήθελαν οι κλέφτες.

Οι κλέφτες τα ακολούθησαν ελπίζοντας να πάρουν πίσω την λεία τους. Προς μεγάλη έκπληξη των κλεφτών, το πρωί, το έγκλημα τους φανερώθηκε σε πολλούς οι οποίοι τους γνώριζαν προσωπικά. Έπειτα εξομολογήθηκαν ταπεινά το έγκλημα τους. Οι ιδιοκτήτες του κοπαδιού οδήγησαν τα ζώα τους προς το σπίτι. Έτσι, σύμφωνα με την πρόρρηση της Αγίας Μπρίτζιντ (St Brigid), η περιουσία τους προστατεύτηκε και φανερώθηκε η θεία πρόνοια μέσα από ένα τόσο αξιοσημείωτο περιστατικό.

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com/2017/03/brigid_12.html

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΕΛΤΙΚΗ & ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

God tell us about animal rights (Eating Animals and Wearing Fur)

GOD TELLS US About Animal Rights

(Eating Animals and Wearing Fur)

 

VEGETARIANS

Many people have become vegetarians because they think that it is wrong to eat animals, or even to wear their fur. Some even try to prove their point with scripture. The verses below show what God says on the subject.

IN THE BEGINNING

GOD GAVE MAN DOMINION OVER ANIMALS
Genesis 1:26-28
And God said, Let us make man in our image, after our likeness: and let them have dominion over the fish of the sea, and over the fowl of the air, and over the cattle, and over all the earth, and over every creeping thing that creepeth upon the earth. So God created man in his own image, in the image of God created he him; male and female created he them. And God blessed them, and God said unto them, Be fruitful, and multiply, and replenish the earth, and subdue it: and have dominion over the fish of the sea, and over the fowl of the air, and over every living thing that moveth upon the earth.

WE WERE TOLD TO EAT PLANTS AND SEEDS
Genesis 1:29
And God said, Behold, I have given you every herb bearing seed, which is upon the face of all the earth, and every tree, in the which is the fruit of a tree yielding seed; to you it shall be for meat.

EVEN THE ANIMALS ONLY ATE PLANTS
Genesis 1:30
And to every beast of the earth, and to every fowl of the air, and to every thing that creepeth upon the earth, wherein there is life, I have given every green herb for meat: and it was so.

AFTER THE FLOOD

GOD TOLD US THAT WE COULD EAT ANIMALS, FISH AND FOWL
Genesis 9:2-3
And the fear of you and the dread of you shall be upon every beast of the earth, and upon every fowl of the air, upon all that moveth upon the earth, and upon all the fishes of the sea; into your hand are they delivered. Every moving thing that liveth shall be meat for you; even as the green herb have I given you all things.

GOD TOLD US WHICH ANIMALS WE COULD EAT
Leviticus 11:1-3
And the LORD spoke unto Moses and to Aaron, saying unto them. Speak unto the children of Israel, saying, These are the beasts which ye shall eat Among all the beasts that are on the earth. Whatsoever parteth the hoof, and is cloven-footed, and cheweth the cud, Among the beasts, that Continue reading “God tell us about animal rights (Eating Animals and Wearing Fur)”