Saint Spyridon of Cyprus (+348) & his 100 goats

http://cominghomeorthodoxy.wordpress.com

COMING HOME – ORTHODOXY

Saint Spyridon of Cyprus (+348) & his 100 goats

Saint Spyridon once sold a hundred goats to a merchant at an agreed price, and the Saint told the buyer to lay down the money. The buyer, knowing that Saint Spyridon himself never counted money, handed over enough money for ninety-nine goats and hid the money for one. Saint Spyridon then counted out a hundred goats for him. But when the merchant and his servants drove off the goats, one of them returned bleating. He drove it off, but it returned again. And so the goat continually returned to the enclosure, not wanting to go with the other goats. The Saint then whispered into the merchant’s ear: “Observe, my son: this animal is not doing this in vain. Did you perhaps withhold her price? The merchant became ashamed and acknowledged his sin. As soon as he paid the amount he had concealed, the goat immediately joined the other goats.

Source:

Saint Nicholas Velimirovich,

The Prologue from Ohrid

Ό Άγιος Σπυρίδωνας της Κύπρου (+348) & οι 100 κατσίκες του

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

Ό Άγιος Σπυρίδων της Κύπρου (+348) & οι 100 κατσίκες του

Ό Άγιος Σπυρίδων Επίσκοπος Τριμυθούντος της Κύπρου, γεννήθηκε το 270 στο τώρα κατεχόμενο χωριό Άσσια της Κύπρου. Στα νεανικά του χρόνια ζούσε ως απλός αλλά ενάρετος βοσκός.

Κάποτε, πούλησε εκατό κατσίκια σε έναν ζωέμπορο σε μια τιμή που συμφώνησαν και ο Άγιος είπε στον αγοραστή να του δώσει τα χρήματα. Εκείνος, γνωρίζοντας ότι ο Σπυρίδων ποτέ δεν μετρούσε χρήματα, του έδωσε ικανό ποσόν για ενενήντα εννέα κατσίκια και έκρυψε τα χρήματα για το ένα, το εκατοστό.

Ο Άγιος μέτρησε εκατό κατσίκια και του τα έδωσε. Όταν όμως ο έμπορος και οι υπηρέτες του οδήγησαν έξω το κοπάδι, ένα απ’ τα ζώα, βελάζοντας γύρισε πίσω. Αυτός το έδιωχνε αλλά εκείνο επέστρεφε. Όσο το έδιωχνε ξανά και ξανά, εκείνο γύριζε πάλι, μη θέλοντας να πάει μαζί με τα άλλα κατσίκια. Ο Άγιος τότε πλησίασε τον έμπορο και ψιθύρισε στο αυτί του: «Κοίταξε, παιδί μου, το ζωντανό δεν το κάνει τυχαία αυτό. Μήπως τυχόν παρακράτησες την άξια του;». Ο έμπορος ντράπηκε και ομολόγησε την αμαρτία του. Μόλις πλήρωσε την ανάλογη τιμή που παρακράτησε, το κατσικάκι έφυγε αμέσως και πήγε μαζί με τα άλλα ζώα του κοπαδιού.

Πηγή:

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ο Πρόλογος της Αχρίδος, Δεκέμβριος

εκδ. Άθως

 

Father Cleopa Ilie of Romania (+1998) & the birds in the Divine Liturgy

http:/romaniaofmyheart.wordpress.com

ROMANIA OF MY HEART

Source:

http://www.sfaturiortodoxe.ro

http://ww.sfaturiortodoxe.ro

http://www.sfaturiortodoxe.roorthodox_advices_cleopa_life.htm

ORTHODOX ADVICES

Father Cleopa Ilie of Romania is a Saint of our days who died in December 2, 1998.

In May of 1948, on the feast of Ss. Constantine and Helen, Father Cleopa delivered a homily in which he said, “May God grant that our own rulers might become as the Holy King and Queen were, that the Church might be able to also commemorate them unto the ages.” The next day the state police took him to prison, leaving him in a bedless cell without bread or water for five days. After being released Father Cleopa, upon good counsel, fled to the mountains of Sihastria, where he lived in a in a hut mostly underground. There the elder prayed night and day seeking the help of God and the Theotokos.

During this time the elder was visited by the grace of God in the following way. Fr. Cleopa told his disciples that when he was building his hut, birds would come and sit on his head. The first time he served Liturgy on a stump in front of his hut, as he was communing the Holy Mysteries, a flock of birds came and gathered, such as he had never seen before. As he gazed upon them in astonishment, he noticed that each one had the sign of the Cross marked on it forehead.

Another time, after the preparation for Liturgy and having read all the prayers, he set the Antimension on the tree stump and began the Liturgy with the exclamation, “Blessed is the Kingdom of the Father and the Son and the Holy Spirit, now and ever and unto the ages of ages!” Again the birds appeared, and as they perched in the branch of the tree they began to sing in beautiful and harmonic voices. Fr. Cleopa asked himself, “What could this be?” And an unseen voice whispered to him, “These are your chanters on the cliros.” These signs and others encouraged the Elder immensely during his time of exile.

Another time, he was serving the Divine Liturgy when he was living as a recluse and he had no choir. As he approached the time for the Cherubic Hymn, he heard a voice behind him tell him that he has his choir. Elder Cleopa looked around and birds with crosses on their heads descended and started singing the Cherubic Hymn, and then vanished when the Liturgy was over.

Ο Άγιος Νικόλαος σώζει θαυματουργικά την μητέρα της Αγίας Ευφημίας της Ραβάνιτσα της Σερβίας (+1958) & την αγελάδα της

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

o-SWISS-COW-facebook

Agios-Nikolaos-Myron-38

Ο Άγιος Νικόλαος σώζει θαυματουργικά

την μητέρα της Αγίας Ευφημίας της Ραβάνιτσα της Σερβίας (+1958)

& την αγελάδα της

«Κάποια φορά, ὅταν ἡ Πέτριγια [ἡ μητέρα της Μακαρίας Εὐφημίας τῆς Ραβάνιτσα τῆς Σερβίας (+1958)], ἐνῶ ἦταν ἀκόμη μικρό κοριτσάκι, φύλαγε τά ζῶα, δέν πρόσεξε ὅτι μία ἀγελάδα ξεστράτισε καί ἔπεσε σέ μιά βαθειά ρεματιά. Ἀνίκανη νά ἐπιστρέψη στό κοπάδι ἄρχισε νά μουγκρίζει. Ὅταν τό ἄκουσε αὐτό ἡ Πέτριγια, ἄρχισε νά τρέχη πρός τήν ἀγελάδα της· ἀλλά μόλις τήν πρόφθασε, εἶδε ὅτι τώρα ἡ ἴδια της βρισκόταν σέ μεγάλο κίνδυνο καί ἔνοιωσε νά ζαλίζεται. Εἶχε μάθη νά στρέφεται στό Θεό σέ ὅλες της τίς δυστυχίες καί φώναξε δυνατά: “Ὦ Θεέ μου, δι᾽ εὐχῶν τοῦ Ἁγ. Νικολάου βοήθησέ με!”. Ἐνῶ ἡ προσευχή βρισκόταν ἀκόμη στά χείλη της, ἔνοιωσε μιά ἐλαφρά λιποθυμία. Σέ κλάσματα τοῦ δευτερολέπτου τό ἀόρατο χέρι κάποιου μετέφερε τήν Πέτριγια μαζί μέ τήν ἀγελάδα της πάνω στόν ἴσιο δρόμο, ὅπου ἡ γυναίκα ἔχυσε δάκρυα εὐγνωμοσύνης. Ἡ ἀγελάδα της, μουγκρίζοντας, ἄρχισε νά τρέχη πρός τό σπίτι, ἀφήνοντας κατάπληκτη ὁλόκληρη τήν οἰκογένεια. Ὅταν ἡ Πέτριγια ἔφθασε μετά ἀπ᾽ τήν ἀγελάδα της, τούς διηγήθηκε τό ὑπέροχο θαῦμα πού εἶχε ἐπιτελέσει ὁ Κύριος καί τότε ὅλοι μαζί δόξασαν τό Θεό καί τόν προστάτη τους, τόν Ἅγ. Νικόλαο».

Από το βιβλίο: Ἡ Μακαρία Ευφημία τῆς Σερβίας, ἐκδ. Ἅγ. Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ, 2015

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Sfânta Sofia din Klisura, Grecia “cea nebună pentru Hristos” și animalele sălbatice (+1974) – 6 mai ╰⊰¸¸.•¨* Romanian

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

Sfânta Sofia din Klisura, Grecia

“cea nebună pentru Hristos” și animalele sălbatice (+1974)

6 mai

Dragostea Sfintei Sofia din Klisura nu se răsfrângea numai asupra oamenilor, ci și către întreaga zidire, cuvântătoare sau necuvântătoare, sălbatică sau domestică.
În preajma muntelui sălbatic de lângă mănăstire circulau mulți urși, lupi și alte sălbăticiuni. Cu toate aceste animaluțe reușise să se împrietenească Sfânta Sofia.
Din multele istorioare care circulă cu privire la aceasta, ne vom referi la doar trei, care sunt mai deosebite.
Un soldat pensionar, care obișnuise să o viziteze pe Sfânta Sofia până în clipa morții ei, povestește ceva de neconceput pentru oamenii din zilele noastre.
Sfânta avea o ursoaică, care venea și mânca din mâna ei pâine sau orice altceva. Și puteai vedea acea dihanie imensă, dar fără răutate, luând hrana și lingându-i apoi mâinile și picioarele în semn de mulțumire. Apoi se furișa în pădure. Pe ursoaică o botezase Rusa.
Dimitrie G. născut în anul 1960 în Ptolemaida, povestește că și el o văzuse pe Sfânta Sofia la pârâu împreună cu ursoaica, pe care o ținea legată cu o curelușă. Dacă vreun necunoscut ar fi văzut această priveliște neobișnuită, ar fi înlemnit de spaimă.
Pe Rusa o văzuse și Vasilica K. din Bariko. Odată un soldat, văzând din depărtare fiara împreună cu Cuvioasa, a vrut să o împuște, crezând că îi va face rău. Îndată, însă Sfânta a început sa strige și apropiindu-se de el i-a explicat că animalul sălbatic era blând și fără de răutate.
Alți pelerini au văzut trei serpișori care dormeau la capul Cuvioasei, fără a-i face însă nici un rău și spunându-le oamenilor să nu se teamă pentru ca nu au obiceiul de a mușca.
Unii pelerini care o însoțeau la Biserica Sfintei Treimi, unde îngrijea candela, au văzut un șarpe mare încolăcit și s-au speriat foarte tare vrând să îl omoare. Sfânta i-a certat cu cuvintele: “De vreme ce nu vă deranjează, lăsați-l în pace. Este al bisericii.”
Atât de mare este dragostea Sfinților pentru animale, pentru toată zidirea și în special pentru Ziditorul ei, Care le-a creat pe toate întru adânc de înțelepciune!

Η Αγία Σοφία της Κλεισούρας (+1974) & τα άγρια ζώα

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

Αγία Σοφία της Κλεισούρας “η ασκήτρια της Παναγίας”

διά Χριστόν σαλή και ασκήτρια σε φαράγγι στη Μονή

Γεννεθλίου της Θεοτόκου Κλεισούρας της Καστοριάς

από Τραπεζούντα Πόντου Μ. Ασίας (+1974)

6 Μαΐου

Η αγάπη της Αγία Σοφίας της Κλεισούρας στο φαράγγι της Κλεισούρας στην Καστοριά δεν σταματούσε μόνο στους ανθρώπους. Απλωνόταν και αγκάλιαζε όλη την κτίση, λογικά και άλογα, ήμερα και άγρια. Στο άγριο βουνό γύρω από το μοναστήρι, κυκλοφορούσαν τότε πολλές αρκούδες, λύκοι και άλλα αγρίμια. Με όλα αυτά η Σοφία είχε συμφιλιωθεί.

Από τις πολλές σχετικές αναφορές, καταγράφουμε δύο τρεις, πού έχουν ιδιαίτερη χάρη.
Συνταξιούχος στρατιωτικός, πού συνήθιζε να επισκέπτεται την Σοφία μέχρι τα τελευταία της, από τότε πού υπηρετούσε στην περιοχή, στον πόλεμο και αργότερα το ’49, διηγούνταν κάτι απίστευτο για τα σημερινά δεδομένα.

Είχε μία αρκούδα η Σοφία και την έθρεφε στο χέρι, με ψωμί και με ό,τι άλλο φαγώσιμο είχε. Και το μεγαλόσωμο αλλά άκακο εκείνο θηρίο έπαιρνε την τροφή, της έγλυφε τα χέρια και τα πόδια, από ευγνωμοσύνη, και πάλι χανόταν στο δάσος. Αυτήν την αρκούδα την είχε και όνομα, έλα, Ρούσα μ’, έλα να τρώεις ψωμόπον, της έλεγε.

Ο Δημήτρης Γ., γεννημένος το 1960, από την Πτολεμαΐδα, προσθέτει ότι πολλές φορές, όπως και ο ίδιος το είδε, την αρκούδα η Σοφία την έδενε στην βρύση του μπαχτσέ.

Αν όμως τύχαινε κάποιος ανήξερος να αντικρύσει αυτό το θέαμα, την αρκούδα δηλαδή δεμένη, η την Σοφία να την ταΐζει στο χέρι, δίχως καμία προφύλαξη, πάγωνε από τον φόβο του.

Την αρκούδα την είχε δει, τότε πού ζούσε στο μοναστήρι, και η Βασιλική Κ. από το Βαρυκό.

Κάποιος μάλιστα τότε στρατιωτικός θέλησε να την σκοτώσει, μη γνωρίζοντας την οικειότητα της με την Σοφία. Αυτή μόλις τον είδε με προτεταμένη την κάνη του όπλου του, έβαλε της φωνές και όταν τον πλησίασε ενώ εκείνος πήγαινε να δικαιολογήσει την ενέργεια του, εκείνη του εξήγησε την φιλία της και την ακακία του ζώου.

Άλλοι προσκυνητές είδαν τρία φίδια να κοιμούνται μαζί της, στο προσκέφαλο της, και ούτε την πείραζαν ούτε τα πείραζε. Η κ. Κίτσα λέει πώς “τα φίδια ήταν λεπτούτσικα, σαν σαΐτες. Όταν τα έβλεπες, φοβόσουν αλλά η Σοφία μας έλεγε: Μη φοάσαι, ατά κι τσουμπίζνε ξάϊ [=μή φοβάσαι, αυτά δεν τσιμπούν καθόλου].”

Κάποιοι, πού την είχαν συνοδεύσει να ανάψουν τα καντήλια της Αγίας Τριάδας, είδαν να περιφέρεται εκεί μέσα στο εκκλησάκι ένα μεγάλο φίδι. Αμέσως ταράχτηκαν και προσπάθησαν να το σκοτώσουν, όμως η Σοφία τους αποπήρε. “Αφού δεν σας πειράζει, μην το πειράζετε, πρόσθεσε. Αυτό είναι της εκκλησίας.”

Πηγή:

Ἐκδ. Ἱ. Μονῆς Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου Κλεισούρας,

Σοφία ἡ Ἀσκήτισσα τῆς Παναγίας,

Κλεισούρα 2012

Hammi: The Norwegian Forest Cat – Our pets are gifts from God – Abbot Tryphon, WA, USA

http://usaofmyheart.wordpress.com

https://animalsofmyheart.wordpress.com

http://norwayofmyheart.wordpress.com

USA OF MY HEART

ANIMALS OF MY HEART

NORWAY OF MY HEART

16.jpg

Hammi: The Norwegian Forest Cat

Our pets are gifts from God

Source:

https://blogs.ancientfaith.com/morningoffering/

https://blogs.ancientfaith.com/morningoffering/2017/02/hammi-norwegian-forest-cat/

ANCIENT FAITH

MORNING OFFERING

Every evening I try to spend an hour or so in the library, sitting in front of the fire place. Our beloved Norwegian Forest Cat, Hammi, sleeps in the library/community room every night. Hammi is most happy when the entire monastic brotherhood is gathered together with him. He’s an important member of our community, loved by all of us, and is the only cat I know who has his own facebook fan page, started by a woman who’d met him on a pilgrimage to the monastery (if my memory be correct).

I first met Hammi, a large male cat, as I was walking between our old trailer house (now gone) and my cell, some seventeen years ago. We startled one another, but as I reached down with extended hand, he came to me. When I picked him up he began purring immediately, so I opened a can of salmon, and he never left. A month after his arrival we Continue reading “Hammi: The Norwegian Forest Cat – Our pets are gifts from God – Abbot Tryphon, WA, USA”

Saint David Gareji of Georgia & Saint Lucian his spiritual son (+6th century) – June 9

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

1dcbc-165946_569813839774285_2027604206_n.jpg

david_gareja.jpg

The Monastery of St David Gareji in Georgia

th.after.ascension.david-gareji-n-lukiane.jpg

St David Gareji of Georgia

& Saint Lucian his spiritual son

th.after.ascension.stdavid-gareji0026.jpg

Saint David Gareji of Georgia (+6th century)

June 9

Source:

https://oca.org

https://oca.org/saints/all-lives/2014/06/09

ORTHODOX CHURCH IN AMERICA

Saint David of Gareji was Syrian by birth. The future ascetic became a disciple of Saint John of Zedazeni and journeyed with him to Georgia. Saint David and his spiritual son Lucian settled on a mountain above Tbilisi, the capital of Kartli.

At that time Kartli was constantly under threat of the Persian fire-worshippers. Saint David would spend entire days in prayer, beseeching the Lord for forgiveness of the sins of those who dwelt in the city. When he was finished praying for the day, he would stand on the mountain and bless the whole city. Once a week Saints David and Lucian would go down into the city to preach. A church dedicated to Saint David was later built on the Continue reading “Saint David Gareji of Georgia & Saint Lucian his spiritual son (+6th century) – June 9”

Άγιος Σίλβεστρος Πάπας Ρώμης, ο θαυματουργός, ο οποίος βάπτισε τον Αγ. Κωνσταντίνο το Μέγα, από Ρώμη (+335) – Προστάτης των ζώων – Ανέστησε ένα ταύρο – 2 Ιανουαρίου

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

343aab1c5bbfc0d3e49cd1041f1ed45d.jpg

jan46.jpg

Άγιος Σίλβεστρος Πάπας Ρώμης, ο θαυματουργός,

ο οποίος βάπτισε τον Αγ. Κωνσταντίνο το Μέγα, από Ρώμη (2/1, +335)

Προστάτης των ζώων – Ανέστησε ένα ταύρο

Ο Άγιος Σίλβεστρος, Πάπας Ρώμης, έζησε στην αρχαία Ρώ­μη τον 4ο αιώνα. Είχε αρετή μεγάλη και παιδεία και χάρη. Κι όταν εκοιμήθη ο πάπας Μιλτιάδης, ανέβηκε εκείνος στον θρόνο τον επισκοπικό της Ρώμης. Κι έλαμψε. Έλαμψε η Ρώμη από τα χαρίσματά του. Ήταν δε και μεγάλος θαυματουργός. Είχε τόση αγάπη, που πήρε και αυτό το χάρισμα. Να θαυματουργεί. Να βγάζει δαιμόνια. Να σηκώνει αρρώστους και παραλύτους. Και να προσφέρει σ’ όλους το φως του κό­σμου, τον Χριστό, και τη σωτηρία Του.

Κατά τους Πατέρες και το Συναξάριο, ήταν εκείνος που χειρα­γώγησε στην ορθόδοξη πίστη και εβάπτισε τον Μεγάλο Κωνσταντίνο. Το αναφέρει, άλλωστε, κι ο Χρονογράφος Θεοφάνης. Και κάποια φορά, ένας μάγος εκεί, Εβραίος, έκαμε, τάχα, θαύματα. Και έκανε πολλούς ανθρώπους να θαυμάζουν και να εκπλήττο­νται. Και μια φορά, καθώς ήτο μεθυσμένος, λέει: «Σφάξτε ένα βόδι κι εγώ θα το αναστήσω.» Τό έσφαξαν και μετά επικαλείτο, δεν ξέρω τί επικαλείτο, το κακό, πάντως, σίγουρα, να αναστήσει το βόδι. Άλλα δεν γινότανε. Και φώναξαν οι Χριστιανοί τον Σίλβεστρο Ρώμης, τον πατέρα τους, τον Πάπα, Πάπας σημαίνει πατέρας, και στα ελληνικά, κατεβαίνοντας ο τόνος, γίνεται παπάς, ας τα ξέρουμε αυτά, κι ο άγιος πήγε αμέσως εκεί, και λέει: «Βοϊδάκι, στο όνομα του Χριστού, σήκω. Αφού σ’ αγαπάει Εκείνος.» Κι αμέ­σως το βοϊδάκι σηκώθηκε και περπάτησε και πήγε στο παχνί του αφεντικού του. Το είδαν, λοιπόν, και πολλοί από τους ειδωλολάτρες πίστεψαν στον Χρι­στό.

Και πέρασαν τα χρόνια κι οι καιροί και ο Άγιος Σίλβεστρος, αφού πρόσφερε τόσα πολλά και τόσα καλά στην Εκκλησία μας, ανεπαύθη εν Κυρίω. Τον έκλαψαν οι χριστιανοί, ορφάνεψαν και τον παρακαλούσαν να ’ναι κοντά τους. Κι όπως λέει το ωραίο δίστιχο του Συναξαρίου της ημέρας, ο Σίλβεστρος, αν και έφυγε από την γη, είναι πάντα στη γη με το πνεύμα, την ψυχή και τα θαύματά του.

Πηγή:

Αρχιμ. Ανανίας Κουστένης,

Χειμερινό Συναξάρι, τ. Α΄, εκδ. Ακτή

Saint Carannog / Carantock, Irish Missionary of Wales & Cornwall, England and his tamed dragon (dinosaur), 6th century – May 16

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

https://animalsofmyheart.wordpress.com

http://saintsofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

GREAT BRITAIN OF MY HEART

ANIMALS OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

oct03mosaic11.jpg

 

Saint Carranog

and his tamed dragon (dinosaur)

6th century

md_Cornwall_Destinations.jpg

Cornwall, England

Edited-04.Llangrannog-Beach-CRMW22-1680x1050

Wales

Carannog13may9-1.jpg

Saits Carranog

Statue_of_St_Carannog,_Llangrannog,_Wales.jpg

display_image-1

Saits Carranog & Curig

uk-wales-ceredigion-llangrannog-harbour-st-caranog-mosaic-in-seafront-g8bh8t.jpg

Saint Carannog / Carantock

Irish Missionary of Wales & Cornwall, England (+6th century

May 16

Saint Carantoc was the son of Ceredig, King of Cardigan, but he chose the life of a hermit and lived in a cave above the harbour of the place now called after him, Llangranog, where there is also a holy well, which he probably used. When the people tried to force him to succeed his father, he fled, and founded a religious settlement in Somerset at Continue reading “Saint Carannog / Carantock, Irish Missionary of Wales & Cornwall, England and his tamed dragon (dinosaur), 6th century – May 16”

Saint Deicola (St Deicolus), the founder and Abbot of a Monastery in Lure, France – Equal of the Apostles and Enlightener of France, from Ireland (+625) – January 18

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

e345d3d813c0f16fc010a02aa31b115f.jpg

3461965831330193185-account_id=182.jpg

Saint Deicola / Deicolus

2016-08_-_Église_Saint-Martin_de_Lure_-_06.jpg

Holy Relics of St Deicola

threemonthsinfor00stokrich_0109.jpg

St Deicola’s Holy Well

3333265023491323278-account_id=182.jpg

Saint Deicola (St Deicolus),

the founder and Abbot of a Monastery in Lure, France

 & Equal of the Apostles and Enlightener of France, from Ireland (+625)

Patron Saint of children & animals

January 18

Saint Deicola (Déicole, Dichuil, Deel, Deicolus, Deicuil, Delle, Desle, Dichul, Dicuil) (c. 530 – January 18, 625) is an Orthodox Western saint. He was an elder brother of Saint Gall. Born in Leinster, Deicolus studied at Bangor.

He was selected to be one of the twelve followers to accompany St. Columbanus on his missionary journey. After a short stay in Great Britain in 576 he journeyed to Gaul and laboured with St. Columbanus in Austrasia and Burgundy.

When St. Columbanus was expelled by Theuderic II, in 610, St. Deicolus, then eighty years of age, determined to follow his master, but was forced, after a short time, to give up the journey, and established an hermitage at a nearby church dedicated to St Martin in a place called Lutre, or Lure, in the Diocese of Besançon, to which he had been directed by a swineherd.

Until his death, he became the apostle of this district, where he was given a church and a tract of land by Berthelde, widow of Weifar, the lord of Lure. Soon a noble abbey was erected for his many disciples, and the Rule of St. Columbanus was adopted. Numerous miracles are recorded of St. Deicolus, including the suspension of his cloak on a sunbeam and the taming of wild beasts.

Clothaire II, King of Burgundy, recognised the virtues of the saint and considerably enriched the Abbey of Lure, also granting St. Deicolus the manor, woods, fisheries, etc., of the town which had grown around the monastery. Feeling his end approaching, St. Deicolus gave over the government of his abbey to Columbanus, one of his young monks, and retreated to a little oratory where he died on 18 January, about 625.

His feast is celebrated on 18 January. So revered was his memory that his name (Dichuil), under the slightly disguised form of Deel and Deela, is still borne by most of the children of the Lure district. His Acts were written by a monk of his own monastery in the tenth century.

St. Deicolus is the Patron Saint of children and he cures childhood illnesses. Also, he is Patron Saint of animals.

Source:

Wikipedia &

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites

Saint Desle (Deicola / Deicolus), d’Irlande et de France (+625) – 18 janvier ╰⊰¸¸.•¨* French

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

3ba871cf51520ee569e9869be80c5550

3461965831330193185-account_id=182.jpg

Saint Deicola / Deicolus

2016-08_-_Église_Saint-Martin_de_Lure_-_06.jpg

threemonthsinfor00stokrich_0109.jpg

3333265023491323278-account_id=182.jpg

Saint Desle (Deicola / Deicolus),

d’Irlande et de France (+625)

18 janvier

La vie de saint Desle (Deicola / Deicolus) est connue par un écrit anonyme de la fin du ixe siècle, la Vita Deicola.

Né en Irlande à une date inconnue, il serait le frère de saint Gall. Il entra tout jeune à l’abbaye de Bangor et vécut attaché à la spiritualité de saint Colomban. Il suivit ce dernier au monastère de Luxeuil où il passa sa vie de 590 à 610.

Au début de l’année 610, à l’instigation du roi Thierry et de Brunehilde, les moines de Luxeuil durent s’exiler et prirent le chemin de Besançon. Sur la route, saint Desle, épuisé, dut laisser partir ses compagnons.

La “Vita Deicola” raconte qu’arrivé ainsi dans la forêt de Darney, il fit jaillir une source en frappant la terre de son bâton et rencontra ensuite un berger qui le conduisit vers une chapelle dédiée à saint Martin, près de laquelle il construisit une cabane.

Plus tard, ayant recouvré la santé, saint Desle partit fonder un nouveau monastère, près de Lure, encouragé par Clotaire II qui lui offrit un vaste domaine. Là, il reprit la règle de Luxeuil, en y apportant quelques adoucissements, se rapprochant de la règle de saint Benoît qui commençait à s’étendre en Occident. Saint Desle entreprit alors un voyage vers Rome afin d’aller faire approuver sa règle par le pape. Il mourut en 625.

Saint Desle est considéré comme un saint guérisseur des maladies des petits enfants, mais aussi comme un protecteur du bétail.

Source:

Wikipedia &

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites