Jesus on Goats and Sheep

http://orthodoxweb.blogspot.com

ORTHODOX WEB

Jesus on Goats and Sheep

When the Son of man shall come in his glory, and all the holy angels with him, then shall he sit upon the throne of his glory: And before him shall be gathered all nations: and he shall separate them one from another, as a shepherd divideth his sheep from the goats: And he shall set the sheep on his right hand, but the goats on the left.

Then shall the King say unto them on his right hand, Come, ye blessed of my Father, inherit the kingdom prepared for you from the foundation of the world: For I was an hungred, and ye gave me meat: I was thirsty, and ye gave me drink: I was a stranger, and ye took me in: Naked, and ye clothed me: I was sick, and ye visited me: I was in prison, and ye came unto me. Then shall the righteous answer him, saying, Lord, when saw we thee an hungred, and fed thee? or thirsty, and gave thee drink? When saw we thee a stranger, and took thee in? or naked, and clothed thee? Or when saw we thee sick, or in prison, and came unto thee? And the King shall answer and say unto them, Verily I say unto you, Inasmuch as ye have done it unto one of the least of these my brethren, ye have done it unto me.

Then shall he say also unto them on the left hand, Depart from me, ye cursed, into everlasting fire, prepared for the devil and his angels: For I was an hungred, and ye gave me no meat: I was thirsty, and ye gave me no drink: I was a stranger, and ye took me not in: naked, and ye clothed me not: sick, and in prison, and ye visited me not. Then shall they also answer him, saying, Lord, when saw we thee an hungred, or athirst, or a stranger, or naked, or sick, or in prison, and did not minister unto thee? Then shall he answer them, saying, Verily I say unto you, Inasmuch as ye did it not to one of the least of these, ye did it not to me. And these shall go away into everlasting punishment: but the righteous into life eternal.

Matthew 25:31-46

Source:

http://www.orthodoxchurchquotes.com

ORTHODOX CHURCH QUOTES

Advertisements

Saint Porphyrios of Kafsokalivia & Athens, Greece (+1991) & his wild birds

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

799px-african_grey_parrot_rwd-1.jpg

92389.x.jpg

Saint Porphyrios

of Kafsokalivia & Athens, Greece (+1991)

& his wild birds

Saint Porphyrios was born Evangelos Bairaktaris in the village of Aghios Ioannis in the province of Karystia on the Greek island of Euboea (mod. Evia). The youngest of four, he left school after the first grade and worked in the town of Chalkida at a shop to make money for the family. He was a hard and obedient worker, and stayed there for a few years before moving to Piraeus on the mainland (it is Athens’ port) and working in a general store run by a relative.

Although he hardly knew how to read at the time, Elder Porphyrios had a copy of the Life of St John the Hut-Dweller which he read as a boy. St John inspired him. St John the Hut-Dweller was late fifth-century Constantinopolitan saint who secretly took up the monastic life at the famed monastery of the Acoimetae (Unsleeping Ones). After living for some years according to a very strict rule, St John was granted permission by his abbot to go life near his parents so as to cleanse his heart of earthly love for them. He then dwelled in a hut beside his family, identity unknown, for three years. He revealed himself to his mother on his deathbed.

Young Evangelos was inspired by St John the Hut-Dweller’s story and wanted nothing more than to become a monk. He tried to run away to Mt Athos, the Holy Mountain, to become a monk on a few occasions. When he was 12, he succeeded at his goal and entered the life of obedience to two very strict and severe elders. At the age of 14, he became a monk under the name Niketas, and at 16 he took his full vows.

During these early years of the monastic life, Elder Porphyrios was given no praise but many tasks. He spent much time alone on the mountain with no one but the birds. He learned the Psalms and the prayers by heart. And at age 19, he received a gift from the Holy Spirit of clear sight. When this gift came, he saw his elders approaching his position even though they were far away and around a corner. He knew what they were doing. Later in his life, Elder Porphyrios was able to use this gift of sight to counsel and care for Continue reading “Saint Porphyrios of Kafsokalivia & Athens, Greece (+1991) & his wild birds”

«Ὁ ποιητής λέει: ὁ Θεός ἀγάπησε τά πουλιά καί δημιούργησε τά δένδρα. Ὁ ἄνθρωπος ἀγάπησε τά πουλιά καί δημιούργησε τά κλουβιά»

«Ὁ ποιητής λέει: ὁ Θεός ἀγάπησε τά πουλιά καί δημιούργησε τά δένδρα. Ὁ ἄνθρωπος ἀγάπησε τά πουλιά καί δημιούργησε τά κλουβιά».

Percy Show, Αγγλία, 1933: Η συνεισφορά μιας γάτας στην ασφαλή οδήγηση

http://faithbookorthodoxy.wordpress.com

FAITHBOOK – ORTHODOXY

Percy Show, Αγγλία, 1933:

Η συνεισφορά μιας γάτας στην ασφαλή οδήγηση

Ἡ νυχτερινή ὁδήγησι ἦταν ἄκρως ἐπικίνδυνη μέχρι λίγο πρίν τόν Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, ἀφοῦ οἱ προβολεῖς τῶν αὐτοκινήτων δέν ἦταν τόσο δυνατοί, ἐνῶ δέν ὑπῆρχαν σημάδια στό ὁδόστρωμα γιά νά προειδοποιοῦν γιά τυχόν στροφές. Οἱ περισσότεροι Βρεταννοί ὁδηγοί προσανατολίζονταν χάρι στίς ράγες τοῦ τράμ πού βρίσκονταν στούς δρόμους, ὅμως, στή δεκαετία τοῦ 1930 πολλές ἀπό αὐτές τίς ράγες εἶχαν μεταφερθῆ ἀλλοῦ. Τά μάτια, ὅμως, μίας γάτας θά ὑποκινοῦσαν κάποιον νά ἐπινοήση ἕνα μηχανισμό πού θά ἔκανε τήν ὁδήγησι πιό ἀσφαλή.

Τήν ἐποχή ἐκείνη, ἕνας ὑπάλληλος ὁδοποιΐας, ὁ Percy Show, ταξίδευε συχνά μέ τό αὐτοκίνητό του λόγῳ τῆς δουλειᾶς του καί εἶχε συνειδητοποιήσει πόσο δύσκολη καί ἐπικίνδυνη ἦταν ἡ νυχτερινή ὁδήγησι σέ δρόμους γεμάτους μέ στροφές. Μία νύκτα τοῦ 1933 γεμάτη μέ ὀμίχλη, ὁ Show ἐπέστρεφε στό σπίτι ὅταν πρόσεξε δύο μικρά πράσινα φῶτα, πολύ κοντά τό ἕνα στό ἄλλο. Ἀπό περιέργεια κατέβηκε καί πρόσεξε ὅτι τά δύο “φῶτα” πάνω στά ὁποῖα εἶχαν “πέσει” οἱ προβολεῖς τοῦ αὐτοκινήτου ἦταν τά μάτια μίας γάτας πού κάθονταν στό φράκτη. Τότε κατάλαβε ὅτι κατευθύνονταν κατευθείαν πάνω στό φράκτη καί ὅτι οὐσιαστικά ἡ γάτα τοῦ εἶχε σώσει τή ζωή.

Τή στιγμή ἐκείνη ἀναρωτήθηκε ἄν θά μποροῦσε νά φτιάξη ἕνα μικρό μηχανισμό πού θά τοποθετοῦνταν, σέ μικρή ἀπόστασι τό ἕνα ἀπ᾽ τό ἄλλο, πάνω στό ὁδόστρωμα καί τό ὁποῖο θά ἀντανακλοῦσε τά φῶτα τῶν διερχόμενων αὐτοκινήτων, προειδοποιώντας κατά κάποιο τρόπο τούς ὁδηγούς γιά τήν πορεία τοῦ δρόμου.

Heilige Gillis (Hl. Egidius) van Frankrijk, uit Athene, Griekenland (+721) ╰⊰¸¸.•¨* Dutch

http://orthodoxyofmyheart.wordpress.com

ORTHODOXY OF MY HEART

Heilige Gillis (Hl. Egidius) van Frankrijk,

uit Athene, Griekenland (+721)

Heilige Gillis de Eremiet (ook Egidius) is een van de veertien heilige noodhelpers in de annalen van de Kerk. Het zou een Occitaanse eremiet-monnik zijn geweest die in 640 geboren werd in Athene en de naam Ægidius kreeg. Later een kluizenaarsbestaan in Septimanië, een Visigotische provincie in de buurt van Narbonne. Hij zou een klooster gesticht hebben in Saint-Gilles, een plaats ten westen van Arles en ten zuiden van Nîmes en er rond 720 of 724 gestorven zijn. Zijn graftombe werd een belangrijke bedevaartplaats.

Hij zou in de Provence verbleven hebben, waarna hij Rome bezocht, alvorens zich terug te trekken in een bos in Collias (ten noorden van Nîmes) bij de Gardon-rivier. Na een warm onthaal in de stad Arles zou hij zich teruggetrokken hebben als eremiet in de buurt van Saint-Gilles, ten westen van Arles, en er een klooster gesticht hebben.

Egidius zou tijdens zijn kluizenaarschap in gezelschap hebben verkeerd van een hinde, die hem van melk voorzag. De Wisigotische koning Wamba (of zijn opvolger Flavius) hield eens een jachtpartij, waarop de hinde naar de kluis van haar kameraad vluchtte, waar Wamba Egidius, getroffen door een pijl van één de jagers, ontmoette en ontroerd was door de vriendschap van Egidius en het hertje. Hij bood een plaats aan om een abdij te stichten, waarvan Egidius abt werd.

Zijn naamdag wordt gevierd op 1 september.

Bron:

Wikipedia

Ο Άγιος Αιγίδιος (St Giles) ο Αθηναίος, ερημίτης και ηγούμενος Μονής στη Γαλλία (+721) και το ελάφι του

http://orthodoxyofmyheart.wordpress.com

ORTHODOXY OF MY HEART

Άγιος Αιγίδιος (St Giles) ο Αθηναίος,

ερημίτης και ηγούμενος Μονής στη Γαλλία (+721)

1 Σεπτεμβρίου

Πηγή:

https://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com

https://agioi-oi-kaliteroi-mas-filoi.blogspot.com/2019/01/giles-1.html

ΑΓΙΟΙ, ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΜΑΣ ΦΙΛΟΙ

Γόνος μιας από τις πλουσιώτερες οικογένειες των Αθηνών ήταν ο Άγιος Αιγίδιος. Οι θεοσεβείς γονείς του, Θεόδωρος και Πελαγία, του ενέπνευσαν τα ευγενέστερα θρησκευτικά αισθήματα και όλες τις χριστιανικές αρετές. Προώδευσε δε τόσο στην τελειότητα, ώστε απέκτησε το χάρισμα να θαυματουργή.

Μετά τον θάνατο των γονέων του, διεμοίρασε στους πτωχούς την μεγάλη περιουσία του και αποφάσισε να φύγη μακριά, για να ασκητεύση. Έτσι, μια νύκτα ανεχώρησε κρυφά μ’ ένα πλοίο για την Μασσαλία της Γαλλίας. Στην διάρκεια του ταξιδιού, με τις προσευχές του, έσωσε επιβάτες και πλήρωμα από αναπόφευκτο ναυάγιο.

Όταν έφθασε στον προορισμό του, ανέβηκε τον Ροδανό ποταμό και κατέφυγε σε μια άγρια χαράδρα. Εκεί, σε μια απρόσιτη σπηλιά, βρήκε τον πατριώτη του Άγιο Βενέδιμο. Μαζί αγωνίσθηκαν για την απόκτησι της τελειότητος.

Σύντομα οι χωρικοί ανακάλυψαν το κρησφύγετό του και οι ασθενείς, γνωρίζοντας το χάρισμά του, άρχισαν να συρρέουν προσμένοντας κάποιο θαύμα. Ο Άγιος Αιγίδιος αναγκάσθηκε τότε να εγκαταλείψη τον αγαπητό του δάσκαλο και να καταφύγη μακριά, σε μια ακατοίκητη κοιλάδα του Ροδανού, την Φλαβιανή.

Βρήκε μια σπηλιά και αποφάσισε να κατοικήση εκεί. Κατάκοπος από την περιπλάνησι έκανε την προσευχή του και έπεσε να κοιμηθή. Το πρωί, μόλις άνοιξε τα μάτια του, αντίκρυσε μπροστά του ένα θηλυκό ελάφι. Στεκόταν άφοβα μπροστά του και, μόλις ο Άγιος σηκώθηκε, πήγε και γονάτισε μπροστά στα πόδια του. Το ζώο αυτό έμεινε κοντά του και του πρόσφερε το γάλα του για τροφή.

Ο βασιλιάς των Βησιγότθων Φλάβιος Βάμβα, που είχε κατακτήσει εκείνα τα μέρη, βγήκε μια ημέρα για κυνήγι στην κοιλάδα του Ροδανού με την ακολουθία του. Ξαφνικά είδε μπροστά του το ελάφι του Αγίου και άρχισε να το καταδιώκη. Εκείνο όπως ήταν φυσικό, κατέφυγε στην σπηλιά, αναζητώντας την προστασία του Αγίου Αιγιδίου. Σε λίγο έπεσε η νύκτα και οι κυνηγοί έφυγαν. Κάποιο βέλος όμως, που είχαν ρίξει την ώρα που το ελάφι έμπαινε στην σπηλιά, είχε πληγώσει τον Αιγίδιο στο χέρι.

Την επόμενη ημέρα οι κυνηγοί ξαναγύρισαν, αναζητώντας το θήραμά τους. Μπήκαν στην σπηλιά και έμειναν κατάπληκτοι από το θέαμα που αντίκρυσαν. Ο ερημίτης κειτόταν αιμόφυρτος και δίπλα του το ελάφι, γονατισμένο, έγλυφε την πληγή του.

Ο Φλάβιος συγκινήθηκε και ζήτησε να περιθάλψη τον Άγιο. Εκείνος τον ευχαρίστησε ,του δήλωσε όμως ότι προτιμά να του μείνη η πληγή, για να έχη έτσι την ευκαιρία να υποφέρη για τον Σωτήρα του. Ο Φλάβιος, θαυμάζοντας την αγιότητα του ερημίτη, όχι μόνο άφησε ανενόχλητο το ελάφι, αλλά έκτισε δύο Εκκλησίες και μία Μονή για να στεγάση τους μοναχούς μαθητές του ο Άγιος. Έναν μόνο όρο του έθεσε: να διευθύνη ως Ηγούμενος την Μονή όσο θα ζούσε.

Πράγματι, ο Άγιος Αιγίδιος διηύθυνε με σωφροσύνη και πατρικά αισθήματα την Μονή μέχρι το 721, οπότε παρέδωσε την ωραία του ψυχή στον Θεό, σε ηλικία 83 χρόνων.

Τα δύο κοράκια της Μονής του Αγίου Σάββα Ιεροσολύμων

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH – ORTHODOXY

Ο Ουρανός στη Γη – Ορθοδοξία

Τα δύο κοράκια της Μονής του Αγίου Σάββα Ιεροσολύμων

Στην Μονή του Αγίου Σάββα, στα Ιεροσόλυμα, βρίσκουν πάντα καταφύγιο και τροφή δύο κοράκια.

Οι Πατέρες τους ρίχνουν κομμάτια από το ψωμί που περισσεύει, ενώ τους έχουν πάντα και ένα δοχείο με καθαρό νερό. Στην Μονή μαζεύονται και άλλα μικρά πουλιά, καθώς και πλήθος περιστεριών. Όταν όμως κάνει πολλή ζέστη, τα κομμάτια του ψωμιού ξεραίνονται και τα μικρά πουλιά δεν μπορούν να τα φάνε. Μαζεύονται τότε κοντά στο ξερό ψωμί και περιμένουν να έρθουν τα κοράκια. Και ξέρετε γιατί;

Όσο απίστευτο και αν σας φαίνεται, τα κοράκια, μόλις εμφανιστούν, πιάνουν με τα νύχια του δεξιού τους ποδιού τα κομμάτια του ψωμιού, τα ρίχνουν μέσα στο δοχείο με το νερό, τα πιέζουν με τα πόδια τους να βραχούν καλά και να μαλακώσουν και μετά αφήνουν τα μικρά πουλιά να φάνε. Τέλος, αφού φάνε πρώτα εκείνα, τρώνε μετά και τα κοράκια ό,τι περισσεύει.

Δύο είναι πάντα τα κοράκια της Μονής. Σ’ ένα βράχο κοντά σ’ αυτήν έχουν την φωλιά τους. Μια φορά τον χρόνο γεννούν δύο ή τρία αυγά, τα επωάζουν και, όταν μεγαλώσουν οι νεοσσοί και αρχίσουν να πετούν καλά, φεύγουν μακριά από την Μονή, πέρα από την Νεκρά Θάλασσα. Αφήνουν εκεί τα μικρά τους και ξαναγυρίζουν πίσω.

Τα κοράκια αυτά τρώνε μόνο ψωμί. Χαρακτηριστικό είναι πως, όταν ένα γαϊδουράκι γλύστρησε και έπεσε μέσα στον χείμαρο που βρίσκεται έξω από την Μονή, όρνεα έφτασαν από μακριά και έτρωγαν το πτώμα. Τα κοράκια της Μονής, όμως, αν και το πτώμα ήταν μπροστά στα μάτια τους, ούτε καν πλησίασαν.

Από το βιβλίο: ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΑΡΧΙΜ. ΙΩΑΚΕΙΜ ΣΠΕΤΣΙΕΡΗ, Η Ζωοφιλία των Αγίων και η Αγιοφιλία των ζώων, Εκδόσεις «Ο Αγιος Στέφανος»

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com/2019/04/blog-post.html

ORTHODOXY – RAINBOW

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΚΕΛΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Hammi: The Norwegian Forest Cat – Our pets are gifts from God – Abbot Tryphon, WA, USA

http://usaofmyheart.wordpress.com

USA OF MY HEART

16.jpg

Hammi: The Norwegian Forest Cat

Our pets are gifts from God

Source:

https://blogs.ancientfaith.com/morningoffering/

https://blogs.ancientfaith.com/morningoffering/2017/02/hammi-norwegian-forest-cat/

ANCIENT FAITH

MORNING OFFERING

Every evening I try to spend an hour or so in the library, sitting in front of the fire place. Our beloved Norwegian Forest Cat, Hammi, sleeps in the library/community room every night. Hammi is most happy when the entire monastic brotherhood is gathered together with him. He’s an important member of our community, loved by all of us, and is the only cat I know who has his own facebook fan page, started by a woman who’d met him on a pilgrimage to the monastery (if my memory be correct).

I first met Hammi, a large male cat, as I was walking between our old trailer house (now gone) and my cell, some seventeen years ago. We startled one another, but as I reached down with extended hand, he came to me. When I picked him up he began purring immediately, so I opened a can of salmon, and he never left. A month after his arrival we Continue reading “Hammi: The Norwegian Forest Cat – Our pets are gifts from God – Abbot Tryphon, WA, USA”

Ο Άγιος Φίνταν (St Fintan Munnu) ο ηγούμενος της Μονής του Taghmon της Ιρλανδίας & οι ήμεροι λύκοι (+635) – 21 Οκτωβρίου

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

wolves_0.jpg

219217.p

Άγιος Φίνταν (St Fintan Munnu)

ηγούμενος της Μονής του Taghmon της Ιρλανδίας (+635)

21 Οκτωβρίου

Γιος Ιρλανδού βάρδου, ο Όσιος Φίνταν (St Fintan) εγκατέλειψε τη φύλαξη των κοπαδιών του πατέρα του για να πάει να διδαχθεί γράμματα και την Αγία Γραφή κοντά σε έναν ερημίτη και ιερέα· κατά τη διάρκεια της απουσίας του δύο λύκοι φύλαγαν ήμεροι τα κοπάδια.

Πήγε κατόπιν στη Μονή του Bangor για να γίνει υποτακτικός του Αγίου Κόμγκαλλ (St Comgall) [τιμάται 10 Μαΐου], ο οποίος του ενέπνευσε με ακρίβεια τις αρχές του ασκητικού βίου. Στη συνέχεια πήγε να προσκυνήσει στη νήσο Αϊόνα, όπου ο Άγιος Κολούμπα (St Columba) [τιμάται 9 Ιουνίου], που μόλις τότε εκοιμήθη, είχε προφητεύσει ότι ο νεαρός που θα παρουσιαζόταν δεν είχε κληθεί για να εγκαταβιώσει στη Μονή αλλά για να γίνει ποιμένας ψυχών.

Ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) εγκαταβίωσε για κάποιο διάστημα σε ένα νησάκι, τον ενοχλούσε όμως ο θόρυβος των πολεμιστών και γι’ αυτό συνέχισε την περιοδεία του εμπιστευόμενος τη Θεία Πρόνοια. Θεράπευσε το άρρωστο κοπάδι ενός πλουσίου κτηνοτρόφου, ο οποίος από ευγνωμοσύνη του προσέφερε ένα κομμάτι γης όπου έκτισε τη Μονή του Taghmon. Εκεί έλαμψε ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) με τα θαύματά του: ανέστησε μία από τις αδερφές του που πέθανε την ώρα που ερχόταν να τον επισκεφθεί, ανέστησε έναν άλλο νεκρό που του τον παρουσίασαν ως κοιμώμενο για να ξεγελάσουν την ταπεινοφροσύνη του. Όταν εκοιμήθη ο Άγιος Κόμγκαλλ (St Comgall), οι μοναχοί της Μονής του Bangor του πρότειναν να τον διαδεχθεί. Ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) αρνήθηκε και τρεις Άγγελοι τον οδήγησαν ξανά στη Μονή του.

Σύντομα στη Μονή του Taghmon εγκαταβίωναν περισσότεροι από πενήντα μοναχοί, οι οποίοι τρέφονταν μόνο με ψωμί και νερό ανακατεμένο με λίγο γάλα. Ζούσαν αρμονικά και η μόνη τους φροντίδα ήταν να διάγουν θεάρεστο βίο, αφού ο Όσιος Φίνταν (St Fintan) μεριμνούσε για τα πάντα. Με τα θαύματά του προστάτευσε επίσης τον πρίγκηπα Dímma και τον λύτρωσε από τους εχθρούς του.

Μετά από προειδοποίηση που είχε από Άγγελο Κυρίου, ο Όσιος Φίνταν (St Fintan) βασανίσθηκε επί εικοσιτέσσερα χρόνια από λέπρα. Υπέμενε αγόγγυστα τη δοκιμασία, δεν έξυνε ποτέ τα έλκη του και δεν λουζόταν παρά μόνο τη Μεγάλη Πέμπτη. Η αρρώστια ωστόσο δεν τον εμπόδισε να συνεχίσει τις ποιμαντικές του δραστηριότητες. Έλαβε μέρος σε μία σύνοδο, κατά τη διάρκεια της υπεραμύνθηκε των αρχαίων κέλτικων παραδόσεων εναντίον όσων επεδίωκαν να εισαγάγουν τα ρωμαϊκά ήθη.

Είχε το χάρισμα να προλέγει με βεβαιότητα την ημέρα εκδημίας των υποτακτικών του και να γνωρίζει τους κρύφιους λογισμούς τους και μπορούσε έτσι να επιβάλλει στους αμαρτωλούς την απαραίτητη θεραπεία πριν εκείνοι εξομολογηθούν τα σφάλματά τους. Ό,τι έλεγε, το έλεγε εν ονόματι του Θεού και όλες οι πράξεις του είχαν κάτι θαυματουργικό.

Όταν έφθασε να αναπαυθεί, ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) μάζεψε γύρω του τους μαθητές του και τους ευλόγησε. Μία ολόκληρη στρατιά από δαίμονες προσπάθησε τότε να του επιτεθεί, ο Όσιος όμως έστρεψε το βλέμμα προς τον ουρανό και οι δαίμονες έντρομοι υποχώρησαν, ενώ πλήθος Αγγέλων ήλθε για να τον υποδεχθεί στις αυλές του Κυρίου το έτος 635.

Από το βιβλίο: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, υπό Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Οκτώβριος, 21, Εκδόσεις Ορμύλια

Πηγή:

https://plus.google.com/communities/114191249873208593018

Άγιοι… Οι Καλύτεροί μας Φίλοι

Saint Kieran of Saighir, Ireland (+530) – March 5

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Saint Kieran of Saighir, Ireland (+530)

March 5

Source:

http://orthochristian.com

http://orthochristian.com/91544.html

ORTHODOX CHRISTIANITY

St. Kieran (Ciaran) of Saighir, or St. Kieran the Elder, is also called “the first-born of the Irish saints”. He was born in the fifth century in the Irish kingdom of Ossory and was related to the royal family. His father Luaigne was from Ossory, and his mother Liadan came from Cork. When Liadan was pregnant, she had a dream that a star fell from the sky and rested on her, which was understood as a sign that her infant would have a special role in the history of the Irish Church. Everybody saw brightness and holiness in little Kieran and he was loved by all. He was very kind, humble, inquisitive, loved animals, but first of all wanted to be closer to God. Various traditions connect him with different saints, which is not always chronologically correct, so the connection would have been spiritual, not physical.

Kieran may have been a disciple of St. Finian of Clonard under whom he may have studied. In his youth Kieran spent some time in continental Europe where he was ordained a priest. He probably studied in Gaul (at Tours) and Rome. On his return to Ireland, according to tradition, St. Patrick, the enlightener of the emerald isle, consecrated him the first Bishop of Ossory, where he preached the Gospels and has been venerated from time immemorial. Later the saint settled in the forests of the kingdom of Ossory where he lived in a tiny cell as a true anchorite in Saighir near the Slieve Bloom mountains. According to his biographer, St. Patrick gave him a bell saying that this bell would only ring on the spot where by the will of God Kieran would eventually found a great spiritual center—and this spot was Saighir.

By a spring, the ascetic built a cell of wattle and thin branches smeared with mud, and the roof was of grass and leaves. His diet consisted only of herbs and Continue reading “Saint Kieran of Saighir, Ireland (+530) – March 5”