Ο Όσιος Γαβριήλ του Λέσνοβο της Σερβίας (+980) θεραπεύει το κοπάδι ενός βοσκού

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

 

Ο Όσιος Γαβριήλ του Λέσνοβο της Σερβίας (+980)

θεραπεύει το κοπάδι ενός βοσκού

Κάποια μέρα ἕνας βοσκός, ὁ ὁποῖος ἔβοσκε τό κοπάδι του, συνάντησε τυχαῖα τόν Ὅσιο Γαβριήλ τοῦ Λέσνοβο τῆς Σερβίας (+980), πού ἐκείνη τήν ὥρα στεκόταν σέ διάπυρη προσευχή ἐπάνω σ᾽ ἕνα βράχο μέσα σέ μία πελώρια πεδιάδα. Ἠ προσευχή πού ἔρρεε ἀκατάπαυστα ἀπ᾽ τήν καρδιά Ἁγ. Γαβριήλ ἦταν ἡ προσευχή τοῦ δικαίου τελώνη: “Ὁ Θεός ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ”(Λκ 18,33). Ὀ βοσκός ἔπεσε στά πόδια τοῦ Γαβριήλ, ζητώντας τήν εὐλογία του. Ὀ Ἅγιος τότε ρώτησε, “Τί θέλεις, παιδί μου;”. Ὁ ταπεινός βοσκός φώναξε, “Ἅγιε Πατέρα, σάν ἀποτέλεσμα τῆς ἁμαρτωλῆς μου φύσεως, ὅλο τό μαλλί τῶν προβάτων μου ἔχει ξεραθῆ καί ἔπεσε. Σέ παρακαλῶ, σέ ἱκετεύω, προσευχήσου στό Χριστό τό Θεό μας γιά αὐτά”. “Μή φοβᾶσαι, παιδί μου, Ὁ Θεός θά μετατρέψη τή λύπη σου σέ μεγάλη χαρά”, ἀπάντησε ὀ Ἅγιος στόν καταταραγμένο βοσκό, παρηγορώντας τον μέ τή γνῶσι ὅτι ὁ Θεός θέλει κάθε ζῶσα ὕπαρξι (καί τά ζῶα, φυσικά) νά εἶναι σῶοι καί ἀβλαβές. Κοντά στόν τόπο ὅπου προσευχόταν ὁ Γαβριήλ ὑπῆρχε μία μεγάλη τρύπα γεμάτη μέ νερό ἀπ᾽ τή βροχή πού εἶχε πέσει νωρίς τό πρωΐ. Ὁ Ἅγιος ὕψωσε τά μάτια καί τά χέρια του πρός τόν Οὐρανό καί προσευχήθηκε στόν Παντοκράτορα Θεό ( τό Δημιουργό τῶν ὅλων), κάνοντας τό Σημεῖο τοῦ Σταυροῦ ἐπάνω ἀπ᾽ τό νερό. Τραβώντας λίγο ἀπό αὐτό τό νερό, ὁ Ἅγιος τό ἔδωσε στό βοσκό, λέγοντας, “Πάρε ἀπό αὐτό τό νερό, παιδί μου, καί ράντισε τό κοπάδι σου”. Ἔπειτα, πρός ἔκπληξι του βοσκοῦ, τό μαλλί τῶν προβάτων του ἄρχισε τήν ἴδια στιγμή νά μεγαλώνη. Ὁ βοσκός χαρούμενα εὐχαρίστησε τόν Γαβριήλ δίοτι ἐπανέφερε τή ζωή στό κοπάδι του. Ὁ Ὅσιος Πατέρας εἶπε στό βοσκό νά εὐχαριστήση μᾶλλον τόν Παντοδύναμο Θεό, ὁ ὁποῖος δείχνει ἔλεος στόν μετανοοῦντα καί ἐπιθυμεῖ νά σωθῆ ὅλη ἡ κτίσι (Σερβικό Πατερικό, τόμ. 1, Βιβλίο Β´, ἐκδ. Ἅγ. Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ).

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Advertisements

Hammi: The Norwegian Forest Cat – Our pets are gifts from God – Abbot Tryphon, WA, USA

http://usaofmyheart.wordpress.com

https://animalsofmyheart.wordpress.com

http://norwayofmyheart.wordpress.com

USA OF MY HEART

ANIMALS OF MY HEART

NORWAY OF MY HEART

16.jpg

Hammi: The Norwegian Forest Cat

Our pets are gifts from God

Source:

https://blogs.ancientfaith.com/morningoffering/

https://blogs.ancientfaith.com/morningoffering/2017/02/hammi-norwegian-forest-cat/

ANCIENT FAITH

MORNING OFFERING

Every evening I try to spend an hour or so in the library, sitting in front of the fire place. Our beloved Norwegian Forest Cat, Hammi, sleeps in the library/community room every night. Hammi is most happy when the entire monastic brotherhood is gathered together with him. He’s an important member of our community, loved by all of us, and is the only cat I know who has his own facebook fan page, started by a woman who’d met him on a pilgrimage to the monastery (if my memory be correct).

I first met Hammi, a large male cat, as I was walking between our old trailer house (now gone) and my cell, some seventeen years ago. We startled one another, but as I reached down with extended hand, he came to me. When I picked him up he began purring immediately, so I opened a can of salmon, and he never left. A month after his arrival we Continue reading “Hammi: The Norwegian Forest Cat – Our pets are gifts from God – Abbot Tryphon, WA, USA”

Ο Άγιος Φίνταν (St Fintan Munnu) ο ηγούμενος της Μονής του Taghmon της Ιρλανδίας & οι ήμεροι λύκοι (+635) – 21 Οκτωβρίου

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

wolves_0.jpg

219217.p

Άγιος Φίνταν (St Fintan Munnu)

ηγούμενος της Μονής του Taghmon της Ιρλανδίας (+635)

21 Οκτωβρίου

Γιος Ιρλανδού βάρδου, ο Όσιος Φίνταν (St Fintan) εγκατέλειψε τη φύλαξη των κοπαδιών του πατέρα του για να πάει να διδαχθεί γράμματα και την Αγία Γραφή κοντά σε έναν ερημίτη και ιερέα· κατά τη διάρκεια της απουσίας του δύο λύκοι φύλαγαν ήμεροι τα κοπάδια.

Πήγε κατόπιν στη Μονή του Bangor για να γίνει υποτακτικός του Αγίου Κόμγκαλλ (St Comgall) [τιμάται 10 Μαΐου], ο οποίος του ενέπνευσε με ακρίβεια τις αρχές του ασκητικού βίου. Στη συνέχεια πήγε να προσκυνήσει στη νήσο Αϊόνα, όπου ο Άγιος Κολούμπα (St Columba) [τιμάται 9 Ιουνίου], που μόλις τότε εκοιμήθη, είχε προφητεύσει ότι ο νεαρός που θα παρουσιαζόταν δεν είχε κληθεί για να εγκαταβιώσει στη Μονή αλλά για να γίνει ποιμένας ψυχών.

Ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) εγκαταβίωσε για κάποιο διάστημα σε ένα νησάκι, τον ενοχλούσε όμως ο θόρυβος των πολεμιστών και γι’ αυτό συνέχισε την περιοδεία του εμπιστευόμενος τη Θεία Πρόνοια. Θεράπευσε το άρρωστο κοπάδι ενός πλουσίου κτηνοτρόφου, ο οποίος από ευγνωμοσύνη του προσέφερε ένα κομμάτι γης όπου έκτισε τη Μονή του Taghmon. Εκεί έλαμψε ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) με τα θαύματά του: ανέστησε μία από τις αδερφές του που πέθανε την ώρα που ερχόταν να τον επισκεφθεί, ανέστησε έναν άλλο νεκρό που του τον παρουσίασαν ως κοιμώμενο για να ξεγελάσουν την ταπεινοφροσύνη του. Όταν εκοιμήθη ο Άγιος Κόμγκαλλ (St Comgall), οι μοναχοί της Μονής του Bangor του πρότειναν να τον διαδεχθεί. Ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) αρνήθηκε και τρεις Άγγελοι τον οδήγησαν ξανά στη Μονή του.

Σύντομα στη Μονή του Taghmon εγκαταβίωναν περισσότεροι από πενήντα μοναχοί, οι οποίοι τρέφονταν μόνο με ψωμί και νερό ανακατεμένο με λίγο γάλα. Ζούσαν αρμονικά και η μόνη τους φροντίδα ήταν να διάγουν θεάρεστο βίο, αφού ο Όσιος Φίνταν (St Fintan) μεριμνούσε για τα πάντα. Με τα θαύματά του προστάτευσε επίσης τον πρίγκηπα Dímma και τον λύτρωσε από τους εχθρούς του.

Μετά από προειδοποίηση που είχε από Άγγελο Κυρίου, ο Όσιος Φίνταν (St Fintan) βασανίσθηκε επί εικοσιτέσσερα χρόνια από λέπρα. Υπέμενε αγόγγυστα τη δοκιμασία, δεν έξυνε ποτέ τα έλκη του και δεν λουζόταν παρά μόνο τη Μεγάλη Πέμπτη. Η αρρώστια ωστόσο δεν τον εμπόδισε να συνεχίσει τις ποιμαντικές του δραστηριότητες. Έλαβε μέρος σε μία σύνοδο, κατά τη διάρκεια της υπεραμύνθηκε των αρχαίων κέλτικων παραδόσεων εναντίον όσων επεδίωκαν να εισαγάγουν τα ρωμαϊκά ήθη.

Είχε το χάρισμα να προλέγει με βεβαιότητα την ημέρα εκδημίας των υποτακτικών του και να γνωρίζει τους κρύφιους λογισμούς τους και μπορούσε έτσι να επιβάλλει στους αμαρτωλούς την απαραίτητη θεραπεία πριν εκείνοι εξομολογηθούν τα σφάλματά τους. Ό,τι έλεγε, το έλεγε εν ονόματι του Θεού και όλες οι πράξεις του είχαν κάτι θαυματουργικό.

Όταν έφθασε να αναπαυθεί, ο Άγιος Φίνταν (St Fintan) μάζεψε γύρω του τους μαθητές του και τους ευλόγησε. Μία ολόκληρη στρατιά από δαίμονες προσπάθησε τότε να του επιτεθεί, ο Όσιος όμως έστρεψε το βλέμμα προς τον ουρανό και οι δαίμονες έντρομοι υποχώρησαν, ενώ πλήθος Αγγέλων ήλθε για να τον υποδεχθεί στις αυλές του Κυρίου το έτος 635.

Από το βιβλίο: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, υπό Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Οκτώβριος, 21, Εκδόσεις Ορμύλια

Πηγή:

https://plus.google.com/communities/114191249873208593018

Άγιοι… Οι Καλύτεροί μας Φίλοι

Father Cleopa Ilie of Romania (+1998) & the birds in the Divine Liturgy

http:/romaniaofmyheart.wordpress.com

ROMANIA OF MY HEART

Source:

http://www.sfaturiortodoxe.ro

http://ww.sfaturiortodoxe.ro

http://www.sfaturiortodoxe.roorthodox_advices_cleopa_life.htm

ORTHODOX ADVICES

Father Cleopa Ilie of Romania is a Saint of our days who died in December 2, 1998.

In May of 1948, on the feast of Ss. Constantine and Helen, Father Cleopa delivered a homily in which he said, “May God grant that our own rulers might become as the Holy King and Queen were, that the Church might be able to also commemorate them unto the ages.” The next day the state police took him to prison, leaving him in a bedless cell without bread or water for five days. After being released Father Cleopa, upon good counsel, fled to the mountains of Sihastria, where he lived in a in a hut mostly underground. There the elder prayed night and day seeking the help of God and the Theotokos.

During this time the elder was visited by the grace of God in the following way. Fr. Cleopa told his disciples that when he was building his hut, birds would come and sit on his head. The first time he served Liturgy on a stump in front of his hut, as he was communing the Holy Mysteries, a flock of birds came and gathered, such as he had never seen before. As he gazed upon them in astonishment, he noticed that each one had the sign of the Cross marked on it forehead.

Another time, after the preparation for Liturgy and having read all the prayers, he set the Antimension on the tree stump and began the Liturgy with the exclamation, “Blessed is the Kingdom of the Father and the Son and the Holy Spirit, now and ever and unto the ages of ages!” Again the birds appeared, and as they perched in the branch of the tree they began to sing in beautiful and harmonic voices. Fr. Cleopa asked himself, “What could this be?” And an unseen voice whispered to him, “These are your chanters on the cliros.” These signs and others encouraged the Elder immensely during his time of exile.

Another time, he was serving the Divine Liturgy when he was living as a recluse and he had no choir. As he approached the time for the Cherubic Hymn, he heard a voice behind him tell him that he has his choir. Elder Cleopa looked around and birds with crosses on their heads descended and started singing the Cherubic Hymn, and then vanished when the Liturgy was over.

Η Αγία Σοφία της Κλεισούρας (+1974) & τα άγρια ζώα

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

Αγία Σοφία της Κλεισούρας “η ασκήτρια της Παναγίας”

διά Χριστόν σαλή και ασκήτρια σε φαράγγι στη Μονή

Γεννεθλίου της Θεοτόκου Κλεισούρας της Καστοριάς

από Τραπεζούντα Πόντου Μ. Ασίας (+1974)

6 Μαΐου

Η αγάπη της Αγία Σοφίας της Κλεισούρας στο φαράγγι της Κλεισούρας στην Καστοριά δεν σταματούσε μόνο στους ανθρώπους. Απλωνόταν και αγκάλιαζε όλη την κτίση, λογικά και άλογα, ήμερα και άγρια. Στο άγριο βουνό γύρω από το μοναστήρι, κυκλοφορούσαν τότε πολλές αρκούδες, λύκοι και άλλα αγρίμια. Με όλα αυτά η Σοφία είχε συμφιλιωθεί.

Από τις πολλές σχετικές αναφορές, καταγράφουμε δύο τρεις, πού έχουν ιδιαίτερη χάρη.
Συνταξιούχος στρατιωτικός, πού συνήθιζε να επισκέπτεται την Σοφία μέχρι τα τελευταία της, από τότε πού υπηρετούσε στην περιοχή, στον πόλεμο και αργότερα το ’49, διηγούνταν κάτι απίστευτο για τα σημερινά δεδομένα.

Είχε μία αρκούδα η Σοφία και την έθρεφε στο χέρι, με ψωμί και με ό,τι άλλο φαγώσιμο είχε. Και το μεγαλόσωμο αλλά άκακο εκείνο θηρίο έπαιρνε την τροφή, της έγλυφε τα χέρια και τα πόδια, από ευγνωμοσύνη, και πάλι χανόταν στο δάσος. Αυτήν την αρκούδα την είχε και όνομα, έλα, Ρούσα μ’, έλα να τρώεις ψωμόπον, της έλεγε.

Ο Δημήτρης Γ., γεννημένος το 1960, από την Πτολεμαΐδα, προσθέτει ότι πολλές φορές, όπως και ο ίδιος το είδε, την αρκούδα η Σοφία την έδενε στην βρύση του μπαχτσέ.

Αν όμως τύχαινε κάποιος ανήξερος να αντικρύσει αυτό το θέαμα, την αρκούδα δηλαδή δεμένη, η την Σοφία να την ταΐζει στο χέρι, δίχως καμία προφύλαξη, πάγωνε από τον φόβο του.

Την αρκούδα την είχε δει, τότε πού ζούσε στο μοναστήρι, και η Βασιλική Κ. από το Βαρυκό.

Κάποιος μάλιστα τότε στρατιωτικός θέλησε να την σκοτώσει, μη γνωρίζοντας την οικειότητα της με την Σοφία. Αυτή μόλις τον είδε με προτεταμένη την κάνη του όπλου του, έβαλε της φωνές και όταν τον πλησίασε ενώ εκείνος πήγαινε να δικαιολογήσει την ενέργεια του, εκείνη του εξήγησε την φιλία της και την ακακία του ζώου.

Άλλοι προσκυνητές είδαν τρία φίδια να κοιμούνται μαζί της, στο προσκέφαλο της, και ούτε την πείραζαν ούτε τα πείραζε. Η κ. Κίτσα λέει πώς “τα φίδια ήταν λεπτούτσικα, σαν σαΐτες. Όταν τα έβλεπες, φοβόσουν αλλά η Σοφία μας έλεγε: Μη φοάσαι, ατά κι τσουμπίζνε ξάϊ [=μή φοβάσαι, αυτά δεν τσιμπούν καθόλου].”

Κάποιοι, πού την είχαν συνοδεύσει να ανάψουν τα καντήλια της Αγίας Τριάδας, είδαν να περιφέρεται εκεί μέσα στο εκκλησάκι ένα μεγάλο φίδι. Αμέσως ταράχτηκαν και προσπάθησαν να το σκοτώσουν, όμως η Σοφία τους αποπήρε. “Αφού δεν σας πειράζει, μην το πειράζετε, πρόσθεσε. Αυτό είναι της εκκλησίας.”

Πηγή:

Ἐκδ. Ἱ. Μονῆς Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου Κλεισούρας,

Σοφία ἡ Ἀσκήτισσα τῆς Παναγίας,

Κλεισούρα 2012

Svatý Mames nebo Mamans z Malé Asie a lev (+275) – 2. září ╰⊰¸¸.•¨* Czech

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Svatý Mames nebo Mamans z Malé Asie a lev (+275)

2. září

Svatý Mames nebo Mamans (asi 258–275) byl pastýř, který byl umučen při pronásledování křesťanů v době vlády císaře Aureliána v Malé Asii.

Jako poustevník žil v míru s divokou zvěří. Byl zajat a odsouzen k roztrhání lvy v aréně. Ti ho však nechali bez povšimnutí a Mames byl ukamenován přihlížejícími diváky.

Zdroj:

Wikipedia

Saint Spyridon of Cyprus (+348) & his 100 goats

http://cominghomeorthodoxy.wordpress.com

COMING HOME – ORTHODOXY

Saint Spyridon of Cyprus (+348) & his 100 goats

Saint Spyridon once sold a hundred goats to a merchant at an agreed price, and the Saint told the buyer to lay down the money. The buyer, knowing that Saint Spyridon himself never counted money, handed over enough money for ninety-nine goats and hid the money for one. Saint Spyridon then counted out a hundred goats for him. But when the merchant and his servants drove off the goats, one of them returned bleating. He drove it off, but it returned again. And so the goat continually returned to the enclosure, not wanting to go with the other goats. The Saint then whispered into the merchant’s ear: “Observe, my son: this animal is not doing this in vain. Did you perhaps withhold her price? The merchant became ashamed and acknowledged his sin. As soon as he paid the amount he had concealed, the goat immediately joined the other goats.

Source:

Saint Nicholas Velimirovich,

The Prologue from Ohrid

Ό Άγιος Σπυρίδωνας της Κύπρου (+348) & οι 100 κατσίκες του

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

Ό Άγιος Σπυρίδων της Κύπρου (+348) & οι 100 κατσίκες του

Ό Άγιος Σπυρίδων Επίσκοπος Τριμυθούντος της Κύπρου, γεννήθηκε το 270 στο τώρα κατεχόμενο χωριό Άσσια της Κύπρου. Στα νεανικά του χρόνια ζούσε ως απλός αλλά ενάρετος βοσκός.

Κάποτε, πούλησε εκατό κατσίκια σε έναν ζωέμπορο σε μια τιμή που συμφώνησαν και ο Άγιος είπε στον αγοραστή να του δώσει τα χρήματα. Εκείνος, γνωρίζοντας ότι ο Σπυρίδων ποτέ δεν μετρούσε χρήματα, του έδωσε ικανό ποσόν για ενενήντα εννέα κατσίκια και έκρυψε τα χρήματα για το ένα, το εκατοστό.

Ο Άγιος μέτρησε εκατό κατσίκια και του τα έδωσε. Όταν όμως ο έμπορος και οι υπηρέτες του οδήγησαν έξω το κοπάδι, ένα απ’ τα ζώα, βελάζοντας γύρισε πίσω. Αυτός το έδιωχνε αλλά εκείνο επέστρεφε. Όσο το έδιωχνε ξανά και ξανά, εκείνο γύριζε πάλι, μη θέλοντας να πάει μαζί με τα άλλα κατσίκια. Ο Άγιος τότε πλησίασε τον έμπορο και ψιθύρισε στο αυτί του: «Κοίταξε, παιδί μου, το ζωντανό δεν το κάνει τυχαία αυτό. Μήπως τυχόν παρακράτησες την άξια του;». Ο έμπορος ντράπηκε και ομολόγησε την αμαρτία του. Μόλις πλήρωσε την ανάλογη τιμή που παρακράτησε, το κατσικάκι έφυγε αμέσως και πήγε μαζί με τα άλλα ζώα του κοπαδιού.

Πηγή:

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ο Πρόλογος της Αχρίδος, Δεκέμβριος

εκδ. Άθως

 

Ο Άγιος Νικόλαος σώζει θαυματουργικά την μητέρα της Αγίας Ευφημίας της Ραβάνιτσα της Σερβίας (+1958) & την αγελάδα της

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

o-SWISS-COW-facebook

Agios-Nikolaos-Myron-38

Ο Άγιος Νικόλαος σώζει θαυματουργικά

την μητέρα της Αγίας Ευφημίας της Ραβάνιτσα της Σερβίας (+1958)

& την αγελάδα της

«Κάποια φορά, ὅταν ἡ Πέτριγια [ἡ μητέρα της Μακαρίας Εὐφημίας τῆς Ραβάνιτσα τῆς Σερβίας (+1958)], ἐνῶ ἦταν ἀκόμη μικρό κοριτσάκι, φύλαγε τά ζῶα, δέν πρόσεξε ὅτι μία ἀγελάδα ξεστράτισε καί ἔπεσε σέ μιά βαθειά ρεματιά. Ἀνίκανη νά ἐπιστρέψη στό κοπάδι ἄρχισε νά μουγκρίζει. Ὅταν τό ἄκουσε αὐτό ἡ Πέτριγια, ἄρχισε νά τρέχη πρός τήν ἀγελάδα της· ἀλλά μόλις τήν πρόφθασε, εἶδε ὅτι τώρα ἡ ἴδια της βρισκόταν σέ μεγάλο κίνδυνο καί ἔνοιωσε νά ζαλίζεται. Εἶχε μάθη νά στρέφεται στό Θεό σέ ὅλες της τίς δυστυχίες καί φώναξε δυνατά: “Ὦ Θεέ μου, δι᾽ εὐχῶν τοῦ Ἁγ. Νικολάου βοήθησέ με!”. Ἐνῶ ἡ προσευχή βρισκόταν ἀκόμη στά χείλη της, ἔνοιωσε μιά ἐλαφρά λιποθυμία. Σέ κλάσματα τοῦ δευτερολέπτου τό ἀόρατο χέρι κάποιου μετέφερε τήν Πέτριγια μαζί μέ τήν ἀγελάδα της πάνω στόν ἴσιο δρόμο, ὅπου ἡ γυναίκα ἔχυσε δάκρυα εὐγνωμοσύνης. Ἡ ἀγελάδα της, μουγκρίζοντας, ἄρχισε νά τρέχη πρός τό σπίτι, ἀφήνοντας κατάπληκτη ὁλόκληρη τήν οἰκογένεια. Ὅταν ἡ Πέτριγια ἔφθασε μετά ἀπ᾽ τήν ἀγελάδα της, τούς διηγήθηκε τό ὑπέροχο θαῦμα πού εἶχε ἐπιτελέσει ὁ Κύριος καί τότε ὅλοι μαζί δόξασαν τό Θεό καί τόν προστάτη τους, τόν Ἅγ. Νικόλαο».

Από το βιβλίο: Ἡ Μακαρία Ευφημία τῆς Σερβίας, ἐκδ. Ἅγ. Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ, 2015

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Sfânta Sofia din Klisura, Grecia “cea nebună pentru Hristos” și animalele sălbatice (+1974) – 6 mai ╰⊰¸¸.•¨* Romanian

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

Sfânta Sofia din Klisura, Grecia

“cea nebună pentru Hristos” și animalele sălbatice (+1974)

6 mai

Dragostea Sfintei Sofia din Klisura nu se răsfrângea numai asupra oamenilor, ci și către întreaga zidire, cuvântătoare sau necuvântătoare, sălbatică sau domestică.
În preajma muntelui sălbatic de lângă mănăstire circulau mulți urși, lupi și alte sălbăticiuni. Cu toate aceste animaluțe reușise să se împrietenească Sfânta Sofia.
Din multele istorioare care circulă cu privire la aceasta, ne vom referi la doar trei, care sunt mai deosebite.
Un soldat pensionar, care obișnuise să o viziteze pe Sfânta Sofia până în clipa morții ei, povestește ceva de neconceput pentru oamenii din zilele noastre.
Sfânta avea o ursoaică, care venea și mânca din mâna ei pâine sau orice altceva. Și puteai vedea acea dihanie imensă, dar fără răutate, luând hrana și lingându-i apoi mâinile și picioarele în semn de mulțumire. Apoi se furișa în pădure. Pe ursoaică o botezase Rusa.
Dimitrie G. născut în anul 1960 în Ptolemaida, povestește că și el o văzuse pe Sfânta Sofia la pârâu împreună cu ursoaica, pe care o ținea legată cu o curelușă. Dacă vreun necunoscut ar fi văzut această priveliște neobișnuită, ar fi înlemnit de spaimă.
Pe Rusa o văzuse și Vasilica K. din Bariko. Odată un soldat, văzând din depărtare fiara împreună cu Cuvioasa, a vrut să o împuște, crezând că îi va face rău. Îndată, însă Sfânta a început sa strige și apropiindu-se de el i-a explicat că animalul sălbatic era blând și fără de răutate.
Alți pelerini au văzut trei serpișori care dormeau la capul Cuvioasei, fără a-i face însă nici un rău și spunându-le oamenilor să nu se teamă pentru ca nu au obiceiul de a mușca.
Unii pelerini care o însoțeau la Biserica Sfintei Treimi, unde îngrijea candela, au văzut un șarpe mare încolăcit și s-au speriat foarte tare vrând să îl omoare. Sfânta i-a certat cu cuvintele: “De vreme ce nu vă deranjează, lăsați-l în pace. Este al bisericii.”
Atât de mare este dragostea Sfinților pentru animale, pentru toată zidirea și în special pentru Ziditorul ei, Care le-a creat pe toate întru adânc de înțelepciune!

Saint David Gareji of Georgia & Saint Lucian his spiritual son (+6th century) – June 9

http://saintsofmyheart.wordpress.com

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

1dcbc-165946_569813839774285_2027604206_n.jpg

david_gareja.jpg

The Monastery of St David Gareji in Georgia

th.after.ascension.david-gareji-n-lukiane.jpg

St David Gareji of Georgia

& Saint Lucian his spiritual son

th.after.ascension.stdavid-gareji0026.jpg

Saint David Gareji of Georgia (+6th century)

June 9

Source:

https://oca.org

https://oca.org/saints/all-lives/2014/06/09

ORTHODOX CHURCH IN AMERICA

Saint David of Gareji was Syrian by birth. The future ascetic became a disciple of Saint John of Zedazeni and journeyed with him to Georgia. Saint David and his spiritual son Lucian settled on a mountain above Tbilisi, the capital of Kartli.

At that time Kartli was constantly under threat of the Persian fire-worshippers. Saint David would spend entire days in prayer, beseeching the Lord for forgiveness of the sins of those who dwelt in the city. When he was finished praying for the day, he would stand on the mountain and bless the whole city. Once a week Saints David and Lucian would go down into the city to preach. A church dedicated to Saint David was later built on the Continue reading “Saint David Gareji of Georgia & Saint Lucian his spiritual son (+6th century) – June 9”

Άγιος Σίλβεστρος Πάπας Ρώμης, ο θαυματουργός, ο οποίος βάπτισε τον Αγ. Κωνσταντίνο το Μέγα, από Ρώμη (+335) – Προστάτης των ζώων – Ανέστησε ένα ταύρο – 2 Ιανουαρίου

https://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

343aab1c5bbfc0d3e49cd1041f1ed45d.jpg

jan46.jpg

Άγιος Σίλβεστρος Πάπας Ρώμης, ο θαυματουργός,

ο οποίος βάπτισε τον Αγ. Κωνσταντίνο το Μέγα, από Ρώμη (2/1, +335)

Προστάτης των ζώων – Ανέστησε ένα ταύρο

Ο Άγιος Σίλβεστρος, Πάπας Ρώμης, έζησε στην αρχαία Ρώ­μη τον 4ο αιώνα. Είχε αρετή μεγάλη και παιδεία και χάρη. Κι όταν εκοιμήθη ο πάπας Μιλτιάδης, ανέβηκε εκείνος στον θρόνο τον επισκοπικό της Ρώμης. Κι έλαμψε. Έλαμψε η Ρώμη από τα χαρίσματά του. Ήταν δε και μεγάλος θαυματουργός. Είχε τόση αγάπη, που πήρε και αυτό το χάρισμα. Να θαυματουργεί. Να βγάζει δαιμόνια. Να σηκώνει αρρώστους και παραλύτους. Και να προσφέρει σ’ όλους το φως του κό­σμου, τον Χριστό, και τη σωτηρία Του.

Κατά τους Πατέρες και το Συναξάριο, ήταν εκείνος που χειρα­γώγησε στην ορθόδοξη πίστη και εβάπτισε τον Μεγάλο Κωνσταντίνο. Το αναφέρει, άλλωστε, κι ο Χρονογράφος Θεοφάνης. Και κάποια φορά, ένας μάγος εκεί, Εβραίος, έκαμε, τάχα, θαύματα. Και έκανε πολλούς ανθρώπους να θαυμάζουν και να εκπλήττο­νται. Και μια φορά, καθώς ήτο μεθυσμένος, λέει: «Σφάξτε ένα βόδι κι εγώ θα το αναστήσω.» Τό έσφαξαν και μετά επικαλείτο, δεν ξέρω τί επικαλείτο, το κακό, πάντως, σίγουρα, να αναστήσει το βόδι. Άλλα δεν γινότανε. Και φώναξαν οι Χριστιανοί τον Σίλβεστρο Ρώμης, τον πατέρα τους, τον Πάπα, Πάπας σημαίνει πατέρας, και στα ελληνικά, κατεβαίνοντας ο τόνος, γίνεται παπάς, ας τα ξέρουμε αυτά, κι ο άγιος πήγε αμέσως εκεί, και λέει: «Βοϊδάκι, στο όνομα του Χριστού, σήκω. Αφού σ’ αγαπάει Εκείνος.» Κι αμέ­σως το βοϊδάκι σηκώθηκε και περπάτησε και πήγε στο παχνί του αφεντικού του. Το είδαν, λοιπόν, και πολλοί από τους ειδωλολάτρες πίστεψαν στον Χρι­στό.

Και πέρασαν τα χρόνια κι οι καιροί και ο Άγιος Σίλβεστρος, αφού πρόσφερε τόσα πολλά και τόσα καλά στην Εκκλησία μας, ανεπαύθη εν Κυρίω. Τον έκλαψαν οι χριστιανοί, ορφάνεψαν και τον παρακαλούσαν να ’ναι κοντά τους. Κι όπως λέει το ωραίο δίστιχο του Συναξαρίου της ημέρας, ο Σίλβεστρος, αν και έφυγε από την γη, είναι πάντα στη γη με το πνεύμα, την ψυχή και τα θαύματά του.

Πηγή:

Αρχιμ. Ανανίας Κουστένης,

Χειμερινό Συναξάρι, τ. Α΄, εκδ. Ακτή